اعلامیه ی جهانی حقوق بشر، دهم دسامبر ۱۹۴۸ تصویب شد

به این اعلامیه، تنها ۸ کشور (شوروی ودیگرکشورهای

بلوک شرق، عربستان سعودی وآفریقای جنوبی) رای ممتنع دادند

- مطلب زیر (ازسایت رادیو دویچه وئله) به مناسبت روز جهانی حقوق بشر، درج میگردد.

----------------------------------------------

شیرین عبادی: دولت ایران هزینه ی نقض حقوق بشر را در پرونده اتمی می‌پردازد

دهم دسامبر روز جهانی حقوق بشر است. شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، سرشناس‌ترین چهره ایرانی حقوق بشری است. با او در مورد این روز و نیز اهدای آخرین جایزه حقوق بشر به او گفت و گو کرده‌ایم.

روز دهم دسامبر سال ۱۹۴۸ مجمع عمومی سازمان ملل، اعلامیه جهانی حقوق بشر را تصویب کرد.

تصویب این اعلامیه در حقیقت‌ واکنشی بود به جنگ جهانی دوم، جنگی طولانی که ۵۰ تا ۷۰ میلیون انسان را به کام مرگ فرستاد. ریشه این جنگ پایمال کردن ابتدایی‌ترین حقوق انسانی توسط خودکامگان بود.

درتنظیم اعلامیه جهانی حقوق بشر افرادی چون «جان همفری»، حقوق‌دان کانادایی، «چارلز مالک»، سیاستمدار و فیلسوف لبنانی، «رنه کاسی»، حقوق‌دان فرانسوی، «پنگ چون چانگ»، فیلسوف چینی و «النور روزولت»، همسر فرانکلین روزولت رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، نقش اساسی داشتند.

این اعلامیه، با ۴۸ رای موافق، بدون رای مخالف و تنها ۸ رای ممتنع به تصویب رسید. کشورهای بلوک شرق، اتحاد جماهیر شوروی، عربستان سعودی و آفریقای جنوبی از جمله کشورهایی بودند که به این اعلامیه رای ممتنع دادند.

از آن سال به بعد این روز یعنی دهم دسامبر به عنوان روز جهانی حقوق بشر نام‌گذاری شده است.

اعلامیه جهانی حقوق بشر یک پیمان‌نامه بین‌المللی است که کشورهای امضاکننده‌ی آن ملزم به رعایت تمامی ۳۰ ماده‌ی آنند. آزادی مذهب و عقیده، حق زندگی و امنیت شخصی، ممنوعیت شکنجه و توهین و رفتار تحقیرآمیز، تساوی در برابر قانون، ممنوعیت توقیف و حبس خودسرانه، ممنوعیت مداخله و جستجو در زندگی خصوصی افراد و مکاتبات، آزادی عبور و مرور در داخل کشور ونیز ترک کشور وآزادی انتخاب محل اقامت ازجمله حقوق مسلم انسانها دراعلامیه جهانی حقوق بشراست.

شیرین عبادی، وکیل وحقوقدان می‌گوید بعد از تصویب این پیمان‌نامه وضعیت حقوق بشر درجهان رو به بهبود گذاشته ولی هنوز موارد مکرر نقض حقوق بشر درسراسر دنیا مشاهده می‌شود.

دویچه‌وله: خانم عبادی، ۱۰ دسامبر سالروز تصویب اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر در مجمع عمومی سازمان ملل است. ایران جزو اولین کشورهایی بود که این اعلامیه را امضاء کرد. ۶۱ سال پس از تصویب این اعلامیه وضعیت حقوق بشر در ایران را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

شیرین عبادی: ایران نه تنها به اعلامیه جهانی حقوق بشر رأی مثبت داد، بلکه بعداً به دو کنوانسیون بین‌المللی حقوق مدنی- سیاسی و حقوق اقتصادی‌- اجتماعی پیوست و متعهد اجرایش شد. اما متأسفانه این تعهدات را اجرا نکرده است و خصوصاً درسال گذشته روز به روز وضعیت حقوق بشر در ایران بدتر می‌شود، تا حدی که سازمان ملل متحد طی قطعنامه‌ای برای بیست و پنجمین بار به دولت جمهوری اسلامی ایران اخطار کرد که وضعیت حقوق بشر را بایستی در ایران ارتقا بخشد.

به طور کلی در این ۶۱ سالی که از تصویب اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر می‌گذرد، به نظر شما آیا سازمانهای حقوق بشر و به طور مشخص سازمان‌های وابسته به سازمان ملل، پیشرفتی در بهبود وضعیت حقوق بشر داشته‌اند یا نه؟ به طور مشخص شما فعالیت‌ نهاد نوپای شورای حقوق بشر در سازمان ملل را چه طور ارزیابی می‌کنید؟

دراین که از تاریخ تصویب اعلامیه‌جهانی حقوق بشر تا به امروز وضعیت حقوق بشر به طور کلی در جهان رو به پیشرفت بوده است بحثی نیست. اما صحبت سر این است که پیشرفت بسیار کند است و عملکرد سازمان ملل متحد عملکرد مطلوبی نیست. یعنی بایستی با قدرت بیشتری با کشورهای متخلف و نقض‌کننده‌ی حقوق بشر برخورد شود. اما راه‌حل این نیست که ما بگوییم سازمان ملل متحد یا شورای حقوق بشر جایی به درد نخور است، بلکه راه حل این است که سعی کنیم آن را تقویت کنیم. همان طور که گفتم در زمینه‌ی حقوق بشر دنیا دستاوردهای زیادی داشته است که از جمله من می‌توانم به دادگاه بین‌المللی کیفری، یعنی آی سی سی، اشاره کنم. شاید ۳۰ سال پیش در حد یک رؤیا بود که رئیس جمهوری را بخواهند به دادگاه احضار کنند و حکم جلب او صادر شود. چنانکه در مورد عمربشیر (رئیس جمهور سودان) اتفاق افتاد. راه حل حقوق بشر این است که ما سعی کنیم طرفداران آی سی سی را تقویت کنیم. سعی کنیم به دولت‌های ناقض حقوق بشر سخت‌تر گرفته شود.

سازمان ملل متحد و همچنین نهادهای وابسته به آن تا کنون چندین قطعنامه علیه نقض حقوق بشر در ایران تصویب کرده‌اند. آخرین آن هم قطعنامه‌ای بود که کمیته‌ی سوم سازمان ملل تصویب کرد. ولی ظاهراً آنطور که مشاهده می‌شود، تصویب این قطعنامه‌ها تأثیری در رفتار حکومت ایران و جمهوری اسلامی نداشته است. آیا به نظر شما این طور بوده است؟

باید توضیح دهم که آنچه در کمیته‌ی سوم به تصویب رسید، در مجمع عمومی هم عیناً تأیید خواهد شد. در حقیقت کمیته‌ی سوم اصل قطعنامه را تصویب کرد و فقط تشریفات صوری‌اش در مجمع عمومی است. بنابراین این قطعنامه در حقیقت مصوب مجمع عمومی سازمان ملل است. یعنی کلیه‌ی کشورهای جهان نشستند و اکثریت آن‌ها گفتند که دولت ایران رفتار غلطی با مردم دارد، مرتکب نقض حقوق بشر می‌شود و رفتارش را باید عوض کند. اما همان طور که اشاره کردید، متأسفانه دولت ایران بی‌اعتنا به قواعد حقوق بین‌الملل است و ازجمله به توصیه‌ها و قطعنامه‌های سازمان ملل متحد هم بی‌اعتنایی می‌کند و همین باعث می‌شود که پرونده‌ی حقوق بشر برای ایران روز به روز سنگین‌تر شود. یکی از عللی که دنیا حرف دولت ایران را در زمینه‌ی صلح‌آمیز بودن انرژی هسته‌ای قبول نمی‌کند، همین گونه امور است. یعنی دنیا می‌گوید، ما چه طور می‌توانیم به حرف دولتی که ظرف ۳۰ سال ۲۵ بار به او اخطار کردیم که مرتکب نقض حقوق بشر نشو، اعتماد کنیم که کلیه‌ی اقداماتش صلح‌آمیز است؟ این دولتی است که هیچ وقت به حقوق بین‌الملل توجه نداشته و بنابراین بازهم ممکن است در سایر جهات بی‌توجهی کند. بنابراین اگر دولتی مثل دولت ایران به قطعنامه‌ها بی‌توجه باشد، باید عواقب آن را در سایر زمینه‌ها متحمل شود که دولت ایران متأسفانه اکنون مشغول دادن هزینه برای بی‌توجهی به همین قطعنامه‌ها است.

خانم عبادی، هفته‌ی گذشته جدیدترین و آخرین جایزه‌ای که شما گرفتید، ، جایزه حمایت بین المللی از حقوق بشر از طرف موسسه خدمات بین المللی حقوق بشر انگلستان بود. شما این جایزه را به مادران عزادار ایران تقدیم کردید. علت این کارتان چه بود؟

کمیته‌ی ماداران عزادار ایران از مادرانی که فرزندان خود را در جریان اعتراضات مردمی اخیر از دست دادند یا این که فرزندانشان در زندان هستند و همچنین زنانی که مخالف خشونت‌های دولتی هستند تشکیل شده است. این زنان هر شنبه با لباس مشکی در پارک لاله گردهم می‌آیند و به خشونت‌های دولتی اعتراض می‌کنند. این مسالمت‌آمیزترین شیوه‌ی اعتراض به رفتار یک حکومت است. متأسفانه دولت نتوانسته است این را هم تحمل کند و بارها به این مادران حمله کرده‌اند. حتا در شنبه‌ی گذشته ضمن حمله و مضروب نمودن عده‌ای از مادران، حدود ۲۱ نفر را متأسفانه دستگیر کردند. مردم ایران می‌باید به هر شیوه‌ی ممکن از این مادرانی که داغدار و عزادار هستند دلجویی کنند. به آن‌ها احترام بگذارند و به آن‌ها بپیوندند. این کوچکترین سپاسی بود که من می‌توانستم تقدیم مادرانی کنم که با تحمل بسیار، اندوه بزرگ خودشان را حمل می‌کنند.

و خانم عبادی در آستانه‌ی روز جهانی حقوق بشر اگر پیامی برای مردم ایران دارید، ما می‌شنویم.

همه‌ی ما می‌دانیم که آرامش روزی به ایران برخواهد گشت که ضوابط حقوق بشر در ایران رعایت شود. اگر غیر از این باشد، آرامش نیست، بلکه خفقان است. می‌شود مردم را برای مدتی کوتاه خفه کرد اما آرامش جامعه مسأله‌ی دیگری است و آرامش جامعه زمانی امکانپذیر خواهد بود که ضوابط حقوق بشر اجرا شود.%

مصاحبه‌گر: میترا شجاعی، تحریریه: کیواندخت قهاری

---------------------------------------------------------

ابراز نگرانی و درخواست کمیسر عالی حقوق بشر UN

سازمان ملل از ایران خواست به حق اعتراض مخالفان 'احترام' بگذارد

بي بي سی- سه شنبه 08 دسامبر 2009 - 17 آذر 1388

درحالی که دولت ایران در روز دوشنبه بار دیگر درجریان مراسم روز دانشجو سعی کرد مانع از تظاهرات مخالفان شود، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل از ایران خواسته است به حق اعتراض مخالفان "احترام" بگذارد.

خانم ناوی پیلای که بلندپایه ترین مسئول سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر است روز سه شنبه در یک کنفرانس خبری گفت: "ما نامه ای به دولت ایران نوشته ایم و خواستار احترام به حق اعتراض که یکی از آزادی های بنیادی هم هست شده ایم."

خانم پیلای همچنین در گفت و گویی با خبرگزاری رویتر گفت که "سرکوب تظاهرات (در ایران) درحال تشدید است، و خیلی جدی تر شده است."

او گفت که قرار بود روز سه شنبه به درخواست یک مقام حقوق بشر ایرانی با او دیدار کند اما این مقام بلندپایه برنامه دیدار را لغو کرده است.

وی گفت: "وقتی یک کشور بسته عمل می کند، واقعا عاجز می شویم. ایران یکی از آنهاست. هر وقت مسائلی را مطرح می کنیم، حالت تدافعی می گیرند اما ما همچنان آنها را مطرح خواهیم کرد."

این درحالی است که غلامحسین محسنی اژه ای، دادستان کل ایران، روز سه شنبه به کسانی که در اعتراض به دولت دست به تظاهرات می زنند به شدت هشدار داد و گفت که "به برهم زنندگان نظم و امنیت جامعه مهلت نخواهیم داد."

این هشدار درحالی صادر میشود که روز دوشنبه گروه های بزرگی از دانشجویان در دانشگاه های مختلف ایران بار دیگر با استفاده ازفرصت مراسم 16 آذر دست به تظاهرات وسردادن شعارهایی علیه نه فقط دولت بلکه کل حکومت زدند.

برخی ناظران می گویند که تظاهرات روز دوشنبه نشان از رادیکال تر شدن جنبش اعتراضی ایران موسوم به "جنبش سبز" داشت و در آن بیش از آنکه دولت محمود احمدی نژاد مورد انتقاد قرار گیرد کل نظام جمهوری اسلامی زیر سوال برده شد.

در این روز شعار "مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر" و "مرگ بر خامنه ای" (رهبر جمهوری اسلامی) از سوی برخی از معترضان شنیده شد. البته شعار "مرگ بر دیکتاتور" اکنون مدت هاست که در تظاهرات ضددولتی مخالفان سر داده می شود اما نام بردن از رهبر ایران در شعارها نکته ای است که ناظران به آن اشاره می کنند.

خانم پیلای که یک قاضی اهل آفریقای جنوبی است گفت که او درحال بررسی موضوع منصفانه بودن محاکمه کسانی است که پس از انتخابات بحث انگیز ایران در خرداد ماه بازداشت شده اند.

دستگاه قضایی ایران برای تعدادی از معترضان حتی حکم اعدام صادر کرده است. به علاوه چندین نفر از چهره های مخالفان در میان اصلاح طلبان به حبس های چندین ساله محکوم شده اند.

خانم پیلای گفت که در ماه های اخیر مساله این محاکمه ها را با مقام های ایرانی در میان گذاشته است. او گفت: "مجازات های خیلی شدیدی در این محاکمات اعمال شده است. من درباره فضای آن محاکمات سوال کرده ام و درحال بررسی این مساله هستم که آیا اینها عادلانه بوده است یا نه."

نهاد زیر نظر خانم پیلای از منابع مختلف، از جمله کارشناسان مستقل شورای حقوق بشر سازمان ملل، برای تحقیق درباره پرونده ها استفاده می کند و تنها به اطلاعاتی که کشورها ارائه می کنند تکیه نمی کند.

خانم پیلای قبلا از دادگاه های ایران خواسته است که حکم اعدام صادر شده برای برخی از متهمان در ارتباط با حوادث پس از انتخابات این کشور را مورد بازنگری قرار دهند.

او اواسط اکتبر گفته بود که "اعمال مجازات اعدام برای جرایمی که منجر به مرگ افراد نمی شود مغایر" پیمان بین المللی حقوق مدنی و سیاسی است.

اعلام پیروزی محمود احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری 22 خرداد به تظاهرات گسترده رای دهندگانی که نتایج را آمیخته به تقلب می دانستند دامن زد که طی آن صدها نفر بازداشت شدند و تحت محاکمه قرار گرفتند. برخورد نیروهای امنیتی با معترضان همچنین ده ها کشته و زخمی به جا گذاشت.

مقام های ایرانی اتهام تقلب در انتخابات را رد کرده اند و معترضان را به خط گرفتن از کشورهای غربی و تلاش برای تضعیف یا براندازی نظام جمهوری اسلامی متهم کرده اند.%

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2009/12/091208_si_pillay_rights.shtml

------------------------------------------------------------

روایت دیگری ازعلت تظاهرات 16 آذر 1332

روز ۱۶ آذر ۱۳۳۲ در دانشگاه تهران چه گذشت؟

محمد قوام ، بي بي سی- دوشنبه 07 دسامبر 2009 - 16 آذر 1388

درشانزدهمین روز آذر سال ۱۳۳۲ دانشگاه تهران شاهد حمله نیروهای ارتش به دانشجویان بود که به کشته شدن ۳ نفر و زخمی شدن ده ها نفر انجامید.

این اتفاق حدود ۱۰۰ روز پس از کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۲۳ و سقوط دولت دکتر محمد مصدق و روی کار آمدن دولت کودتایی فضل الله زاهدی رخ می داد و به گفته تاریخ نگاران هنوز خشم وافسردگی ناشی ازسقوط نخست وزیر ملی گرای ایران درفضای عمومی این کشور موج می زد.

بریتانیا و آمریکا هم بر اساس مستنداتی که منتشر شد در این کودتا ۲۸ مرداد نقش رهبری کننده مستقیم داشتند.

فخرالدین عظیمی، پژوهشگر و استاد رشته تاریخ درآمریکا می گوید در این زمان درباره موضوع نفت ملی شده ایران که با تلاش دکتر مصدق به سرانجام رسید هم مردم نگران بودند که دولت از این اقدام روی برگرداند و شرایط را به پیش از ملی شدن نفت بازگرداند.

حدود سه ماه پس از ساقط کردن دولت قانونی ایران، مذاکرات محرمانه ای برای تجدید رابطه با بریتانیا که از زمان ملی شدن نفت قطع شده بود، آغاز کرد.

به اعتقاد آقای عظیمی این مسائل باعث شده بود که فضای سیاسی واجتماعی پژمرده ای درایران حاکم باشد اما این همه ماجرا نیست.

در میانه پاییز سال ۱۳۳۲ هم اعلام شد که "ریچارد نیکسون" معاون رئیس جمهور آمریکا از طرف دوایت آیزنهاور رئیس جمهور آن کشور به ایران می‏آید.

نیکسون درنطقی که پس از کودتای ۲۸ مرداد درکنگره آمریکا ایراد کرده بود، سقوط دولت محمد مصدق را "پیروزی سیاسی امیدبخشی" توصیف کرده بود "که درایران نصیب نیروهای طرفدار تثبیت اوضاع وقوای آزادی خواه شده است."

قرار بود معاون رئیس جمهور آمریکا در جریان دیدار از ایران از دانشگاه تهران بازدید کند و دکترای افتخاری دانشکده حقوق این دانشگاه را دریافت کند.

دانشجویان معترض به حضور آقای نیکسون درایران، از دو روز پیش از سفر او دراطراف و داخل دانشگاه دست به تجمعات اعتراضی زدند که به دستگیری شماری از آنها منجر شد.

اما روز شانزدهم آذر، دو روز پیش از ورود معاون رئیس جمهور آمریکا، نیروهای ارتش با هدف کنترل دانشجویان در اطراف و محوطه دانشگاه تهران مستقر شدند.

هرچند علی اکبر سیاسی اولین رئیس انتخابی دانشگاه تهران، برای جلوگیری از افزایش درگیری و وارد شدن خسارت به دانشجویان، کلاس های دانشگاه را در این روز تعطیل کرد اما در شرایطی که هنوز تمام دانشگاه از حضور آنها خالی نشده بود، نیروهای ارتش به قصد سرکوب شماری از معترضان وارد محوطه دانشگاه شدند.

سرانجام این اقدام تیراندازی به سوی دانشجویان وکشته شدن سه دانشجوی دانشکده فنی درمقابل ساختمان آن دانشکده بود.

مهدی شریعت رضوی، احمد قندچی و مصطفی بزرگ نیا سه داشنجوی دانشگاه تهران بودند که روز ۱۶ آذر ۱۳۳۲ کشته شدند. بر اساس گزارش های موجود رژیم شاه به خانواده این سه دانشجوی اجازه برگزاری مراسم یادبود نداد.

یک روز پس از این واقعه دانشگاه های ایران به نشانه اعتراض و خشم دست به اعتصاب و اعتراض زدند، با این همه به فاصله کوتاهی، یعنی روز هجدهم آذر، معاون رئیس جمهور آمریکا هم به تهران آمد ودر دانشگاه تهران دکترای افتخاری هم دریافت کرد.

علی اکبر سیاسی رئیس دانشگاه تهران هم براساس دست نوشته هایش پس ازاین واقعه به دیدار محمدرضا شاه رفت وبه حمله ارتش به حریم دانشگاه اعتراض کرد.

شاه وحکومت او چنان که دکتر سیاسی می گوید دراقناع ودلجویی از دانشجویان وخانواده های کشته شدگان ناکام ماندند وسالگرد این روز به نمادی برای اعتراض به سرکوب ودخالت خارجی ومهمتر ازآن گرامیداشت دانشجویان آزادی خواه بدل شد.

نگرانی محمدرضا شاه از فضای موجود در دانشگاه های ایران ازهمین سالها آغاز شد وتا انقلابی که به سقوط او منجر شد ادامه داشت.

شاه معتقد بود که دانشگاه های ایران به خصوص دانشگاه تهران، درحال دراختیار قرار گرفته شدن توسط مارکیست ها و طرفداران نظام کمونیستی است.

خاطرات رئیس وقت دانشگاه تهران نشان میدهد که شاه اصرار داشت شماری از اساتیدی که به اعتقاد او گرایشات مارکسیستی داشتند، اخراج شوند اما مقاومت رئیس دانشگاه وادامه بد بینی شاه، روابط دانشگاه وحاکمیت را به مرور سنگین تر و بدبینانه تر کرد.

فخرالدین عظیمی پژوهشگر مسائل تاریخی ایران میگوید شاه چنین اعتقاد داشت، اما هرگز مستندات قابل ارائه ای برای این ادعا منتشر نشد. به اعتقاد دکتر عظیمی آنچه که همواره ازسوی شاه وحکومت او نادیده گرفته میشد، علت اعتراض دانشجویان وزمینه های آن بود.

به اعتقاد تاریخ نگاران، ۱۶ آذر سال ۱۳۳۲ اعتراضات دانشجویی درایران را آرام آرام به شکل جنبش درآورد وبه آن هویت وشکل داد.

روز ۱۶ آذر اینک به یاد دانشجویان کشته شده دانشگاه تهران، نام یکی از خیابان های همجوار دانشگاه است. گذشت حوادث طی ۵۶ سال از ۱۶ آذر ۱۳۳۲ این روز را یک روز مهم در تقویم ملی ایرانیان کرده است.%

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2009/12/091207_mg_16azar_anniversary_history_students.shtml

-----------------------------------------------------------------------------

تظاهرات دانشجویان در۱۶ آذر ماه ۳۲ چه علتی داشته؟

در زیر، ابتدا توضیحات بابک امیر خسروی درباره ی واقعه 16 آذر 1332 وسپس مصاحبه ی بخش فارسی رادیو دویچه وئله با ایشان قراردارد. این اقدامات بدین خاطر صورت گرفته، که چند روز پیش یکی از دانشجویان فعال دریک تشکل دانشجوئی درمصاحبه اش علت تظاهرات دانشجویان در روز 16 آذر 1332 را اعتراض به ورود نیکسون معاون رئیس جمهور وقت آمریکا اعلام میکند.

---------------------------------------------

توضیح: درروزهای اخیرمتوجه شدم که به علتِ گذشت نیم قرن از رویداد ۱۶ آذر؛ آگاهی درستی ازآنچه گذشت، وجود ندارد. اغلب حتی موضوع را به ورود نیکسون، معاون وقت ریاست جمهوری آمریکا در همان روز و تظاهرات خیابانی دانشجویان علیه این سفر، نسبت می دهند. فکرکردم مصاحبۀ تلفنی زیر با رادیوآلمان (دویچه وِله) راکه چند سال پیش انجام داده‌ام، دراختیار علاقه مندان قرار بدهم، با این امیدکه برای روشن شدن موضوع تا حدی کمک بکند. من چندسال پیش ازاین مصاحبه، درمقالۀ نسبتاً مشروحی درنشریّۀ «راه آزادی» به حادثۀ ۱۶ آذر پرداخته بودم که فعلاً دسترسی به آن ندارم. امیدوارم برای ۱۶ آذر بعدی دراختیار دانشجویان مبارز کشورمان قراربدهم.

بابک امیرخسروی
۱۳ آذر ۱۳۸۸

عنوان مصاحبه:
آیا دردوران انگلیسى‌ستیزى سال ۳۲، اساسا تظاهرات دانشجویى ماهیت ضدآمریكایى داشتند؟
پنجاه و دو سال از شانزدهم آذر ماه سال ۳۲ كه سه دانشجوى دانشگاه تهران در یورش سربازان به صحن دانشكده فنى كشته شدند می‌گذرد. از آن زمان تا كنون شانزده آذر درایران به عنوان روز دانشجو شناخته می‌شود.
نوشته‌اند و شنیده‌ایم كه روز شانزده آذر سال ۳۲ دانشجویان دانشكده فنى در اعتراض به ورود نیكسون معاون آیزنهاور رییس جمهور آمریكا به ایران اعتصاب كرده بودند. اما بابك امیرخسروى كه درآن سالها مسئول كمیته‌هاى دانشجویى دانشگاه تهران بوده این روایت را نادرست می‌داند و می‌گوید: «من بدواً این نکته را اصلاح كنم كه ورود نیكسون به تهران ۱۸ آذر بود نه ۱۶ آذر! بنابراین مسئله ربطى به ورود نیكسون نداشت. اما به طور كلى بعد از كودتاى ۲۸ مرداد و ضربه‌ای كه به جنبش ملى و دمكراتیك ایران خورده بود، سلسله فعالیت‌هاى گسترده‌ای در دانشگاه تهران شروع شده بود. دانشگاه از مراكز فعال و حساس مبارزه بود. در آذر ماه دانشگاه به ویژه خیلى متشنج بود. اولا محاكمه دكتر مصدق تازه شروع شده بود كه دانشجویان را خیلی ناراحت كرده بود و دوماً رابطه دیپلماتیك با انگلستان دوباره ازسر گرفته می شد. دنیس رایت، كاردار سفارت انگلیس روز ۱۴ آذر وارد تهران شده بود. بدین مناسبت، روز ۱۵ آذر درگیرى‌هاى شدیدى میان ماموران انتظامى كه مدتى بود در دانشگاه حضور داشتند و اصلا حضور نظامیان یكى از عوامل اصلى ودایمى تحریك دانشجویان بود، پیش آمد.»

علاوه بر دادگاه دكتر مصدق و ورود كاردارسفارت انگلستان، تلاش‌هاى دولت كودتا براى تثبیت خود و آغاز قریب الوقوع مذاكرات نفت از دیگر دلایل برانگیختگى دانشجویان بودند. دولت هم متقابلا كمین كرده بود كه هرچه زودتر دانشگاه را كه مركز اصلى فعالیت‌هاى سیاسى بود، زیر ضربه بگیرد. بابك امیرخسروى یورش روز شانزده آذر را بخوبى به یاد دارد و می‌گوید: «اتفاقا آن روز اصلا تظاهرات در كار نبود بلكه علت درگیرى این بود كه بهانه كرده بودند كه دانشجویان براى سربازانى كه آنجا مستقر بودند، شكلك درآورده‌اند. سربازان وارد كلاس درس مهندس «شمسى» استاد نقشه بردارى در دانشكده فنى شده و خواسته بودند چند نفر را دستگیر كنند. سر این قضیه مهندس شمسى عصبانى می‌شود و كلاس را تعطیل می‌كند و پیش "مهندس خلیلى" رییس دانشكده می‌رود كه خودش از طرفداران دكتر مصدق بود. او هم عصبانى می شود؛ خود ایشان یا معاونش دکترعابدی، زنگ دانشكده را می‌زند. دانشجویان می‌ریزند در كریدور دانشكده فنى. در همین حین سربازها وارد صحن دانشكده می‌شوند. دانشجویان شعارهایی از جمله ”مرگ برشاه“ سر می‌دهند. بعد تیراندازى برنامه ریزی شده آغاز می‌شود. این رویداد به نظر من نوعى شباهت به حادثه كوى دانشگاه در ۱۸ تیر دارد چند سال پیش رخ داد.»

این یورش سه كشته و تعداد زیادى زخمى و شمار زیادترى دستگیرى به همراه داشت. به اعتقاد بابك امیر خسروى آغاز دیكتاتورى ۲۵ ساله محمد رضا شاه از همین جا بود.

براى غالب كسانى كه هنوز در آن دوران به دنیا نیامده بودند، این سوال همواره مطرح است كه چطور بعد از كودتا و برقرارى جو پلیسى هنوز در دانشگاه حركت و اعتراض وجود داشت. پاسخ بابك امیر خسروى شنیدنى است: «كودتا در واقع دكتر مصدق را سرنگون كرد اما جنبش اجتماعى و سیاسی بخصوص حزب توده كه نقش خیلى مهمى در آن داشت، توسط كودتا از بین نرفته بود. حزب مخفی بود و دانشجویان هم بخش عمده شان تمایلات توده‌ای داشتند و در سازمان دانشجویان دانشگاه تهران متشكل بودند. یك اقلیت مهمى هم بودند كه به تدریج قوت گرفته بودند. اینها طرفداران نهضت ملى و جنبش ملى دكتر مصدق بودند كه به تدریج رشد می‌كردند. مجموعۀ این نیروها را كودتا نتوانسته بود از بین ببرد. دانشگاه استقلال داشت . دور دانشگاه نرده بود و محیط امنى داشت. دانشجویان كه از نظر سیاسى از منابعى چون حزب توده و جبهه ملى تغذیه می‌كردند فعال بودند. سركوب ۱۶ آذر و سلطه نظامى‌ها اصلا به خاطر این بود كه آن مركزى را كه دست شان نبود، تصرف كنند. یعنى این یك كودتاى كوچك دیگر بود براى خفه كردن جنبش دانشجویى كه بسیار فعال و زنده بود و می‌توانست مزاحم رژیم كودتا شود. یكسال، یكسال و نیم طول كشید تا دولت زاهدی موفق شد سازمانهاى حزب توده و جبهه ملى را متلاشی كند و واقعا بر اوضاع مسلط شود.»

بابك امیرخسروى نقل می‌كند كه قبل از ۲۸ مرداد، توده‌ای‌ها و جبهه‌ای‌ها بیشتر در تقابل با همدیگر بودند و جو نامساعدى میان این دو نیروی سیاسى در دانشگاه وجود داشت. اما بعد از كودتا وقتى حزب خطاى سیاسى خود را تصحیح كرد و رفت به سوى دانشجویان جبهه ملى، اختلاف‌ها كنار گذاشته شدند و آنها كمیته‌هاى مشتركى تشكیل دادند.

از سوى دیگر مقاومت‌ها تا پس از ۱۶ آذر هم ادامه داشتند. حتى در مراسم ختم و چهلم دانشجویان كشته شده، تظاهرات شد.
بابك امیر خسروى: «اینجور نبود كه خفقان كاملا مسلط باشد. با وجودیكه اینها دانشگاه را به نوعی به اشغال خود درآوردند اما چون هنوز جنبش سیاسى حیات داشت، همه چیز در اختیار دولت كودتا نبود. دانشجویان می‌آمدند در خیابانها و میتینگ‌هاى موضعى تشكیل می‌دادند. تعدادى در محله‌هاى مختلف می‌رفتند بالاى چارپایه وشغارمی دادندو میتینگ‌هاى موضعى تشكیل می‌دادند. در محله‌هاى مختلف مثل استانبول و میدان سپه یا جلوی بازار شعار می‌داند و بلافاصله پخش می‌شدند. تا سربازان برسند، آنها كار خود را كرده بودند.»

بابك امیر خسروى در مورد حضور دختران دانشجو و بطور كلى نقش زنان در این فعالیت‌ها می‌گوید: «متاسفانه تعداد زنان در دانشگاه در آن زمان خیلى كم بود و مانند الان نبود كه ۶۰ درصد دانشجویان را دخترها تشكیل دهند. مثلا تازه درسال ۲۵ بود كه اجازه دادند براى اول بار دختر هم وارد دانشكده فنى بشود و قبل از آن تحصیل در رشته فنى براى خانمها مجاز نبود. آن سال برای اولین بار سه دختر خانم به دانشكده فنى آمدند. اما در فعالیت‌هاى سیاسی آن زمان در تشكل‌هایی كه وجود داشتند دختران همراه پسرها در تظاهرات شركت می‌كردند. معمولا در تظاهرات صف دخترها از پسرها جدا بود وچون چاقوكش‌ها معمولا به دختر‌ها حمله می‌كردند، پسرها دست به دست هم می‌دادند و صف دخترها را با تشكیل یك حلقه به دورشان محافظت می‌كردند.»

بابك امیرخسروى درپاسخ به این پرسش كه آیا مطبوعات هنوز آنقدر آزادى داشتند كه حادثه شانزدهم آذر را هم منعكس كنند، می‌گوید: « پس از ۲۸ مرداد هیچگونه نشریه كه آزاد و همزمان علنى باشد وجود نداشت. روزنامه‌ها محدود به اطلاعات و كیهان شده بودند. نشریاتى مانند فرمان یا داد كه مال عمیدى نورى بود و سایر روزنامه‌هاى طرفداررژیم كودتا منتشر می‌شدند و اینها طبعا چنین حوادثى را منعكس نمی‌كردند. روزنامه مردم درمى آمد كه مخفی بود و زیر زمینى چاپ و پخش میشد و حوادثى از این قبیل را بازتاب می‌داد.»%

*- برگرفته ازسایت "ایران امروز"

http://www.iran-emrooz.net/index.php?/politic/more/20071/

---------------------------------------------------------

آزادلیق رادیوسی نأمه گؤزله یأر؟

آزادلیق رادیوسی نینگ تورکمن سرویسی، نأمه گؤزله یأر؟

آزادلیق رادیوسی نینگ تورکمن قوللیغی، اؤز اینترنت صفحه سینده (وئب سایت یندا) "آلمان لار تورکمنستان دا نأمه گؤزله یأر؟ " تیتولی (عنوانی) بیله بیر اینتریو (مصاحبه) یئرلشدیریپ دیر.

ایندی مصاحبه دان اؤنگ بریلن خبر و دوشوندیریش (توضیح) :

" گرمانیا نینگ ایری انرژی شرکتی RWE کومپانیاسینا باغلی بولان <<RWE Dea>> شرکتی قولای دا آشغابات دا اؤز بیروسینی آچدی".

بو شرکت ینگ باش من ای جری (مدیری) و تورکمنستان بؤلیمی نینگ جوغابکار باشلیغی هایکو اُپرمان آزادلیق رادیوسی نینگ تورکمن قوللیغینا برئن اینترویوسیندا بو خبری تصدیق لادی.

صحبت دشلیگی آزادلیق رادیوسی نینگ گرمانیاداقی خبرچی سی طاهر شیرمحمدی گه چیردی.

---------------------------------------------------------------------------------------------

Nemesler Türkmenistanda näme gözleýär?

qaynaq : azathabar.com, 30.11.2009

Germaniýanyň iri energiýa şirketi RWE kompaniýasyna bagly bolan „RWE Dea“ şirketi golaýda Aşgabatda öz býurosyny açdy.

Bu şirketiň baş menejeri we Türkmenistan bölüminiň jogapkär başlygy Heiko Operman Azatlyk Radiosynyň Türkmen gullugyna beren interwýusynda bu habary tassyklady. Söhbetdeşligi Azatlyk Radiosynyň Germaniýadaky habarçysy Taher Şir Mohammadi geçirdi.
Azatlyk Radiosy: Türkmenistanyň RWE şirketi bilen ylalaşygy türkmenleri Orsýete baglylykdan halas eder diýip, käbir eksperteler tasdyklaýarlar. Ýöne türkmen gazy hem Ýewropany Orsýete bagly bolmakdan halas eder diýýärler. Siziň pikiriňizçe, türkmen gazy Germaniýa ýa-da Ýewropa döwletlerine näderejede peýdaly bolar?

Heiko Operman: Biziň şirketimiz Türkmenistanyň Hazar deňzindäki eýeleýän 23-nji blogunda iş alyp barýar.
Biz 23-nji blogda gaz ýataklaryny tapyp, gaz öndürmegi maksat edinýäris. 23-nji Blok 940 kwadrat kilometr ýeri öz içine alýar.

Türkmen gazy Germanýa we Ýewropa üçin örän uly ähmiýete eýe. Türkmen häkimiýetleriniň bize ynam edip, bu blokdaky gazy tapmagy bize tabşyrandygy üçin minnetdarlyk bildirýäris we begenýäris.
Azatlyk Radiosy: Siz öz metbugat bildirişiňizde diňe 23-nji blokdaky işleriňiz barada maglumat beripsiňiz. Siziň Türkmenistanda başga nähili planlaryňyz bar?

Heiko Operman: Biziň başga meselelerde-de Türkmenistan bilen hyzmatdaşlyk etmek maksadymyz bar we biz muny isleýäris, ýöne entek bizde bu ugurda belli bir plan ýok.
„RWE Dea“ birnäçe ýyldan bäri Türkmenistanyň häkimiýetleri bilen hyzmatdaşlyk etmek üçin gepleşik geçirdi. Şu wagta çenli Hazar deňzinde gaz tapmak hem-de öndürmek boýunça alada etdi. Türkmenistan bilen ahyrsoňy bu ugurda ylalaşyga gol çekdi. Biz indi birinji gezek 23-nji blokda gaz tapmaga we öndürmäge rugsat aldyk. Biz indi bu plany ýerine ýetirýäris.
Azatlyk Radiosy: Hazar deňzi ýapyk deňiz we soňky döwürde Hazarda suwda ýaşaýan dürli jandarlar heläk boldular. Siziň şirketiňiziň bu etrapda tebigaty goramak boýunça nähili planlary bar?

Heiko Operman: RWE şirketi Türkmenistanyň Hazardaky tebigaty goraýan ýerinde iş alyp barýar. Tebigaty goramak biz üçin, Günbatar döwletlerinde bolsun ýa-da beýleki ýurtlarda bolsun, tapawudy ýok, Ýewropadaky standartlar esasynda iş alyp barýarys. Başda biz bu ýerde seýsmiki howpuň ähtimallygy boýunça barlag işlerini amala aşyrýarys. Soňra gaz tapmak boýunça öz modern tehnologiýamyz bilen işleri dowam etdireris.
Biziň şirketimiz 20 ýyldan gowrak deňizde tebigat bilen deň agramlylykda gaz öndürmekde tejribe gazanyp gelýär. Bu ugurda biz Germaniýanyň Elba derýasynda hem ýyllar boýy dürli işleri alyp barýarys. Bu ýerler BMG-niň Ýunesko edarasynyň hem goragy astynda durýar. Biziň Türkmenistandaky işlermiz hem Ýewropanyň standartyna deň gelýär.
Azatlyk Radiosy: RWE şirketi Hazardaky gazy haýsy ýol bilen Germaniýa ýa-da Ýewropa akdyrmak isleýär?

Heiko Operman: Ilki bilen gaz gözlemek, soňra bolsa ony öndürmek RWE şirketiniň borjy. Biziň şirketimiz entek gaz gözleýär we gazyň transport edilimegi barada gürrüň etmek entek bize birneme ir we bu mesele biziň indiki planymyz. Biz bu ugurda dürli mümkinçilikleri agtarýarys, ýöne häzir entek bu ugurda belli bir zat aýdyp bilmeýäris.
Azatlyk Radiosy: NABUKKO turba geçirijisiniň eýeleriniň biri – siziň şirketiňiz RWE. Siz bu gazy NABUKKO arkaly akdyrmak islemeýärsiňizmi?

Heiko Operman: Her zatdan ozal bu gaz tapylmaly. Soňra öndürilmeli. Iň soňunda akdyrylmaly. NABUKKO arkaly türkmen gazynyň akdyrlmagy üçin welin, başda bu mümkinçilik döremeli. Ýöne biz entek bu ugurda belli bir zady aýdyp bilmeýäris.
Azatlyk Radiosy: Rus Mediasy Türkmenistanda Ýewropa akdyrmak üçin ýeterlik gaz ýok diýýär. Siz bu berilýän maglumatlary tassyklaýarsyňyzmy?

Heiko Operman: Biziň iş alyp barýan 23-nji blogumyzda mundan owal hem käbir barlag işleri alnyp barlypdyr. Biz bu blokda gaz taparys diýip, umyt edýäris we hyzmatdaşlyga optimistik garaýarys.
Azatlyk Radiosy: Siziň Türkmenistanda ýene nähili planlaryňyz bar we türkmen tarapy siziň işleriňize nähili baha berýär?
Heiko Operman: Biz başda öz ösen tehnologiýamyz bilen gaz rezerwleriniň bardygny subut etmeli. Türkmen tarapybiz bilen professional hyzmatdaşlyk edýär we biziň işlerimize gowy baha berýär. RWE şirketi hyzmatdaşlyklar mundan beýläk hem öser diýp umyt edýär.

-----------------------------------------------------------------

حرماتلاماق وقولداماق، مدنی ومدرن یول لار بیله

حلق آرا انسان حقلاری گونی حرماتلاماق وایرانداقی آزادلیق حرکتی قولداماق

دویچه وئله: برنامه‌های هنری وفرهنگی برای پشتیبانی ازجنبش آزادی‌خواهی درایران

به مناسبت روز جهانی حقوق بشر پشتیبانان جنیش آزادیخواهی ایران درخارج ازکشور برنامه‌های گوناگونی برگزار می‌کنند. شبکه‌ی کنشگران حقوق بشر "اتحاد برای ایران"هم درچند کشور برنامه‌های فرهنگی‌-هنری اعتراضی اجرا می‌کند.

روز جهانی حقوق بشر فرصتی پیش آورده است تا پشتیبانان جنبش آزای‌خواهی ایران درخارج از کشور برنامه‌های گوناگونی را برگزار کنند. هدف اغلب این برنامه‌ها، بیان خواسته‌های آن بخش از مردم ایران است که درهر فرصتی به خیابان‌ها می‌روند تا نارضایتی خود را ازسیاستهای جمهوری اسلامی به نمایش بگذارند.

از جمله سازمان‌ها و شبکه‌هایی که در روزهای دهم تا دوازدهم دسامبر، برنامه‌های اعتراضی برگزار می‌کنند، شبکه‌ی کنشگران حقوق بشر"اتحاد برای ایران" است. این شبکه یک سری برنامه‌ها در نظر گرفته است که قرار است در روز دوازدهم دسامبر (بیست‌ویکم آذر) در کشورهای گوناگون برگزار ‌شوند.

"اتحاد برای ایران" در بیانیه‌ای اعلام کرده است که به مناسبت شصت‌ویکمین سال تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر و با گذشت ۶ ماه از مناقشات بر سر انتخابات ایران، هنرمندان و فعالان به هم می پیوندند تا اعتراضات جاری در ایران را برجسته کنند و مبارزات مسالمت آمیز مردم ایران را برای حقوق مدنی و حقوق بشر خود، ارج بگذارند.

هادی قائمی، از فعالان کمپین حقوق بشر در ایران و از برنامه‌ریزان روز دوازدهم دسامبر، در این مورد می‌گوید: «ما بر این عقیده هستیم که تا وقتی که خواسته‌های برحق جنبش مدنی ایران برآورده نشده، این جنبش ادامه دارد و این وظیفه‌ی ماست که در حمایت از این جنبش در اقصی نقاط دنیا فعالیت کنیم».

«اتحاد برای ایران» پس از دور دهم انتخابات ریاست جمهوری ایران شکل گرفت. این شبکه در نخستین فعالیت سراسری خود در روز بیست‌وپنجم ژوئیه موفق شد، در ۱۱۰ شهر جهان برنامه‌‌های اعتراضی گسترده‌ای در پشتیبانی از جنبش مدنی ایران برگزار کند.

وضعیت جنبش مدنی در ایران

"اتحاد برای ایران" معتقد است که «جنبش حقوق مدنی در ایران علیرغم سرکوب شدید، بازداشت‌های گسترده، و زندانی کردن صدها نفر از فعالان جامعه‌ی مدنی، در حال رشد و تکثیر شدن در سطح جامعه است».

کنشگران حقوق بشر در بیانیه‌ی خود می‌نویسد: «مردم ایران خودشان را برای اعتراض گسترده‌ای در روز شانزدهم آذرماه، روز دانشجو، آماده می‌کنند. دانشگاه‌ها درسراسر کشور، هر روز صحنه‌ی اعتراض هستند ... جنبش مدنی در ایران درمقابل نظامی‌گری و استبداد ایستاده است.»

اهداف سری برنامه‌های بیست‌ویکم آذر

"اتحاد برای ایران" در بیانیه‌ی خود اعلام کرده است که هدف از برگزاری سری برنامه‌های فرهنگی - هنری این است که به «خواسته‌های جامعه‌ی بین‌المللی از دولت ایران، برای رعایت حق آزادی تجمع، آزادی بیان و مطبوعات، و برای آزاد کردن همه‌ی زندانیان عقیدتی، پایان دادن به شکنجه و تجاوز در زندان، وپاسخ‌گویی و پذیرش مسئولیت جنایتی که علیه حقوق مردم ایران اعمال شده است، قدرت بخشد.»

گزارشگران بدون مرز، دیده‌بان حقوق بشر، موسسه‌ی ابتکار زنان برنده‌ی جایزه صلح نوبل، کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران، مدافعان خط مقدم (فرانت لاین) و سازمان آرتیکل ۱۹ (ARTICLE 19) از جمله پشبتیانان این سری برنامه‌های اعتراضی هستند.

درحال حاضر، مجموعه برنامه‌های سخنرانی، کنسرت، نمایشگاه، شعرخوانی، میزگرد ونمایش فیلم برای بیش از ۲۵ نقطه درجهان ازجمله آمستردام، اورلاندو، لس آنجلس، سانفرانسیسکو، آلمان، انگلستان، و واشنکتن دی سی برنامه‌ریزی شده است.

دربیانیه‌ی "اتحاد برای ایران" آمده است که «بسیاری از شخصیت‌های حقوق بشری و هنرمندان محبوب مردم، حمایت خودشان را از "اتحاد هنرها برای ایران" از طریق پیام های ویدئویی اعلام کرده‌اند وازمردم خواسته‌اند که دربرنامه‌ی روز بیست‌ویکم آذرماه شرکت کنند».%

سایت جدیدی با آدرس itnanews.com

راه اندازی سايت جدید خبری ترکمن‌های ايران

*- سایت "خبری و فرهنگی ترکمنصحرا " سایت جدید خبری ترکمنهای ایران را چنین معرفی کرده :

به منظور اطلاع‌رسانی جامع و موثق درباره‌ی مردم ترکمن‌ ـ به ويژه ترکمن‌های ايران ـ به ديگر هموطنان درايران و نيز سايرين در ديگر کشورهای جهان، سايت خبری ترکمن‌های ايران با عنوان مخفف فارسی «ايتنا» و انگليسی «ITNA» که بيانگر حروف اول از عبارات Iranian Turkmen's Nation می‌باشد، تأسیس و در پائيز سال 1388 همزمان با فرارسيدن عيدقربان آغاز به فعاليت نمود.
انعکاس صحیح و غیرمغرضانه‌ی رخدادهایی که در تمامی زمينه‌ها از جمله : سياسي، فرهنگي و هنري، اجتماعي، ادبي، ورزشي، حوادث، مذهبي و ... به شکل مستقيم ويا غيرمستقيم مربوط به اين قوم می‌شود، از اهداف اين سايت خبری است.%

ولی مؤسسین وگردانندگان آن درمنوی "درباره ی ما "، اهداف خود را چنین تشریخ کردند.

درباره ی سايت خبری ترکمن‌های ايران

به منظور اطلاع‌رسانی جامع و موثق درباره‌ی مردم ترکمن‌ ـ به ويژه ترکمن‌های ايران ـ به ديگر هموطنان درايران و نيز سايرين در ديگر کشورهای جهان، سايت خبری ترکمن‌های ايران با عنوان مخفف فارسی «ايتنا» وانگليسی «ITNA» که بيانگر حروف اول ازعبارات Iranian Turkmen's Nation می‌باشد، تأسیس ودرپائيز سال 1388 همزمان با فرارسيدن عيدقربان آغاز به فعاليت نمود.
انعکاس صحیح و غیرمغرضانه‌ی رخدادهایی که در تمامی زمينه‌ها از جمله : سياسي، فرهنگي و هنري، اجتماعي، ادبي، ورزشي، حوادث، مذهبي و ... به شکل مستقيم و يا غيرمستقيم مربوط به اين قوم می‌شود، از اهداف اين سايت خبری است.
ترسيم چهره‌ای واقعی از جامعه‌ی کنونی ترکمن و انعکاس تمامی رخدادهای روز در جامعه‌ی امروز ترکمن، کمک به تقويت همگرايی اين قوم با ديگر اقوام ايرانی، توسعه‌ی رسانه‌ای و نهادينه کردن فرهنگ ارتباطات در بين مردم ترکمن و نيز ارتقای سطح دانش و بینش عمومی نسبت به ترکمن‌ها، استفاده از ابزار رسانه برای اطلاع رسانی از تازه‌های فرهنگ، ادبيات، آداب و سنن، عقايد، نظرات وديدگاه‌های نخبگان جامعه‌ی ترکمن از ديگر اهداف بلندمدت اين سايت خبری است.
اين سايت خبری به هيچ حزب، نهاد، گروه و دسته‌ای وابسته نيست وغيردولتی است و فعاليت‌های خود را به شکلی مستقل درچارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران انجام می‌دهد.%

مسئولین سایت

موسسين:
1 - يوسف قوجق ghojogh@itnanews.com
2 - محمدرضا فرقانی forghani@itnanews.com
3 - غلامرضا ولی‌پور valipoor@itnanews.com
4 - سعيد ايگدری egderi@itnanews.com
5 - حاجی‌قربان طريک tourik@itnanews.com

مسئول سياست‌گذاری: يوسف قوجق ، مدير سايت: غلامرضا ولی‌پور

قائم مقام مدیر: حاجی قربان طریک ، مديریت فنی سایت: عبدالرحمن نورالدينی عبدالجلال کامیارفر

مدير مالی و امور آگهی: سعيد ايگدری ، تلفن تماس: 09380939452

اعضای هيأت تحريريه سایت: 1 - صديقه جاذبی، 2 - حاجی‌قربان طريک، 3 - سردار سارلی و 4 - رستم جرجانی

----------------------------------------------------------------------------