۱۳۹۷ دی ۲۵, سه‌شنبه

گزارش کوتاهی از گرامیداشت یاد روزا لوکزمبورگ وکارل لیبکنشت دربرلین

هزاران نفر دربرلین یاد لوکزمبورگ و لیبکنشت را گرامی داشتند
 دویچه وئله:  دورهبر سوسیالیست‌های آلمان صد سال پیش، در15. ژانویه ۱۹۱۹، به قتل رسیدند. هزاران نفر درخیابان‌های برلین، پایتخت آلمان، راهپیمایی کردند ویاد رزا لوکزمبورگ و کارل لیبکنشت را گرامی داشتند. 
سیاستمداران حزب چپ‌های آلمان از مردم دعوت کرده بودند تا در روز یکشنبه ۱۳ ژانویه (۲۳ دی) در راهپیمایی‌ای در برلین به یاد رزا لوکزمبورگ (Rosa Luxemburg) و کارل لیبکنشت (Karl Liebknecht) شرکت کنند. این دو رهبر سوسیالیست‌های آلمان صد سال پیش به قتل رسیدند.
به گزارش خبرگزاری‌ها هزاران نفر دراین مراسم درگورستان مرکزی برلین شرکت داشتند.  رهبران حزب چپ‌های آلمان درپای بنای یادبود رهبران سوسیالیست مقتول تاج گل نهادند.
درمحله لیشتن‌برگ برلین نیز، به گفته پلیس آلمان، هزاران نفر به راهپیمایی پرداختند. درفراخوانی که سازمان‌دهندگان این راهپیمایی داده بودند، آمده است: «ما در دفاع از صلح و همبستگی جهانی درتظاهرات شرکت می‌کنیم ونیز علیه استثمار و پایمال کردن حقوق دمکراتیک و رشد خطرات فاشیستی
درصدمین سالمرگ رهبران سوسیالیست‌ها بسیاری از چپ‌ها با جنبش اعتراضی جلیقه زردها درفرانسه ابراز همبستگی ‌کردند.
دومین یکشنبه ماه ژانویه در دوره حکومت جمهوری دمکراتیک آلمان روزی بود برای گرامی‌داشت لوکزمبورگ ولیبکنشت. این دو در پانزدهم ژانویه ۱۹۱۹ به دست نیروهای نظامی دولت موقت آلمان پس از سرنگونی نظام قیصری به قتل رسیدند.%
لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/3BUcV

۱۳۹۷ دی ۲۳, یکشنبه

کامنتی درباره ی رقص کوًشیت دئپدی واجرای سنتی ومدرن آن

توجه: برای تماشای هردو نوع اجرای سنتی ومدرن رقص کوًشیت دپدی، درپایان دو2لینک گذاشته شده.
همانطور که طبابت سنتی ومدرن ویا "به روز" شده داریم، رقص  نیز ازجمله نوع فولکلوریک آن اجرای سنتی ومدرن دارد.  
آپدیت ویا "به روز" شدن رقص küshit depdi کوًشیت دئپدی ترکمن نیز تاریخچه ئی دارد.
 بازسازی ابتدا درجمهوری شوروی سوسیالیستی ترکمنستان صورت گرفت. ولی معلوم نیست به چه دلیلی بنظرم سخت ترین و بد ترین نوع اش را باز سازی کردند. درنتیجه همه گیر نشد. شاید یکی از علت های آن ناچیز و اندک بودن تعداد ترکمن های شهر نشین وفاقد فرهنگ شهری درمیان ترکمنها براثر اجرای سیاست ممانعت ازشکل گیری و تقویت قشری با فرهنگ شهری درمیان جوامع ترکمن درقبل وبعداز پدید آمدن رژیم شوروی بود.(1)   
درمیان ترکمن های ایران شاید اولین بار توسط جمعی ازاهالی بندرترکمن وبا همکاری افرادی از روستائیان غرب ترکمن صحرا برای شرکت درفستوال رقص های فولکلوریک درایتالیا ( اگر اشتباه نکنم) با تلاش زنده یاد پرویز ایرانپور وزنده یاد نازدورد ی نوشین صورت گرفت(2). 
 من نیز در دوران کودکی درچند عروسی خویشاوندان مادرم وقتی با خودش برد درجمع دختران وزنان جوان غزل کوًشیت دپدی را خواندم وآنها بصف شده کوًشیت دپدی اجرا میکردند. ماجرا ازاین قرار بود که درمسجد اغلب محله ها کلاس قرآن میگذاشتند ومعلم ما یک قاری بود وما هفته ای دو ریال و بعضی ها هم تخم مرغ ویا ماهی بعنوان اجرت میدادیم. گاهی او بجای خود پسرش را میفرستاد واو هم فقط حفظ شده ها امتحان ویا تمرین میکرد وهرگز درس جدید نمیداد واغلب هم نصف وقت کوشیت دپدی ازنوع "بیر دپیم" ویا "ایکی دپیم" وگاهی هم فرم به صف شدن مخصوص زنان را که درآن یک دست بکمر بغلی ودست دیگر برای تکان دادن آزاد بود را با ما اجرا میکرد ومی گفت "اوچ دپیم" برای کودکان سخت است. لازم به توضیح است که نوع اجرای صفی کوًشیت دپدی شباهت های زیادی به اجرای رقصی درترکیه دارد.  
دو2لینک از اجرای رقص کوًشیت دئپدی ، اولی مدرن و دومی سنتی از نوع بازگشتی
  لینک زیربازسازی دیگری ازرقص küshit depdi کوًشیت دئپدی درشرق ترکمنصحرا. این بازسازی توسط گروه "نوای صحرا" صورت گرفته ولینک مربوط به اجرای آنها درمراسم عروسی درروستای بایلار شهرستان گنبد کاووس است.
 درزیر نوعی ازاجرای بازسازی نشده ویا فرم اجرای سنتی رقصküshit depti  کوًشیت دئپدی درغرب ترکمنستان(3)      
بنظر میرسد رقص küshit depdi کوًشیت دئپدی ترکمنها همانند بسیاری از دیگرموارد فولکلوریک ترکمنها مثل آیلاما، ساللا نچاق اوچماق وغیره ریشه در دوره قبل اسلام دارد که بهمت حوجا احمد یسوی وپیروان طریقت او بازسازی و تداوم یافته است(4).
 ------------  
توضیح چند مورد مربوطه : 1- در دوره استالین علاوه برسیاست افزایش وجوه تمایز ونیز کاهش وجوه تشابه در زبان ادبی وفرهنگ ملل مسلمان، درترکمنستان سیاست استعماری ممانعت از پیدایش قشر با فرهنگ شهری درمیان جوامع ترکمن نیز افزوده شد. برای تداوم اجرای این سیاست استعماری در زمان شوروی، مجلس شورای عالی جمهوری شوروی سوسیالیستی ترکمنستان قانونی تصویب کرد که طبق آن اهالی روستائیان ترکمنستان برای قرار گرفتن درنوبت برای دریافت محل سکونت درشهرها ، پنج 5 سال سابقه اقامت درآن شهر را باید می داشت. این قانون چون روستائیان غالبن ترکمن بودند عملن برعلیه آنها بود.
2-بارها شاهد تمرین گروه رقص کوًشیت دپدی دردبیرستانی که مهندسان آلمانی درشهربندرترکمن برای هنرستان راه آهن ساخته بودند بودم.  
3-نوع اجرای سنتی رقص کوًشیت دپدی درمیان ترکمنستانی ها از نوع بازگشتی است. برای اینکه روی آوری به اجرای سنتی پس از پایان ممنوعیت در زمان بازسازی شوروی یعنی پروسترویکا شروع شد.
4- طریقت حوجا احمد یسوی تا زمان پدیدآمدن طریقت نقشبندی وگرفتن جایگاه آن درسه بخش امپراتوری چنگیزخان بدنبال  بروز و اوج گیری رقابت بین شرق وغرب براثر رونق تجارت ونقش جاده ی ابریشم دربین آنها، بویژه درمیان ملل مسلمان قفقاز، آسیای میانه ، آسیای مرکزی و غربی نقش مهم و بسیار بزرگی داشت. حوجا احمد یسوی ترکمن بود واز طریق انطباق وکشاندن فرهنگ و سنن ترکمنها به محدوده ی اسلام عمل میکرد. مثلن فاصله گرفتن از زمین بکمک آیلاما، ساللا نچاق و از این قبیل مراسم فولکلوریک برای پاکیزه کردن وجود انسان را  محدود کرد به روزهای عید قربان.
  یوسف کرُ ، 12.01.2019

۱۳۹۷ دی ۱۷, دوشنبه

ایران بطرف فاجعه عمومی آب میرود

ایران تا "فاجعه عمومی آب" پنج سال بیشتر فاصله ندارد
  دویچه وئله 03/01/2019 :  همایش ملی مدیریت آب درشرق ایران شب گذشته، چهارشنبه ۱۲ دی‌ماه (دوم ژانویه) دراتاق بازرگانی، صنایع ومعادن استان خراسان رضوی برگزارشد. یکی ازسخنرانان این همایش محمد حسین شریعتمدار، سرپرست مرکز ملی مطالعات راهبردی کشاورزی وآب اتاق ایران بود.
به گزارش خبرگزاری دولتی ایرنا، شریعتمدار دراین همایش در مورد بحران کم‌آبی دراین منطقه هشدار داد وگفت: «فقط پنج سال تا بروز فاجعه عمومی آب درکشور فاصله داریم که ناشی از ۵۰ سال سوء تدبیر در این زمینه است
او ساماندهی، ترمیم و احیای منابع آب در ایران را امکان‌پذیر دانست در عین حال تاکید کرد: «هنوز به اراده کافی برای حل این مشکل نرسیده‌ایم وفاقد یک راهبرد جامع، فراگیر وملی با زمان‌بندی مناسب و مورد وفاق حاکمیت و بخش خصوصی در این زمینه هستیم
ایران مانند اغلب کشورهای منطقه از سالیان دور با معضل خشکسالی بلند مدت، کاهش بارندگی و پیامدهای ناشی از تغییرات اقلیمی دست به گریبان است، با این همه مسئولان ارشد جمهوری اسلامی نیز اذعان دارند که نقش سوءتدبیر، ناکارآمدی مدیریت و سیاست‌های نادرست در بحرانی شدن این وضعیت بسیار تعیین کننده بوده است.
اعتراف به نقش سوءمدیریت و سیاست‌های نادرست
عیسی کلانتری، معاون رئیس جمهوری و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست خرداد ماه امسال "یک‌جانبه‌نگری" در سیاست‌های زیست‌محیطی چهار دهه گذشته را عامل در معرض بی‌آبی قرار گرفتن ۷۰ درصد جمعیت ایران عنوان کرد.
به گزارش خبرگزاری ایسنا کلانتری می‌گوید از ابتدای تاسیس حکومت جمهوری اسلامی "به علت جهل و ناآگاهی" همواره توسعه در برابر محیط زیست قرار گرفته و به توسعه پایدار توجهی نشده است.
معاون رئیس جمهوری با اشاره به استفاده بی‌رویه از منابع آب تجدیدپذیر می‌گوید بر اساس استاندارد جهانی این میزان نباید بیش از ۴۰ درصد باشد در صورتی که در ایران به طور میانگین به ۱۱۰ درصد می‌رسد.
دبیر طرح احیا و تعادل‌بخشی آبهای زیرزمینی در همایش یادشده با انتقاد از برداشت بی‌رویه از آب‌های زیر زمینی یادآور شد که خراسان رضوی ۲۱ درصد کسری مخزن آب‌های زیرزمینی کشور را به خود اختصاص داده است.
برداشت بیش از حد از آب‌های زیرزمینی
عبدالله فاضلی در تشریح این وضعیت خاطر نشان کرد که در استان‌های سه گانه خراسان و سیستان و بلوچستان سالانه هشت و نیم میلیارد متر مکعب از سفره‌های آب زیرزمینی برداشت می‌شود که این رقم باید حداکثر پنج میلیارد متر مکعب باشد.
فاضلی با بیان این که سالانه شاهد نیم متر افت در آبخوان‌های این چهار استان شرقی هستیم گفت: «دولت و سایر قوا به تنهایی نمی‌توانند مشکل کمبود آب کشور را حل کنند و راهی جز مشارکت ذینفعان برای تحقق این امر وجود ندارد
در سال‌ها و ماه‌های گذشته کشاورزان و ساکنان برخی شهرها که "ذینفعان" مصرف بهینه آب محسوب می‌شوند، مانند کشاورزان اطراف اصفهان، به طرح‌های انتقال بین حوضه‌ای آب و رعایت نکردن حق‌آبه خود اعتراض کرده و می‌کنند اما دولت به جای مشارکت، نیروی انتظامی را برای سرکوب و مقابله با آنها اعزام کرده است.
برخی مسئولان دولتی ادعا می‌کنند که با راه‌اندازی تاسیسات آب‌شیرین‌کن در کناره‌های خلیج فارس و دریای عمان و انتقال آب به استان‌هایی مانند خراسان می‌توان با بحران کم‌آبی مقابله کرد و جلوی تبدیل شدن آن به فاجعه را گرفت.
ادامه طرح‌ها و سیاست‌های ناکارآمد
محمد حسین پاپلی یزدی، استاد دانشگاه تربیت مدرس تهران در همایش چهارشنبه شب ضمن انتقاد از طرح‌هایی مانند طرح انتقال آب دریای عمان به خراسان رضوی گفت: «شما یک کشور را نشان دهید که آب را شیرین کرده باشد و برای مصرف آن را به هزار کیلومتر آن طرف‌تر انتقال داده باشد آن وقت این کار را انجام دهید، حداکثر انتقال آب شیرین در دنیا تا ۱۰۰ کیلومتری بوده است
به رغم اعتراف مسئولان و هشدار کارشناسان درباره پیامدهای سوءمدیریت و بی‌توجهی به محیط زیست در طرح‌های توسعه، این وضعیت ادامه دارد و سیاست‌هایی که صاحب‌نظران نادرست می‌دانند همچنان در دستور کار قرار می‌گیرند.
غلامحسین شافعی، رئیس اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی با اشاره به همین وضعیت گفت: «ما برنامه نداریم و تمام حرکت‌های‌مان با چشم‌های بسته انجام می‌شود؛ به عنوان مثال در استان خراسان رضوی در اکثر روستاهایی که آب آشامیدنی آنها با تانکر تامین می‌شود صنایعی را توسعه می‌دهیم که آینده خطرناکی در پیش داریم
گام به گام به سوی فاجعه
عیسی کلانتری نیز خرداد ماه با انتقاد از بی‌توجهی ادامه‌دار به "آمایش سرزمینی"، اصفهان را مثال می‌زند که به گفته او چند میلیون ساکن آن با مشکل کمبود آب آشامیدنی روبرو هستند، حال آن که آب‌برترین صنایع ایران در آنجا ایجاد شده است.
بسیاری از کارشناسان معتقدند سیاست‌های نادرستی مانند سد‌سازی بی‌رویه، بی‌توجهی به مصرف بهینه آب در کشاورزی و استفاده بیش از حد از آب‌های تجدیدپذیر و منابع آب‌های زیر زمینی، که از جمله فرونشست دشت‌ها و خشکی دریاچه‌ها و تالاب‌ها را در پی داشته، در سال‌های آینده به گسترش موج آوارگان آب و جنگ و نزاع بر سر آب خواهد انجامید.
مناطق شرقی ایران از مدت‌ها پیش شاهد خالی شدن روستاهای سیستان و بلوچستان و آواره شدن ده‌ها و بلکه صدها هزار نفر از ساکنان آنها به حاشیه شهرهای دیگر بوده است؛ شهرهایی که اگر در حال حاضر هم با کمبود جدی آب روبرو نباشند با افزایش جمعیت و مصرف، به زودی دچار آن خواهند شد و "فاجعه عمومی آب" رخ خواهد داد.%  لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/3AzkA
درهمین زمینه: 
----------------------   
------------- 
---------------- 


۱۳۹۷ دی ۱۴, جمعه

مطلب دیگری بخاطر یکسالگی آغاز فازجدید جنبشهای اعتراضی ازدی1396

اعتراضات دی ماه؛ بهار جنبش‌های اجتماعی
اعتراضات دی ماه ۱۳۹۶ یک ساله شد. اعتراضاتی که مساله معیشت عمده دلیل شکل گیری آن بود، از جمله تفاوت‌های اصلی این اعتراضات نسبت به اعتراضات دیگر درسالهای مختلف درایران حضور پررنگ قشر کم درآمد و گستردگی آن درشهرها و روستاهای مختلف بود.
حسین ذوالفقاری، معاون امنیتی وزارت کشور دراسفندماه سال گذشته دوماه پس از اعتراضات سراسری به ایلنا گفت: از ابتدای سال 1396 تا آخر آذر(پیش از آغاز اعتراضات دی ماه) "حدود ۵ هزار تجمع" درکشور برگزار شده بود، که"بدون مجوز" بود اما هیچ کدام به تنش و درگیری منجر نشد.
معاون امنیتی وزارت کشور با اشاره به اعتراضات دی ماه گفت: "ما درگذشته چنین پدیده ای نداشتیم. ما با وضعیت متفاوت‌تری از گذشته مواجهیم. این اعتراضات عبور از همه جریان‌های سیاسی کشور بود."
عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور ایران نیز در اواسط اسفند گفت: "سطح انباشتگی نارضایتی‌ها بالا رفته وعمومی شده بود ودرهر کجایی که امکان بروز پیدا می‌کرد، ابراز می‌شد وگرنه همان طور که گفتم سازمان یافتگی ندیدیم. باید واقعا عبرت بگیریم، خیلی‌ها هنوز عبرت نگرفتند."
'شعله ور شدن اعتراضات دربین اقشار فرودست '
بهنام موسیوند، فعال سیاسی در گفتگو با بی‌بی‌سی با اشاره به اینکه تا پیش از اعتراضات دی ماه، دو اعتراض عمده دیگری که حاکمیت را نشانه گرفته بود، اعتراضات کوی دانشگاه ۱۳۷۸ واعتراض به نتایج انتخابات سال ۱۳۸۸ بود، گفت: "تا پیش از دی‌ماه، همه‌ نگاه‌ها برای شروع اعتراضات به دانشگاه و طبقه‌ متوسط مرکز نشین بود. اما شعله‌ور شدن اعتراضات در بین اقشار فرودست و در کنار آن شروع اعتراضات از شهرستان‌ها و سپس انتقال آن به مرکز و دانشگاه آن نگاه را از بین برد."
آقای موسیوند که در اعتراضات دی ماه شرکت داشته، معتقد است که تا پیش از آن، گفتمان دوم خردادی در اعتراضات نقش اساسی را ایفا می‌کرد. گفتمانی که در اعتراضات دی ماه با توجه‌ به شعارهای معترضان دیگر مقبول نبود. شاید یکی از دلایلی که این اعتراضات از سوی اصلاح طلبان حمایت نشد نیز همین مساله بود.
این فعال سیاسی در پاسخ به چرایی عدم حمایت گسترده فعالان مدنی از اعتراضات دی ماه نیز گفت: "فعالان مدنی چون طبقه‌ متوسط، که غالبا از آن می‌آیند، نگاهی از بالا به پائین به شرایط موجود در تظاهرات و کف خیابان دارند، در کنار آن، هزینه‌های غیرقابل پیش‌بینی و گزنده‌ اعتراضات خیابانی، هم‌خوانی چندانی با تفکرات و جهان بینی بسیاری از افراد طبقه‌ متوسط و غالب فعالان مدنی ندارد. بیشتر فعالان از اعتراضات خیابانی و تظاهرات‌ رادیکال، چندان استقبال نمی‌کنند."
درباره سالگرد اعتراضات دی ماه بیشتر بخوانید:
همچنین ابراهیم فیاض، جامعه شناس، سال گذشته درباره اعتراضات دی‌ماه به خبرگزاری ایلنا گفته بود: بر خلاف اعتراضات سال ۸۸ که قشر متوسط به بالا در آن دخیل بودند در اعتراضات سال ۹۶ قشر متوسط به پایین جامعه اعتراض داشتند.
آقای فیاض همچنین گفته بود: "در شرایط نابسامان کنونی، نوعی خودآگاهی طبقاتی شکل گرفته است. تا دیروز فاصله طبقاتی وجود داشت ولی خودآگاهی به وجود نیامده بود. اکنون اما خودآگاهی کاملا در حال به وجود آمدن و بروز است و انتظارات و توقعات، خود را نشان می‌دهند."
'اطلس امنیتی ' و 'خوانشی جدید از جنبش‌های اجتماعی '
پس از اعتراضات دی ماه، بعضی ازکارشناسان براین باور بودند که ناآرامی‌ها پایان یافته است، اما درمقابل گروهی ازکارشناسان ازجمله ابراهیم فیاض، جامعه شناس اردیبهشت ماه امسال با رد این نوع نظر می‌گوید: "شرایط درحال تبدیل شدن به یک اندیشه است. نوعی ساختار متفکر درحال شکل گیری است."
درهمین حال فعالان مدنی از جمله فعالان کارگری می‌گویند عدم پاسخگویی به خواسته‌های قشر فرودست و کارگر، عدم امنیت شغلی، کمی درآمد وگرانی باعث شد که معترضان بیش از پیش نسبت به وضعیت موجود اعتراض کنند.  
مراد، یکی از فعالان کارگری که نخواست نامش فاش شود، با اشاره به اعتراضات روزانه کارگران به وضعیتشان به بی‌بی‌سی گفت: "حکومت ایران با شعار حمایت از مستضعفان روی کار آمد، اما هر سال دریغ از پارسال. آقایان هر زمان که می‌خواهند شعار دهند، یاد کارگر می‌افتند. کارگری که حقوقش دیر پرداخت می‌شود، بیمه ندارد، با این وضعیت گرانی ممکن است هر لحظه کارخانه محل کارش بسته شود. با هر اعتراضی به اخراج از کار و زندان تهدید میشود، اما مگر بالاتر از سیاهی هم رنگی هست. دیگر چیزی برای از دست دادن نداریم."
پایان اعتراضات دی ماه به معنای پایان مطالبات اقتصادی، صنفی و کارگری نبود. اعتراض‌ها در شکلی جدید پا به عرصه گذاشت. تحصن معلمان، پرستاران، بازنشستگان، کارگران از جمله اعتصاب کارگران هفت تپه و فولاد اهواز، اعتراض کشاورزان ورزنه به مدیریت آب، اعتراضات دراویش گنابادی، اعتراض زنان به حجاب اجباری مطالباتی بود که دیگر محدود به زمان خاصی نبود، بلکه این بار معترضان با آگاهی بدون گوشه چشمی به اصلاح‌طلب‌ها، اصولگرایان داخلی و یا آلترناتیوهای خارجی خواسته‌هایشان را فریاد زدند.
اواسط مردادماه امسال عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور در مصاحبه با روزنامه ایران به عبارت اطلس امنیتی اشاره کرد.
آقای رحمانی فضلی در توضیح این موضوع گفت: "بر اساس فاکتورهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، قومی، مرزی و زمینه‌های درگیری بر اساس حوادث گذشته برای کل کشور اطلس و نقشه‌های امنیتی داریم. برای همین در مراسم‌ خاص که باید امنیتش را تأمین کنیم بر اساس جغرافیای امنیت، نیروهایمان را متناسب با اولویت‌ها می‌چینیم. "
وزیر کشور همچنین با اشاره به اینکه دراعتراض‌ها دستگیری‌ها هدفمند است، گفت:"افراد کاملا شناسایی شده هستند. وقتی یک نفر در ۲ یا ۳ تجمع یک شهر حضور می‌یابد، تصاویر او ونوع شعاردادنش ثبت و ضبط می‌شود. وقتی یک نفر در۵ حادثه شرکت کرده از نظر ما عنصر فعال است. وقتی دوباره می‌خواهد در آن شهر اتفاقی بیفتد، با آن فرد تماس گرفته می‌شود یا احضار می‌شود و تذکر داده می‌شود اگر این دفعه بیاید آن چند بار گذشته هم ضمیمه اقدامات غیر امنیتی او می‌شود."
مراد، فعال کارگری با اشاره به اینکه افزایش اعتراض‌ها و تجمع‌ها در جنبش‌های مختلف براساس آمار موجود پس از اعتراضات دی ماه افزایش یافته است، معتقد است که شاید بتوان گفت این اعتراضات زمینه سازی شد برای این تعبیر که اعتراضات دی ماه، "بهار جنبش اجتماعی ایران شد."
مراد با تاکید بر اینکه استفاده از شبکه‌های اجتماعی برای اطلاع رسانی درباره معترضان یکی ازنقاط قوت شکل جدید اعتراض‌ها بوده است، گفت: "هنوز هم نگرانی از بازداشت و زندان و شکنجه وجود دارد، اما حس اتحادی هرچند رنگ پریده میان اقشار کم درآمد ایجاد شده است. با اینکه حکومت نیز دست ازکارنکشیده ونحوه مواجهه آنها با معترضان نیز وارد فاز جدیدی شده است."% نوشته: نیکی محجوب، برگرفته از:  بی‌بی‌سی 1 ژانویه 2019 - 11 دی 1397