۱۳۹۷ خرداد ۲۱, دوشنبه

تجربه های بازیافت آب برای همه قابل استفاده اند

ازجمله تجربه اسرائیل درخصوص بازیافت آب  
تجربه اسرائیل چگونه می‌تواند به بحران کم‌آبی درایران کمک کند؟  
سایت ایران گلوبال، 11ژوئن2018 : پیش‌بینی می‌شود سال ۱۳۹۷ خشک‌ترین سال آبی تاریخ ایران از زمان ثبت این آمار خواهد بود. ۳۵ میلیون تن درایران در معرض تنش آبی قرار دارند وازمجموع ۱۲۴۰ شهر کشور، ۶۰۰ شهر با بحران آب آشامیدنی مواجه هستند. اما این خشکسالی تنها مختص ایران نیست و بیشتر کشورهای خاورمیانه را گرفتار کرده. بررسی‌ها نشان می‌دهد منابع آبی سراسر خاورمیانه با ۳۵۰ میلیون جمعیت در۲۵ سال آینده رو به زوال می‌گذارند. درحال حاضر ۱۴ کشور از۳۳ کشوری که درجهان با تنش‌های آبی مواجه‌اند درخاورمیانه و شمال آفریقا قراردارند. اسرائیل وایران هردو در زمره این ۱۴کشور به شمار می‌آیند. بهمین خاطر چگونگی مقابله با بحران کم‌آبی در اسرائیل، تجربه‌ موفقی است که ایران می‌تواند از آن به عنوان الگویی برای مواجهه با مشکل کاهش منابع آبی‌اش بهره گیرد. این همان نکته‌ای است که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل در پیام تبلیغاتی خود خطاب به مردم ایران بر روی آن دست گذاشته است. او گفته با راه اندازی وبسایتی دانش اسرائیل درخصوص بازیافت آب و همچنین آبیاری قطره‌ای را دراختیار مردم ایران قرار خواهد داد.
بخش محیط زیست «زمانه» پیش ازاین درمطلبی به تجربه اسرائیل درخصوص بازیافت آب پرداخته بود. اکنون درمطلب پیش رو به سیستم پیشرفته آبیاری قطره‌ای دراسرائیل می‌پردازیم. به ویژه آنکه مقامات ایرانی نیز بارها اذعان کرده‌اند که بیش از ۹۰ درصد از آب مصرفی درکشاورزی کم‌بازده و سنتی ایران مورد استفاده قرار می‌گیرد. یادداشت پیش رو نوشته روث شوستر درهارتص منتشر کرده است
آبیاری قطره‌ای اسراییل چگونه می‌تواند به جهان تشنه کمک کند؟
بحران کنونی آب به سبب از میان رفتن آب نیست، بلکه بدان سبب است که در نواحی مختلفی از کره زمین با افزایش جمعیت میزان آب در دسترس رفته رفته در حال کاهش یافتن است. در این وضعیت آیا اسرائیل می‌تواند به مسائل ناشی از کمبود منابع آبی کمک کند.
در طی سال‌های گذشته اسرائیل توانسته به شیوه‌‌ی خاص خود بر این مشکل فائق آید. این کشور هیچ راه حل جادویی واحدی برای حل مشکل کمبود آب ندارد. اسرائیل تنها واجد نوعی مدیریت متمرکز و یکپارچه منابع آبی است که طی سال‌ها طراحی شده و بسیاری از نواحی تشنه در سرتاسر جهان -از کالیفرنیا گرفته تا مصر- می‌توانند از آن بهره گیرند.
سیگل نویسنده کتاب پرفروش «نگذارید آب از میان برود» می‌گوید: «سرزمین اسرائیل بایستی اکنون به لحاظ آبی در بحران می‌بود»: ۶۰ درصد این سرزمین بیابان است و باقی آن نیز بایر. ظاهراً به لطف تغییرات آب و هوایی میزان بارش باران به نصف میزان متوسط خود کاهش یافته و پیش‌بینی می‌شود که خشکسالی در اسرائیل و کل منطقه شام ادامه یابد، و این منطقه حتی خشک‌تر شود.
به رغم همه این‌ها جمعیت اسرائیل از سال ۱۹۴۸ ده برابر شده است. در همین برهه زمانی از سال ۱۹۴۸ اقتصاد اسرائیل ۷۰ برابر رشد کرده است. اما در عوض به هدر دادن آب،- درست همان طور که وقتی جامعه‌ای ثروتمندتر می‌شود، میزان اسراف آب افزایش می‌یابد- اسرائیل ثروت خود را در پیاده سازی چیزی سرمایه گذاری کرد که سیگل به آن «مدل اسرائیلی» مدیریت آب می‌گوید.
کالیفرنیا در این زمینه نقطه مقابل اسرائیل است. به رغم ثروت فراوان این ایالت هیچ کس  مساله را جدی نگرفته، فرماندار محلی است و مردم نیز نمی‌دانند که چگونه باید با کمبود منابع آبی سر کرد.
درست است که اسرائیل از منابع آب زیر زمینی و دریاچه‌ها استفاده می‌کند، ولی آنچه که برای تامین آب اسرائیل اهمیت اساسی دارد بدین قرار است: حفر چاه‌های عمیق، پروژه‌های نمک زدایی عظیم، استفاده دوباره از فاضلاب شهری برای کشاورزی، حساسیت بالا نسبت به نشتی در شبکه توزیع و انتقال آب، سازگار کردن محصولات کشاورزی برای شرایط سخت و کم آب، جلوگیری کردن از باغداری، بهینه کردن سرویس‌های بهداشتی.
آبیاری قطره‌ای
آبیاری قطره‌ای نخستین بار هزار سال پیش استفاده شده است. در این روش به جای آن که محصولات کشاورزی را با حجم بالای آب وکود پرورش دهند،- شکی نیست که بخش زیادی ازآن هدر می‌ رود-  ریشه‌های گیاهان به شکلی مستقیم وبه صورت قطره‌ای با آب و کود تغذیه می‌شوند.
شرکت نتافیم که مبدع تکنولوژی آبیاری قطره‌ای است، می‌‌گوید در این روش بین ۲۵ تا ۷۵ آب مورد نیاز در نسبت با آبیاری با حجم بالا و سنتی صرفه جویی می‌گردد. بنابرین در این روش هم میزان آب و هم کود مصرفی کشاورزان کاهش می‌یابد و این خوشحال کننده است. سفره‌های آب زیرزمینی نیز در این روش کمتر آلوده می‌شوند. همچنین محصولات کشاورزی تولیدی به میزان ۱۵درصد افزایش می یابند واین امر سبب پایین آمدن قیمت محصولات می‌شود، درنتیجه مصرف‌کننده نهایی نیز خوشنود خواهد بود. بنابراین در این روش همه خوشحال خواهند بود مگر برخی از دانشگاهیان که به دنبال ادله بیشتر می‌گردند.
شرکت نتافیم می‌گوید که بر اساس داده‌های آنها «اکثر ذینفعان با این نتیجه موافق هستند که روش آبیاری قطره‌ای برای تقریباً همه محصولات روش کارایی است. با این همه این نتیجه به آن معنا نیست که انتقال از آبیاری با حجم بالا به آبیاری قطره‌ای برای برخی محصولات کشاورزی مثل گندم توجیه داشته باشد. برای مثال برخی از کشاورزان در تگزاس با استفاده از آبیاری قطره‌ای زیرسطحی (subsurface drip irrigation) برای محصولاتی مثل پنبه، ذرت و گندم سالانه خود به نتایج بهتری رسیدند.» همچنین باید خاطر نشان کرد که آبیاری قطره‌ای برعکس آبیاری سنتی برای همه سطوح به خصوص سطوح شیب‌دار مناسب است. در آبیاری سنتی درزمین‌های کشاورزی شیبدار بخشی از آب هدر می‌رود.  
هند و لس آنجلس در راه آبیاری قطره ای
سیگل می‌گوید که هند برای توسعه آبیاری قطره‌ای بسته‌های تشویقی حمایتی ارائه می‌کند. اما کالیفرنیا در مقابل در ابتدا از آبیاری قطره‌ای به دلایلی استقبال نکرده بود. یکی از دلایل این بود: «در غرب آمریکا نظام حقوقی مربوط به آب بر اساس گزاره «از آن استفاده کن یا از دستش بده (use it or lose it)» شکل یافته بود، و این نظام حقوقی مشوق چندانی برای کشاورزان فراهم نمی‌کردند تا به صرفه‌جویی در مصرف آب روی آورند. برای مثال کشاورزان درامتداد رود کلورادو می‌توانستند هرقدر که بخواهند از آب استفاده کنند. هیچ کنترلی برآن وجود نداشت وهیچ سیاست تشویقی برای صرفه‌جویی در مصرف آب تنظیم نشده بود.» نتیجه این سیاستها امروزه آشکار می‌شود، در غرب آمریکا هیچ مرجع مشخصی برای نظارت برمصرف آب وجود ندارد. برای مثال درتگزاس۴۶۰۰ سیستم مدیریت آب وجود دارد وهرکدام براساس منافع خود عمل می‌کنند. درحالی که در اسرائیل تنها یک نهاد ومرجع اصلی بر توزیع ومصرف آب نظارت می‌کند. امروزه در ایالات متحده تلاش می‌شود تا سیاست‌های ایالتی در زمینه توزیع و مصرف آب تغییر کند، اما اگر بخواهیم وضعیت را از نظرگاه سیاست‌های مختلف ببینیم آنگاه با وضعیت آشفته پس از سقوط برج بابل طرف خواهیم بود.%
منبع زمانه ، بخش مقالات کاربران ، انتشار از اختر ، نشانی منبع   http://iranglobal.info/node/66517   
لینک مطلب در زمانه باعنوان : تجربه اسرائیل چگونه می‌تواند به بحران کم‌آبی درایران کمک کند؟

۱۳۹۷ خرداد ۱۸, جمعه

عدم همکاری وزارت نیرو با ستاد احیای دریاچه ارومیه

طبق قانون، نیازدریاچه ارومیه اولویت دوم بعداز آب آشامیدنی
ستاد احیای دریاچه ارومیه: وزارت نیرو حق‌آبه دریاچه را نمی‌دهد
سایت رادیوفردا ۱۸/خرداد/۱۳۹۷ – 08.06.2018     
مسعود تجریشی، مدیر دفتر برنامه‌ریزی وتلفیق ستاد احیای دریاچه ارومیه، با ذکر این‌که «منابع آب کشور براساس ترس یا جهل مدیریت می‌شود» از خودداری وزارت نیرو برای تخصیص حق‌آبه دریاچه ارومیه خبر داد.
به گزارش خبرگزاری ایسنا، وی روز جمعه ۱۸ خرداد، تأکید کرد که طبق قانون، نیاز دریاچه ارومیه اولویت دوم بعد از آب آشامیدنی است ولی وزارت نیرو نیاز زیست‌محیطی دریاچه را حتی در اولویت آخر هم قرار نداده است.
آقای تجریشی گفت «که هر سال و طبق بررسی سال آبی، نیازهای پایین‌دست سدها مشخص می‌شود وما درسال جاری به وزارت نیرو اعلام کردیم که باید دراسفند وفروردین ماه آب سدها را به سمت دریاچه ارومیه رها کنیم. ولی وزارت نیرو آب را پشت سدها نگه داشت واجازه نداد به دریاچه ارومیه منتقل شود
او افزود که وزارت نیرو دلیل این کار خود را «حفظ آب برای تابستان» خوانده است.
مسعود تجریشی گفت همین نشان می‌دهد وزارت نیرو بررسی درست وعلمی از منابع آبی ندارد.
پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت نیرو، «پاون»، پیشتر وبا انتشار گزارشی اعلام کرده بود ورودی آب به مخازن سدهای ایران، ۴۳ درصد کاهش داشته وانرژی تولیدی نیروگاه‌های برق‌آبی، بیش از ۶۱ درصد افت داشته‌است.
مدیر دفتر برنامه‌ریزی و تلفیق ستاد احیای دریاچه ارومیه گفت که بعد ازمکاتبات با وزارت نیرو، آنها فقط دو روز اجازه سرازیر شدن آب به دریاچه ارومیه را دادند و بعد آن را قطع کردند.
پیشتر عیسی کلانتری، دبیر ستاد احیای دریاچه ارومیه هم گفته بود مشکل اصلی دریاچه ارومیه این است که «زیرمجموعه‌ دستگاه‌های اجرایی دراستان‌ها، تصمیمی را که دولت اتخاذ می‌کند،قبول ندارند
سازمان مطالعاتی «واترپالِتیکس» درآمریکا که ثبات راهبردی وضعیت آب درجهان را بررسی می‌کند، چندی پیش در گزارشی از بروز «ناامنی آبی در ایران» خبر داد.
دراین گزارش آمده بود، حدود ۶۰۰ سد درایران «در راستای منافع سپاه پاسداران وپروژه‌های آنها» ساخته شده که باعث افزایش بحران کم‌آبی شده است.
سازمان مطالعاتی واترپالتیکس، «ناامنی آب و ناامنی اقتصادی» را «شدیدترین و بزرگ‌ترین چالش‌های ایران» معرفی کرده است.
به استناد گزارش‌هایی از ایسنا، رادیو فردا / ک.ت. / پ.پ


۱۳۹۷ خرداد ۱۵, سه‌شنبه

کنفرانس ملیتهای ایران وکنفرانس بنیاد پژوهش‌های زنان ایران دراستکهلم

کنفرانس ملیت‌های ایران باحضور نمایندگانی از 14تشکل عضو کنگره ملیت‌های ایران فدرال دراستکهلم در روزهای 26 و 27مئی 2018 میلادی برگزارشد. ولی کنفرانس بنیاد پژوهش‌های زنان ایران از8 تا 10 ژوئن 2018 میلادی برگزار خواهد شد.
سایت رادیو زمانه 5م.ژوئن2018- ۱۵ خرداد ۱۳۹۷ نوشت
استکهلم درانتظار مهمانان کنفرانس بنیاد پژوهش‌های زنان
بیست و نهمین کنفرانس بنیاد پژوهش‌های زنان ایران از ۸ تا ۱۰ ژوئن ۲۰۱۸ میلادی (۱۳۹۷ خورشیدی) در شهر استکهلم برگزار می‌شود و موضوع آن «متحدان جنبش زنان ایران در منطقه و جهان» است
 درکنفرانس امسال بنیاد پژوهش‌های زنان به درهم‌تنیدگیِ نابرابری‌های جنسی وجنسیتی با سایر بی‌عدالتی‌های طبقاتی، مذهبی، قومی و نژادی، و نیز وجوه اشتراک میان مطالبات، آرمان‌ها و اهداف جنبش‌های فمینیستی با آرمان‌ها و درخواست‌های سایر جنبش‌های عدالت‌خواهانه و ضرورت یافتن راهکارهایی برای همکاری‌های مشترک پرداخته می‌شود.
آنا سوندستروم، مدیرکل مرکز بین‌المللی اولاف پالمه در روز نخست این کنفرانس سخنرانی خواهد کرد.
سخنرانانی از ایران و سایر کشورها درکنفرانس این دوره شرکت خواهند کرد ومیزگردهایی بر اساس موضوع کنفرانس امسال تدارک دیده شده است. شعرخوانی، نمایشگاه‌‌های هنری وبرگزاری کنسرت بخش‌های دیگر کنفرانس امسال بنیاد پژوهش‌های زنان خواهد بود.
میزگرد بازنگری برداشت رایج از برابری جنسیتی درسوئد؛ درعرصه ملی و فراملی با حضور سخنرانانی ازمیان فمینیست‌ها و روزنامه‌نگاران سوئدی، تحلیل واکنش فعالان حقوق زنان نسبت به مبارزه با حجاب اجباری: از آزادی‌های یواشکی تا دختران خیابان انقلاب، ارتباط جنبش زنان با دیگر جنبش‌های اجتماعی و عدالت خواه و همراهان استراتژیک جنبش زنان ایران درامارات، بحرین، اردن و ترکیه درمبارزه با خشونت خانگی وجایگاه حرکت‌های «مادران دادخواه» در جنبش زنان از جمله سخنرانی‌های کنفرانس بنیاد پژوهش‌های زنان خواهد بود.
کنسرت افشین خائف وفیروزه میراعلمی، کنسرت گروه تلفیقی پریزاد به سرپرستی پری عیسی‌زاده، اجرای موسیقی از سُهیر شُقَیر (خواننده/ سوریه)، ارغوان (خواننده/ سوئد)، کنسرت Violet Green (جاز و بلوز/ سوئد) و مهسا پوررمضان (رقص سماع/ سوئد) از برنامه‌های هنری این کنفرانس خواهد بود.
مطابق روال هرسال، زن برگزیده سال هم ازسوی بنیاد پژوهش‌های زنان معرفی خواهد شد.

۱۳۹۷ خرداد ۱۴, دوشنبه

بیانیه مشترک عبدالفتاح سلطانی ونرگس محمدی

سلول انفرادی، شکنجه واعتراف تحت فشار فاقد اعتبار است
به گزارش سایت کانون مدافعان حقوق بشر، متن بیانیه عبدالفتاح سلطانی و نرگس محمدی به شرح زیر است:
سال‌ها و دهه‌هاست که سلول انفرادی برای حبس متهمان سیاسی- مدنی و عقیدتی، در دوران تحقیقات مقدماتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. مدت زمان حبس در سلول انفرادی نامعلوم و بستگی به نظر بازجویان دارد.
هر چند طی این سال‌ها به موازات به‌کارگیری سلول‌های انفرادی توسط نهادهای امنیتی- نظامی و قضایی، فعالان مدنی و حقوق بشری نسبت به آن اعتراضاتی داشته‌اند، اما این اقدامات موجب توقف آن نشده است. در واقع نگهداری متهم در سلول انفرادی اولین سنگ بنای نقض دادرسی عادلانه است و این پدیده حداقل از دو بعد حقوقی و انسانی دارای موارد غیرقانونی و غیر شرعی بوده و آشکارا نقض حقوق بشر به شمار می‌آید.
۱- سلول انفرادی به‌عنوان یک شکنجه سیستماتیک روحی- روانی که قطعاً دارای پیامدهای آسیب‌زا و بیماری‌های روحی- روانی و جسمانی می‌باشد، به شدت تن و روان متهم را مورد تهدید جدی قرار می‌دهد که روانپزشکان و روانشناسان زبده‌ای در جهان و ایران اظهار نظرهای علمی در این زمینه کرده‌اند.
۲- از نظر حقوقی نگهداری متهم در سلول انفرادی آنهم به نحوی که ارتباط او با دنیای خارج قطع شود، قادر به اطلاع از دلایل له یا علیه خود نباشد و حتی با خانواده و وکیل خود ارتباط برقرار ننماید، علاوه بر اینکه مخالف قانون اساسی بوده  و مصداق مجازات مضاعف به شمار می‌آید، در تدارک دفاع متهم و آمادگی برای دفاع آثار مخربی دارد. حبس در انفرادی بر خلاف اصول ۲۰-۲۲-۳۲-۳۵-۳۶-۳۸ و ۳۹ است. در سال ۱۳۸۲هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در رأی وحدت رویه به شماره ۴۳۵/۸۱/۳۸ مورخ ۸۲/۲/۲۸، غیر قانونی بودن حبس در سلول انفرادی را اعلام کرده و ضمن آن بند 4 ماده ۱۶۹ آیین نامه اجرایی سازمان زندانها مصوب ۱۳۸۰مبنی بر تجویز یک ماه سلول انفرادی به عنوان تنبیه انضباطی، نیز ابطال شده است. در حال حاضر حتی در ماده ۵۲۴ قانون آیین دادسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ سلول انفرادی به‌عنوان تنبیه انضباطی حذف شده، حال آنکه در آیین نامه اجرایی سازمان زندانهای سال ۱۳۸۴ سلول انفرادی به‌عنوان تنبیه انضباطی به مدت ۲۰ روز تجویز شده بود.
علی رغم صراحت قانون مبنی بر غیر قانونی بودن حبس در سلول وتداوم اعمال این شکنجه علیه فعالان مدنی، همچنین انتشار اخبار نگران کننده از وضعیت ده‌ها فعال مدنی در حوزه محیط زیست و متهمان دراویش و بروز حوادث ناگوار و تکان‌دهنده‌ای چون مرگ مشکوک برخی متهمان محبوس در سلول انفرادی در بازداشتگاه‌های امنیتی- نظامی اعلام می‌داریم: سلول انفرادی، شکنجه‌ای روانی جهت تحت فشار قرار دادن متهم، و امری خلاف قانون، شرع، حقوق بشر و موازین اخلاقی و انسانی بوده و هرگونه اقرار و اعتراف متهم تحت شرایط طاقت‌فرسای سلول فاقد اعتبار و ارزش حقوقی و شرعی می‌باشد.
لذا از مسئولان، دولت، نمایندگان مجلس و به ویژه کمیسیون اصل ۹۰ می‌خواهیم با تلاش برای برچیدن سلول‌های انفرادی و توقف شکنجه علیه فعالان مدنی، به قانون اساسی کشور و تعهدات بین‌المللی از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاقین تمکین نمایند. همچنین از فعالان مدنی، باورمندان به نگهداشت و تعمیق جامعه مدنی در ایران، نهادهای داخلی و بین‌المللی حقوق بشری تقاضا داریم جهت بر چیده شدن سلول‌های انفرادی به‌عنوان ابزاری برای سرکوب جامعه مدنی و شکنجه فعالان این عرصه، اقدامات مؤثر وعاجل نمایند.
عبدالفتاح سلطانی > نرگس محمدی
سخنگو ونایب رییس کانون مدافعان حقوق بشر > زندان اوین 3م. ژوئن2018  

۱۳۹۷ خرداد ۸, سه‌شنبه

بیانیه پایانی ونیزدوقطعنامه مجمع عمومی کنگره ملیتهای ایران فدرال درماه مه۲۰۱۸

بیانیه پایانی مجمع عمومی کنگره ملیت های ایران فدرال درماه مه ۲۰۱۸
ایران فردا، ایرانی دیگر همه با هم در راه بنیان نهادن ایرانی متفاوت ازایران امروز
هم میهنان عزیز، آزادی و رفاه حق شماست. جمهوری اسلامی طی ۴۰ سال حاکمیت مستبدانه این حق را از مردم ایران گرفته است. در حالی که دهه چهارم حاکمت رژیم انسان ستیز جمهوری اسلامی به پایان می رسد که وضعیت معیشتی مردم روز به روز وخیم تر می شود، رژیم کمترین آزادی ها را به مردم روا نمی دارد. اعتراضات ماه های اخیر که اوج آن را در دی ماه گذشته و اخیرا در میان خلق عرب در اهواز و اعتصابات وسیع مردمی در کردستان شاهد بودیم، مردمی را نشان داد که از رژیم جمهوری اسلامی به تنگ آمده اند و برای دستیابی به حقوق از دست رفته شان بار دیگر به خیابان ها آمده و حقوقشان را فریاد می زنند.
ایرانی که امروز می بینیم یک تابلوی بسیار زشت از کشوری می باشد که شایسته مردمش نیست. ایرانی که بر اساس آمار سازمان های بین المللی، مردمش حتی از مردم جنگ زده ی کشورهای خاورمیانه غمگین ترند. ایرانی که بیش از نیمی از اعدام های سراسر جهان در آن انجام می شوندکشوری که در نتیجه سیاست خارجی رژیم حاکم، یکی از منفورترین کشورها در جهان شناخته می شوند. ایرانی که مردمش در نتیجه سیاست منطقه ای رژیم در راستای حمایت از تروریسم و خشونت، حق سفر به بخش بسیار وسیعی از این کره خاکی را از دست داده اند. ایرانی که ملیت هایش سرکوب، اقلیتهای مذهبی اش تحقیر، زنانش محدود، دگرباشان جنسی اش انکار واستعدادهایش از کشور رانده می شوند. چنین ایرانی شایسته مردمش نیست
ایران فردا باید ایرانی دیگر باشد. همه ما باید در ساختن چنین ایرانی مشارکت داشته باشیم. عبور از جمهوری اسلامی شرط لازم برای ساخت ایران فرداست، ولی شرط کافی برای ساخت ایرانی بهتر از امروز نیست. اگر بخواهیم ایران فردا ایرانی دیگر باشد باید تمام اقشار مردم و هویت هایی که در ایران امروز نادیده گرفته می شوند،در ساختنش شریک باشند. ایران فردا اگر قرار است ایرانی دیگر باشد، باید همه در آن سهیم باشند
کنگره ملیت های ایران فدرال به بنیان نهادن ایران فردا با حضور تمام هویت ها عمیقا باور دارد. در مجمع عمومی اخیر کنگره ملیت های ایران فدرال در این باره نیز بحث هایی مطرح شد. لذا کنگره ملیتها، برای ایجاد این آینده مشترک، موارد زیر را لازم می داند:
اول، تغییر رژیم جمهوری اسلامی،
دوم، باور به احترام به حقوق برابر تمام هویت ها اعم از ملی، جنسی، دینی و عقیدتی و … .
سوم، ایجاد اعتماد میان گروه ها، سازمان ها و احزاب ایرانی و ایجاد بردباری و تحمل شنیدن نظر مخالف،
چهارم، همبستگی میان تمام ملیت های ایران و ایجاد مکانیزم هایی برای استحکام این همبستگی.
مجمع عمومی کنگره ملیت های ایران فدرال به اتفاق آرا ضمن تائید این موارد، برنامه و پروژه هایی برای یکسال آتی کنگره درنظر گرفته است
مجمع عمومی کنگره همچنین قطعنامه ای را به تصویب رساند که در آن تاکید شده است تعیین حدود و مرزهای جغرافیایی میان مناطق ملیت ها، در چارچوب مجالس دمکراتیک این ملیت ها در آینده تعیین خواهد شد
کنگره ملیت های ایران فدرال در پایان مجمع عمومی، آمادگی خود را برای مذاکره، همکاری و اتحاد عمل با مخالفان جمهوری اسلامی، برای ایجاد آلترناتیو بزرگ و همه گیر در راستای تغییر رژیم جمهوری اسلامی را اعلام می دارد
کنگره ملیت های ایران فدرال
۲۷ مه ۲۰۱۸ برابر با ششم خرداد 1397  
برگرفته از سایت http://www.iran-federal.org/  
---------------- 
قطعنامه کنگره ملیتهای ایران فدرال درباره حدود و ثغور ارضی مناطق ملی درایران
برای پاسداشت همبستگی خلق‌های ساکن درایران  وبرای حفظ اتحاد میان جنبش های سیاسی متعلق به آن خلق ها در مبارزه علیه جمهوری اسلامی و تحقق آرمان آنها که همانا برکناری رژیم جمهوری اسلامی و برقراری یک نظام جمهوری، دموکراتیک و فدرال در ایران است، کنگره ملیت های ایران فدرال برای عبور از معضل حدود و ثغور ارضی میان سرزمین های متعلق به این ملیتها تاکید می کند که؛
تعیین حدود و ثغور سرزمینهای ملی متعلق به ملیتهای ساکن در ایران تنها در اختیار مجلس ملی/ایالتی و مشروع آن سرزمینهاست و حل اختلافات ارضی محتمل میان آن ملیت ها تنها و تنها از طریق مذاکره میان نمایندگان مجالس قانونی متعلق به این ملیت ها امکانپذیر است.
طرح ادعاهای ارضی در عمل با تشدید تضاد میان جنبش های سیاسی ملیت های ساکن درایران، عملا خدمت به جمهوری اسلامی ایران است.
ما، تشکل های عضو کنگره ملیت های ایران فدرال، مسئولیت حل اختلافات محتمل ارضی میان مناطق ملی در ایران را به مذاکرات متقابل و با تکیه بر شیوه مسالمت آمیز و دموکراتیک مجالس ملی در آن مناطق واگذار میکنیم و به آن تاکید داریم.
کنگره ملیتهای ایران فدرال
--------  
قطعنامه کنگره ملیت های ایران فدرال درباره نفی مجازات اعدام
قطعنامه کنگره ملیت های ایران فدرال
درباره نفی مجازات اعدام
کنگره ملیت های ایران فدرال با تاکید بر ارزش نفس حیات انسان و با دقت نظر به ارزش‌های شناخته شدهٔ انسانی بشدت با مجازات مرگ در قوانین کشور مخالف است و مجازات اعدام را در هر کجای جهان که باشد محکوم می‌کند.
با دقت نظر به باور فوق ما صدور مجازات اعدام برای یکی از فعالین سیاسی کرد، رامین حسین پناهی، را بشدت محکوم می کنیم و تمامی ارگان‌ها و تشکل‌های بشردوست را برای جلوگیری از اجرای این حکم غیرانسانی به چالش فرا میخوانیم.
کنگره ملیت های ایران فدرال
برگرفته از سایت http://www.iran-federal.org/