مردم ستمدیده و آزاده ایران، در روزهایی که خیابانها، دانشگاهها و فضاهای عمومی کشور بار دیگر شاهد اعتراض، اعتصاب و نافرمانی مدنی است، سکوت نیروهایی که خود را متعهد به آزادی، دموکراسی و کرامت انسانی میدانند، نه قابل توجیه است و نه شایسته این لحظه تاریخی.
اعتراضات جاری در شهرها و مناطق مختلف ایران، به ویژه
خیزش های دانشجویی و همراهی رو به گسترش مراکز آموزشی و صنفی، نشانهای روشن از
تداوم نارضایتی عمیق اجتماعی، سیاسی و اقتصادی است. این صداها حادثه ای گذرا
نیستند، امتداد حقیقتی هستند که سال ها زیر فشار سرکوب ساختاری، تبعیض سیستماتیک،
فساد نهادینه و حذف اراده مردم از تصمیم گیری سیاسی، تلنبار شده است.
ما در کنار مردم و معترضان ایستاده ایم و بر حق مسلم
آنان برای اعتراض، اعتصاب و نافرمانی مدنی تأکید میکنیم. هرگونه سرکوب، بازداشت،
خشونت، پرونده سازی، امنیتی کردن دانشگاهها و تهدید فضای عمومی را قاطعانه محکوم
میکنیم و مسئولیت مستقیم حاکمیت را در تشدید بحران ها و گسترش خشونت یادآور میشویم.
جامعهای که حق سخن گفتن را می بندد، ناچار صدای اعتراض را بلندتر میشنود. حکومتی
که راه گفت و گو را میبندد، خود راه بحران را باز میکند.
ما باور داریم رهایی ایران در گذار به نظمی جمهوری،
دموکراتیک و سکولار تحقق مییابد؛ نظمی مبتنی بر حقوق بشر، برابری شهروندی، حاکمیت
قانون و مشارکت واقعی مردم. آیندهای که درآن تنوع اتنیکی و ملی، زبانی و فرهنگی
ایران نه مسئلهای برای انکار و سرکوب، بلکه سرمایه ای برای همزیستی و پیشرفت
باشد. آیندهای که در آن تمرکز زدایی و اداره امور مناطق به دست مردم همان مناطق،
به عنوان یکی از پایه های عدالت و همبستگی ملی شناخته شود.
ما بر کنش جمعی و مسئولانه پای میفشاریم؛ بر شفافیت،
پاسخگویی، پرهیز از خشونت و احترام به کرامت انسان. آینده ایران با یک صدا و یک
اراده تحمیلی ساخته نمیشود، با همبستگی آگاهانه، سازمان یابی دموکراتیک و پیوند
میان جنبشهای اجتماعی شکل میگیرد. امروز، زمان تردید نیست. زمان ایستادن کنار
مردم است.
ما از همه نیروهای باورمند به دموکراسی و حقوق بشر، از
فعالان مدنی و صنفی، از دانشگاهیان و کنشگران اجتماعی، و از ایرانیان داخل و خارج
کشور میخواهیم که در دفاع از حق اعتراض، درحمایت از زندانیان سیاسی، و در پشتیبانی
از مبارزه مدنی مردم ایران، صدای واحدی از همدلی و مسئولیت بسازند.
ما نسبت به هرگونه تحریف آگاهانه صدای واقعی اعتراضات
مردمی، از جمله تغییر صداهای ویدیویی تظاهرات و جایگزین کردن شعارهای اصیل مردم
با شعارهای جعلی و مصادره گرانه، هشدار میدهیم و آن را تلاشی خطرناک برای انحراف
اراده عمومی و مصادره جنبش های مردمی، و این عمل را خدمتی برای بقای
رژیم و مصادره جنبش های مردمی برای منافع سیاسی خاص میدانیم.
آینده ایران از دل همین مقاومت روزمره، همین شجاعت
خیابان و دانشگاه، و همین امیدی که سرکوب نتوانسته خاموش کند، زاده میشود.
کنگره مشترک جمهوریخواهان دمکرات و فدرال دمکرات
پنجشنبه، ۱۱ دی ماه ۱۴۰۴ - ۱ ژانویه ۲۰۲۶
https://bepish.org/fa/node/13224
برگرفته از نشریه "گفتمان ترکمنها"
