اعتراض دولت آلمان به سرکوب خشن مسلمانان اویغور درچین

دویچه وله: مارکوس گروبل، مسئول دولت آلمان در امور آزادی ادیان در جهان نسبت به سرکوب مسلمانان اویغور ابراز نگرانی کرده است. گروبل خواستار تحقیق مستقل درباره نقض حقوق اقلیت دینی ایغور در چین از سوی سازمان ملل متحد شده است.

  هر روز اسناد و شواهد بیشتری پیرامون سرکوب مسلمانان اویغور در چین منتشر می‌شود. دولت چین به رغم اعتراضات گسترده جهانی، در راستای نفی هویت این اقلیت دینی حرکت می‌کند و مسلمانان اویغور را سرکوب کرده و به زندان می‌اندازد.

روز چهارشنبه، ۳۰ بهمن (۱۹ فوریه) مارکوس گروبل، مسئول دولت آلمان در امور آزادی ادیان در جهان، گفت‌وگویی با خبرنگار دویچه وله داشته است. لازم به یادآوری است که نائومی کنراد، خبرنگار دویچه وله اخیرا گزارش مبسوطی پیرامون وضعیت اویغورها در چین منتشر کرده است.

گزارشی که دویچه وله درارتباط با بدرفتاری و سرکوب اقلیت اویغور در چین منتشر کرده متکی بر سندی است که اخیرا در اختیار رسانه‌های بین‌الملل و از جمله دویچه وله قرار گرفته است. در همین رابطه، دویچه وله گفت‌وگویی با مارکوس گروبل داشته است.

ابراز نگرانی عمیق

مارکوس گروبل در گفت‌وگوی خود با دویچه وله ضمن اشاره به وضعیت اسفناک اقلیت اویغور درچین، چنین گفته است:

«وضعیت حاکم بر زندگی ایغورها باعث نگرانی عمیق من شده است. آزادی ادیان عملا درچین برچیده شده است. من همه روزه گزارش‌هایی درباره اوضاع اسفناک شین‌جیانگ دریافت می‌کنم. ما نمی‌بایست در برابر نفی خشن هویت اویغورها و تلاش برای یکسان‌سازی اجباری آن‌ها از سوی دولت چین سکوت کنیم. بسیاری از انسان‌ها در چین تنها به خاطر باورهای‌شان به زندان می‌افتند، کودکان را از والدین‌شان جدا می‌کنند و دولت چین بر همه شئون زندگی کنترل و نظارت می‌کند. یک زندگی توام با عزت در سایه چنین سیاست‌هایی غیرممکن شده است. ما به تحقیق مستقل اوضاع اقلیت ایغور در چین از سوی سازمان ملل متحد نیاز داریم. و این دقیقا همان چیزی است که دولت چین تا کنون مانع از اجرای آن شده است.»٪  تاریخ 19.02.2020

لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/3Xzs3

در همین زمینه:

گزارش اختصاصی دویچه‌‌وله از رفتار سرکوب‌گرانه دولت چین علیه اویغورها

اخیرا سندی به دست رسانه‌ها رسیده که می‌دهد نهادهای امنیتی چین مسلمانان اویغور را تنها به خاطر اعتقادات‌ دینی‌شان زندانی می‌کند. خبرنگار دویچه‌وله با افشاگر این سند و برخی از خانواده‌های این زندانیان دیدار کرده است. (18.02.2020)  

--------  

مجلس نمایندگان آمریکا چین را در رابطه با نقض حقوق اویغورها تحریم می‌کند

مجلس نمایندگان آمریکا با اکثریت قاطع طرح قانون تحریم‌ چین در ارتباط با سوءرفتار با اقلیت اویغور را تصویب کرد. چین این اقدام پارلمان آمریکا را دخالت در امور داخلی خود دانسته و خواستار وتوی آن از سوی دولت ترامپ شده است. (04.12.2019)  

بیانیه مشترک سه ائتلاف بزرگ ایرانیها درتحریم انتخابات فرمایشی اسفند

ٰ”انتخابات” !فرمایشی،توهینی است به آزادگی وآزادیخواهی مردمان ایران!  

یازدهمین دوره نمایش انتخابات مجلس شورای اسلامی روز دوم اسفند در شرایطی برگزار میشود که جامعه ما دریک بحران عمیق اجتماعی بسر میبرد؛ تحريمهای فلج کننده اقتصاد کشورتوسط دولت امريکا، نوسانات سرسام‌آور دلار و طلا، پرونده‌های قطور فسادهای مالی، گسترش فقر، بيکاری عمومی و صدها رويداد سیاسی، اقتصادی و اجتماعی دیگر، رژیم جمهوری اسلامی را بیش از پیش درمانده کرده است. مزید بر آن دامنه اعتراضات سیاسی - مطالباتی مردم هر روزه بیشتر میشود: خيزش اعتراضی اقشار مختلف مردم در ديماه ۹۶ و در ادامه آن اعتراضات گسترده کامیون داران، معلمان و بازنشستگان و کشاورزان، خيزش گسترده مردم دراکثر نقاط ایران در آبان  ۹۸ و کشتار ۱۵۰۰ انسان معترض توسط آدمکشان رژیم اسلامی و به اسارت گرفته  شدن بیش از هفت هزار نفر انسان معترض توسط نیروهای امنیتی و سپاه پاسداران و همچنین شليک موشک به هواپيمای مسافربری اوکراينی و قتل ۱۷۶ سرنشين آن، و در ادامه آن اعتراض گسترده دانشجويان در دانشگاه های مختلف کشور، همه و همه نشان از بحران عمیقی دارند که جامعه ایران را فلج نموده و رژیم ناتوان از پاسخگوئی به آن است. عوامل رژیم در چهل و یک سال گذشته ثروت اجتماعی جامعه را غارت نموده و ارزشهای انسانی را لگدمال کرده اند. سهم اکثریت قریب به‌ اتفاق مردم در این چهل و یکسال علاوه بر بیکاری، بی خانمانی، بی حقوقی و فقر گسترده، زندان، شکنجه و اعدام بوده است.   

  درجمهوری اسلامی از ابتدا تا به امروز انتخابات نه تنها نتوانسته راه گشای دموکراسی در جامعه ما باشد، بلکه رفته رفته تبدیل به وسیله فریب مردم در ایجاد امید به بهبود شرایط  سیاسی ـ اقتصادی و وسیله ای برای حقانیت بخشیدن به رژیم و فریب افکار جهانی در این رابطه شده است. مردم نه آزادی کاندید شدن دارند و نه حق انتخاب نمایندگان خود را، گذشته از این در سراسر عمر جمهوری اسلامی نه آزادی اندیشه، نه آزادی بیان نه حق داشتن روزنامه و نشریه در جامعه وجود داشته است. احزاب و نهادهای مدنی حق فعالیت آزاد سیاسی ندارند، در ایران اسلامی زنان، ملیتها و اقلیتهای مذهبی هیچ حق و حقوقی ندارند! حاکمان اسلامی، ایران را به کشتارگاه و قبرستان آزاد زنان و مردان  ایرانی تبدیل کرده اند.

 مردمان آزادیخواه!

رژیم جمهوری اسلامی رسما و قانونا هیچگونه حق و حقوقی برای ما قائل نیست. جمهوری اسلامی در کلیتش مانعی است در برابر هرگونه تغیر و تحول دموکراتیک سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در ایران. سهم همه نیروهای آزادیخواه و دموکرات و عدالتخواه برای ایرانی آزاد و آباد و شکوفا با ساختاری غیرمتمرکز و فدرال در طول حیات جمهوری اسلامی تنها و تنها سرکوب، زندان و شکنجه واعدام و یا تبعید بوده است. جمهوری اسلامی اما نه تنها به حذف مخالفان خود د ایران بسنده نکرده است، بلکه در طول سالهای حاکمیت سیاهش دامنه جنایاتش را به خارج از مرزهای ایران نیز کشانده‌است. جنایات و کشتار دگراندیشان در سوریه، عراق، لبنان و افغانستان و ترور مخالفین رژیم در نقاط مختلف اروپا، نمونه های کوچکی از درنده‌خوئی این نظام فاسد و ضدانسانی است.

هم میهنان گرامی

ما بر این باوریم که مردم ایران تنها با تحریم این نمایش مضحکه آمیز، ماندن درمنازل و عدم حضور درمجامع و معابر عمومی  می توانند نشان دهند، که جمهوری اسلامی از هیچ گونه مشروعیتی درجامعه ما برخوردار نیست. عدم حضور شما درمعابر ومجامع عمومی وحوزه‌های رای‌گیری، مشت محکمی خواهد بود بر تار و پود نظام و قدم دیگری است درجهت تشديد مبارزه عليه استبداد حاکم و تقويت جنبش های اجتماعی واعتراضی و جنبش سراسری برای براندازی جمهوری اسلامی

شورای دموکراسی خواهان ایران

کنگره ملیتهای ایران فدرال

همبستگی برای آزادی و برابری در ایران

دوشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۸- ۱۷ فوريه ۲۰۲۰

گفتگو بمناسبت گرامیداشت یاد چهلمین سال ترور وحشیانه چهار رهبر خلق ترکمن

گفتگوی گفتمان ترکمنها با یوسف کرُ بمناسبت گرامیداشت یاد چهلمین سال ترور وحشیانه چهار رهبر خلق ترکمن

ضمیمه ؛یوسف کرُ  …. این حالت موجب شد به مساله وحساسیتهای بین «پیشگامیها» با «کانونیها»، مساله وحساسیتهای ما بین زنان خانواده ها نیز افزوده شود. مساله ی جدید درون جمع مان را اولین بار بلافاصله پس از عبور از مرز ازجانب آقای ب.گری متوجه شده احساس کردم پتکی بر سرم فرود آمد. او مرا کناری کشید و خبرداد که «ازاین ببعد حاضر نیست با فرد سوم جمع سه نفری مان درجایی قرارگیرد». این مساله باعث شد به پیشنهاد زنده یاد دکتر بردی آهنگری در روز دوم ویا سوم ورود به شوروی مبنی بر تکیه به سابقه فعالیت درکانون فرهنگی وسیاسی خلق ترکمن را با پیشنهاد موکول شدن به بعد از برقراری ارتباط با سازمان، جواب بدهم. بهر حال این تصمیم گیری براثر دلخوری وناراحتی نادرست واشتباه بود. برای اینکه بعدها پس از برقراری ارتباط با سازمان آقای ب.گری با زنده یاد دکتر بردی آهنگری هم درتشکیلات سازمان وهم درتشکلیابی برای نشریه ایل گویجی بدون کوچکترین اعتراض دریکجا قرارگرفت.  

گفتمان ترکمنها :  آقای یوسف کرُ، ترکمنها درانقلاب 1357 با چه خواسته هایی شرکت کردند، وبرای دستیابی به خواسته های خود به چه سیاستی روی آوردند؟  وعدم موفقیت آنها را درچه می بینید؟ 

یوسف کرُ :

 درانقلاب بهمن 1357 (1979م) ترکمنها نیز همانند دیگران با شعارهایی که بیانگر خواسته هایشان بود شرکت کردند. از میان شعارهای آنها شعاری بمعنی«تحصل درمدرسه ی ترکمنی وبازپس گرفتن حقوق واراضی از دست رفته مان را میخواهیم. بترکمنی ”ا ُکو گرئگ خاط گرئگ، تورکمنچه مکتب گرئگ، الدئن گیدئن یرلری هم حق لاری، قایتاریپ آلماق گرئگ.” یعنی تحصل درمدرسه ی ترکمنی وبازپس گرفتن حقوق واراضی از دست رفته مان را میخواهیم. درتمام نقاط ترکمن صحرا بیشتر مورد استقبال قرار گرفته در روستاهای دور افتاده هم با زنویسی می شدند. بدین جهت فعالین ترکمن برای پیگیری متحدانه وسازمانیافته خواسته های فوق، تشکلیابی افقی نیروها را که درآن افراد بخاطر چند هدف مشخص همکاری میکنند را مناسب دیده به راه اندازی کانون فرهنگی خلق ترکمن ونیز کانون فرهنگی وسیاسی خلق ترکمن روی آوردند. این طرح بعلت همخوانی با وضعیت موجود با استقبال بی نظیری مواجه شد، ودرفاصله ی زمانی کوتاهی با شرکت گسترده ی مردم واحدهای کانون درهمه ی شهرها ونیز دربسیاری ازروستاهای ترکمن صحرا تشکیل و دفاتر آن افتتاح گردیدند. این موفقیت تشکلیابی زحمتکشان شهرها و روستاها را تسریع نموده بوجود آوردن ارگانی برای هماهنگی را اجتناب ناپذیر نمود. بنابراین درگنبد ابتدا بخش امور روستایی بمحل جدیدی انتقال یافت. آن مکان دراولین جلسه ی هماهنگی منطقه در25اسفند1357 که بهمت رفیق عباس هاشمی برگزارگردید “ستاد مرکزی شوراهای ترکمنصحرا” نامیده شد. استقبال گسترده وفعال توده های مردم ازاین دستاوردها موجب تحکیم یافتن اتحاد گسترده روشنفکران مترقی وستمدیدگان زحتمکش شهر و روستاهای منطقه گردید که همکاری علنی آنها بمدت یکسال دوام آورد، وبا عنوان “دوره ی کانون وستاد” درتاریخ مبارزات حق طلبانه ی ترکمنها ونیز درتاریخ مبارزات دموکراسی خواهانه ی همه ی ایرانیها ثبت گردید.

این دوره ی تاریخی نیز همانند دوره ی خودمختاری سالهای 1918 تا 1925میلادی ترکمنصحرا ونیزهمانند دوره خودمختاری مناطقی چون کردستان و آزربایجان دریکسال بین آزرماه ۱۳۲۴ تا آزرماه ۱۳۲۵با جنگ تحمیلی وخونریزی پایان یافت. رژیم جمهوری اسلامی برخاسته ازانقلاب بهمن1357 – فورال 1979 نیز همانند رژیم دیکتاتوری سرنگون شده ی پهلوی، سیاست اعمال تبعیض قومی و پایمال نمودن حقوق ملی غیرفارسها را ادامه داد. بدینجهت، اگر رژیم پهلوی آزادیها ودیگر ارزشهای بدست آمده از انقلاب مشروطیت که اروپاییان بدرستی «انقلاب قانون اساسی 1906م ایران» مینامند را از مردم گرفت، رژیم جمهوری اسلامی ایران ضمن گرفتن آزادی های دموکراتیک بدست آمده با انقلاب بهمن 1357 ، تبعیض مذهبی براقلیتهای ملی واهل سنت ودیگر اقلیتهای مذهبی، ونیز تبعیض بر زنان را هم اعمال نمود. درنتیجه با انقلاب 1357 بجای دیکتاتوری پادشاهی، دیکتاتوری ولایت فقیهی برایران مسلط شد، و تجربه گردید. در ایران متنوع به لحاظ زبانی، فرهنگی، اتنیکی با باورهای دینی و مذهبی متفاوت و غیره بدون شرکت برابرحقوق آنها دریک ساختار حکومتی غیرمتمرکز و دموکراتيک، حاکمیت سیاسی نمی تواند منتخب آزادانه ی همه ی شهروندان کشور باشد، وتسلط رژیم دیکتاتوری خانه خراب کن و رذالت آور بر کشور نیز اجتناب ناپذیر می شود.   

علت عدم موفقیت ترکمنها برای رسیدن به خواسته هایشان درعدم موفقیت کل مردمان ایران درحفظ دستاوردهای دمکراتیک ناشی از پیروزی بریک رژیم دیکتاتوری می بینم. برای اینکه مردم ترکمن ایران بخشی از همه ی مردمان ایران بوده وشکست کل موجب شکست تمام اجزای اش میشود. بطور خلاصه کل مردمان ایران نیز بنوبت خود جزیی از کل جامعه ی جهانی است. بنابراین علت اساسی شکست کل عدم توجه به اجتناب ناپذیر بودن استفاده از دستاوردهای مردمان کشورهای موفق دنیا ودر نتیجه عدم توجه به نرم ها واستانداردهای جامعه مدنی ومدرن جهان بود.  

  گفتمان ترکمنها : انتشار ایل گؤیجی  نشریه کانون فرهنگی وسیاسی خلق ترکمن درمهاجرت چگونه پی گیری شد؟  

یوسف کرُ : 

 اوایل پائیز سال ۱۳۶۳ش برابربرابربا ۱۹۸۴میلادی حدود شش ماه پس ازخلاصی از اردوگاه یکساله وزندگی درشهر مرکزی استان طی نامه ای ازمرکزیت سازمان تقاضای کمک به چاپ وانتشار دور دوم  نشریه ی «ایل گویجی» کانون فرهنگی وسیاسی خلق ترکمن را نمودیم. متن نامه را آقای احمد مرادی از طرف مرکزیت تشکیلات سازمان درشهر داش اوغوز نوشت. درخواست بعدی مان تشکلیابی افراد براساس عنوانهای فرهنگی و اجتماعی درنظر گرفته شده برای مضمون نشریه کانون بود. درنتیجه تشکلبایی بحالت ایجاد گروه های کاری باعنوانهای مختلفی چون «دایره تاریخ» ، «دایره ادبیات و هنر»و «دایره زنان»، «دایره جوانان» و غیره بر مبنای علاقمندی افراد صورت گرفت. البته لازم به اشاره است که هردو درخواست مکتوب پیشتر با دبیرکل سازمان آقای فرخ نگهدار بهنگام آمدن به شهر «داش اُغوز» و نیز با مسئول اعزامی «شعبه تشکیلات» مرکزیت سازمان آقای دکتر جوشنی بطور شفاهی مطرح شده بود. خوشبختانه مرکزیت سازمان با درخواستها موافقت نمود وجمع نیز علاوه بر نشریه اقدام به تهیه نوار کاست ضبط صوت نیز نمود.

 دراینجا لازم بیادآوری است که مهاجرت افراد متاهل مرکزیت کانون فرهنگی وسیاسی خلق ترکمن درفاصله پائیز۱۳۵۹تا اوایل بهار۱۳۶۰، در بهار ۱۳۶۲ بحالت جدا ازافراد مجرد صورت گرفت. درنتیجه به مساله وحساسیتهای «پیشگامیها» با «کانونیها»، مساله و حساسیتهای ما بین زنان نیز افزوده شد. مساله ی جدید درون جمع مان اولین بار بلافاصله پس از عبور از مرز ازجانب آقای ب.گری متوجه شده احساس کردم  پتکی بر سرم فرود آمد. او مرا کناری کشید و خبرداد که «ازاین ببعد حاضر نیست با فرد سوم جمع سه نفری مان در جایی قرارگیرد». این مساله باعث شد به پیشنهاد زنده یاد دکتر بردی آهنگری در روز دوم ویا سوم  ورود به شوروی مبنی بر تکیه به سابقه فعالیت درکانون فرهنگی وسیاسی خلق ترکمن را با پیشنهاد موکول شدن به بعد از برقراری ارتباط با سازمان، جواب بدهم. بهر حال این تصمیم گیری بر اثر دلخوری و ناراحتی  اشتباه بود. برای اینکه بعدن پس از برقراری ارتباط با سازمان آقای ب.گری با زنده یاد دکتر بردی آهنگری هم درتشکیلات سازمان وهم درتشکلیابی برای نشریه ایل گویجی بدون کوچکترین اعتراض دریکجا قرار گرفت.   

 گفتمان ترکمنها :  چرا بخش بزرگی از روشنفکران ترکمن مجبور بمهاجرت شدند. آنها درمهاجرت با چه مشکلاتی روبرو شده به چه نوع فعالیت هایی روی آوردند؟ وامروزه چه نوعی از فعالیتها را دنبال می کنند؟

یوسف کرُ : 
  بخش بزرگی از روشنفکران ترکمن برای این مجبور بمهاجرت شدند که از روشنفکران مترقی و طرفدار جدایی دین از دولت( سکولار) ودارای آرمانهای عدالت خواهانه بودند. بدین خاطر آنها بیشتر درمعرض حساسیت های ویژه ی افراد ارگانهای سرکوب حکومت ی قرار می گرفتند و راهی جز مهاجرت نداشتند. بیشتر آنها مجبور به دوبار مهاجرت در اوایل دوره ی گذر از زندگی مجردی به خانوادگی و مجبور به دوبار تحمل درد و رنج های اجتناب ناپذیر دشواریهای طی کردن دو مرحله اصلی زندگی  مهاجرتی یعنی مرحله انطباق ومرحله انتگراسیون گشتند. 

مهاجرت اول ویا مهاجرت به اتحاد شوروی را با یکسال بازداشت درمحدوده ی اردوگاهی دربیابان وسپس بیش از یکسال دیگر درشهر مرکزی ولایت شمالی جمهوری ترکمنستان با مدرک شناسایی «بیوطنی» که از حق پا گذاشتن بخارج از شهر و دیگر محرومیتها ازحقوق پناهندگی برطبق کنوانسیون جهانی تایید و امضا شده از طرف کشور میزبان یعنی بطور خلاصه دو سال آنطور که اشاره واربیان شد در محرومیتهای رو به کاهش سپری شد وبه آغاز مرحله ی «بازسازی دموکراتیک با پای بندی به علنیت» معروف به «پرویسترویکا» رسید.

واقعیت دردناک این است که درسال سوم چهارم متوجه شدم که سرنوشت مهاجران به جمهوری ترکمنستان شوروی تخمینن چند ماه پیش از مهاجرت مان تعیین شده بوده وما توان درک و متوجه شدن آنرا نداشتیم.

مهاجرت دوم درشرایط گذار از «دوره ی جنگ سرد» وآغاز«دوره گلوبالیزاسیون» صورت گرفت. این دوره آمادگی های بنیادین دیگری را می طلبید که ما نداشتیم. ولی جامعه مهاجر ترکمن با توطئه های پیچیده ای مواجه شده نتوانست مرحله ی انطباق خلاق را بطور موفقیت آمیز طی نماید. 

 دراین دوره از یک طرف نقش «دنیای مجازی» بطور روزافزون افزایش یافت. واز طرف دیگر ضمن افزایش سن و سالها و آغاز دوره ای متلاطم رو به افزایش نهاد. در واقع محیط خانوادگی مهاجران بحالت قطره ی محاصره شده در دریای متلاطم گردید. فرزندان ویا نسل نو بیگانه با والدین درمرحله تحصیل در دوره متوسطه ویا مرحله آغاز تا پایان تحصیلات عالی رسیده وبا حوصله و قابلیت ی بیشتر و ابتکار آمیز تری با تکنولوژی و ابزارهای جدید زندگی آشنا شده بودند. ولی با سرعت گرفتن تغییر و تحولات زندگی بشریت فاصله ی بین دو نسل رو به افزایش و ثبات زندگی رو به کمتر شدن نهاد و موجب افزایش گرفتاریهای روزافزون گشت.  

روزگاردر حال گلوبال شدن امروزی از فعالین جنبش «حق طلبی برای برابر حقوق شدن» را از ترکمنهای داخل و خارج  نیز می طلبد که درکنار دیگر هموطنان بطور متشکل قرار گرفته در راه گسترش همسوئی ها وهمکاریها بکوشند.٪

یوسف کرُ  

 ۱۵ فوریه ۲۰۲۰ – ۲۶بهمن ۱۳۹۸
*-برگرفته از  گفتمان ترکمنها  

بیانیه جمعی از فعالان مدنی، فرهنگی و اجتماعی ترکمن درتبعید

نه! به انتخابات فرمایشی

کمتر از دو هفته ی دیگر جمهوری اسلامی، نمایش انتخاباتی یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی را برگزار می کند. مجلسی که تا به امروز بجای تصویب قوانین مردم پسند، تنها وظیفه اش اجرای دستورات "ولی فقیه" بوده است.

ارمغان جمهوری اسلامی طی چهل سال حکومت به مردم، فقر، گرانی، فحشا، فساد اخلاقی، دزدی های کلان سرکوب . تبعیض بوده است. اکنون بحران سراتاپای رژیم فاسد را در برگرفته است. اعتماد داخلی و اعتبار بین المللی جمهوری اسلامی به حداقل کاهش یافته است.  ازاین رو آن ها نیاز مبرمی به رای مردم دارند که چند صباحی دیگر به غارت و سرکوب خود ادامه دهند.

هموطن ! روشنفکران،فعالین فرهنگی ومدنی ترکمن!

عدم شرکت دراین انتخابات نمایشی به معنای اعتراض مدنی علیه وضع موجود وتسریع روند اضمحلال حکومت فساد درکشورخواهد بود.

ما بعنوان بخشی ازفعالان (مدنی، فرهنگی واجتماعی) تبعیدی ترکمن، همراه با مردم آگاه ترکمن صحرا، به انتخابات فرمایشی نه می گوییم و اعتراض مدنی خویش را به کشتار مردم بی دفاع ، تبعیض های ملی، قومی، مذهبی و گسترش  فقر ،گرانی ، زندان و شکنجه مردم اعلام  می نماییم.

21  بهمن  1398  -   2020/02/10

**دوستانی که مایل به درج نامشان دراطلاعیه باشند، میتوانند ازایمیل تماس بگیرند : info@turkmensahramedia.com ***

امضا کنندگان :   

امیر آهنگری ، احمد مرادی، رحیم عجنی ، ماتی (محمد) وکیلی، رشید آهنگری، یوسف کرُ ، رحمان قلی طعنه، آتیلا عمادی، یعقوب قره قول و نورالدین یارعلی

برگرفته ازسایت ایرانگلوبال 

https://iranglobal.info/node/76828

قطعنامه وگزارش سومین کنفرانس شورای دمکراسی‌خواهان ایران

قطعنامه پایانی سومین کنفرانس شورای دموکراسی خواهان ایران

هموطنان عزیز، مردمان آزاده و دولتهاي دمكراتيك جهان ونیروهای سیاسی اپوزیسیون ایران:
ما احزاب متحد درشورای دموکراسی خواهان ایران (شورا) درحالی این کنفرانس اضطراری را برگزار می کنیم که شرایط سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور و اوضاع مردم رنجدیده ما هر روز بصورت فزاینده أي رو به وخامت نهاده و شیرازه و نظم سیاسی و اجتماعی بیش از هر زمان دیگری بسرعت درحال ازهم گسستن است. بحران های عظیم اجتماعی متاثر از فساد دستگاه حکومت، رکود اقتصادی و سیاست های جنگ طلبانه جمهوری اسلامی درکشورهای خاورمیانه و مداخله آن دربرهم زدن امنيت وصلح درکشورهای منطقه، مزيد برعلت اشت. تشدید جنگ های نیابتی از یکسو وسرکوب اعتراضات مردمی و جنبش های اجتماعی داخل کشور با خشن ترین روش های ضد انسانی، بن بست سختی را براي حكومت وبر کشور ایجاد کرده است. اعمال توسعه طلبانه جمهوری اسلامی در خارج از مرزها بشدت برعلیه منافع کشور ومردم ما و ونيزبرعلیه ملتها و کشورهای همسايه ومنطقة، ميباشد.
هموطنان عزیز:
حکومت مذهبی جمهوری اسلامی با ساختار ديكتانوري مطلقه وبا ادامه سیاست ایجاد بحران وجنگ و تنفر و تفرقه درکشورما ودرديگر کشورهای خاورمیانه به يك معضل لاينحلي تبدیل شده است که بجز سقوط وبراندازی آن هیچ راه حل میانی را پیش پای مردم ما وملتهای دیگر منطقه باقی نگذاشته است.
شورش و طغيان هاي أخير اجتماعی مردمان ايران وهم چنين ملتها و کشورهاي های عراق و لبنان به روشنی ابعاد تنفر آنها را برعليه جمهوري إسلامي را نشان می دهد. جمهوری اسلامی با ایدئولوژی صدور انقلاب وتحميل آن برملل ديگر و دشمن سازی درعرصه هاي إقليمي و بین المللی وبا پرورش نیروهای تروریستی در منطقة به فرماندهی قاسم و با اقداماتی نظیر قاچاق اسلحه ومواد مخدر به خارج از مرزها، بر نا امنی جهانی افزوده است.
قتل عام بيش از ١٥٠٠ تظاهر كننده هم وطنانمان درآبان ماه گذشته وساقط كردن أخير هواپیمای غيرنظامي وسيويل اکرایین با دوموشك زمين بهوا و كشتار بيرحمانه مسافران بيدفاع از شهروندان كشورهاي مختلف و قطع پرواز به ایران، آخرين نمونه اقدامات سركوب گرانه واقدامات شنيع و خصلت سبعيت ضد بشري رژيم ملاها را نشان ميدهد.
نظام مذهبی حاکم بر ایران منشاء جنگ طلبی و مسبب بحران درایران و منطقه و گسترش دهنده ناامنی در خاورمیانه و جهان بوده لذا بدون سرنگوني آن استقرار امنيت و صلح غيرممكن ميباشد.
دراین شرایط خطیر وسرنوشت ساز“شورا”با اعلام نظرات خود وطرح آن بانیروهای اپوزیسیون دموکرات مواضع ذیل را اعلام مینماید
۱-نیروهای اپوزیسیون دموکراسی خواه و برابری طلب براساس ضرورت ها و نیازهای سیاسی و پاسخ به شرایط کنونی باید برای مبارزه و مقابله با نظام استبدادی جمهوری اسلامی اعلام آمادگی نموده و خود را به منظور دستیابی به دموکراسی و استقرار آن در کشور، در یک جبهه واحد سازماندهی نمایند.
۲-هدف “شورا” قرار گرفتن درکنار اپوزیسیون متحد و دموکراسی خواه، و باتفاق، قرار گرفتن در کنار جنبش های اعتراضی و عدالت خواه مردم ایران كه شامل جنبش های ملیتها و اقوام ایرانی، جنبش دانشجویی، جنبش معلمان، جنبش کارگران، جنبش زنان و جنبش محیط زیستی و سایر جنبشهای اعتراضی ، براي نجات كشور را ، ضرورتي تاريخي ميداند.

۳- شورای دموکراسی خواهان ایران معتقد است بدون سرنگونی جمهوری اسلامی شرایط وامکان تحقق هیچیک از خواسته ها واهداف مردم ایران بوجود نخواهد آمد
۴- شورا معتقد است تنها می توان با ا اتحاد عمل و تشكيل يك اىتلاف وسيع و وفاق بريك پلاتفرم مرحله أي مشترك با جلب حمایت و كسب پشتيباني ملل آزاده ومترقي جهان ونيرنهادهای بین المللی وکشورهای دموکرتیک ازجنبشهای درون كشور وبر ضد جمهوری اسلامی فائق آمد.

درخاتمه شورای دموکراسی خواهان به این اصل دموکراسی باور دارد که تشکیل هر بخش اپوزیسیونی بدون قبول وارائه طرح و برنامه های مبتنی بر رفع تبعیضات ملیتی و قومی ورفع نابرابری های جنسیتی و مذهبی و فردی (شهروندی) و کنار گذاشتن مذهب رسمی در کشور که همگی درقوانین بین المللی حقوق بشر تصریح گردیده واساس دموکراسی را می سازد، یک نیروی دموکراتیک محسوب نمی شود، ضمن اینکه از نظر حقوقی نمی تواند خارج از چارچوب مجلس موسسان خود را بر کشور تحمیل کند.
شورای دموکراسی خواهان ایران

در8فورال 2020  

*- قطعنامه سومین نشست «شورای دمکراسی‌خواهان ایران» به زبان انگلیسی توسط دکتر کریم عبدیان و به زبان فارسی توسط آقای آزاد مستوفی قرائت شد.
سخنرانان بر اضطراری توصیف کردن وضعیت ایران وادامە همکاری مشترک میان اعضای شورا برای رسیدن بە دمکراسی و حقوق ملیت‌ها در ایران تأکید کردند.

https://www.facebook.com/birlik.se/posts/2512129812362023

------------------  برگزاری سومین کنفرانس شورای دمکراسی‌خواهان ایران  

روز شنبه 8 ماه فوریه، احزاب تشکیل دهندە «شورای دمکراسی‌خواهان ایران» سومین نشست خود را دراستکهلم پایتخت سوئد برگزار کردند.
دراین نشست احزاب تشکیل دهندە شورا: اتحاد دمکراتیک آذربایجان «بیرلیک», جبهه دمکراتیک ایران، حزب دموکرات کردستان، حزب کوملە کردستان،، جبهە متحد بلوچستان، جنبش همبستگی دادخواە، حزب تضامن دمکراتیک اهواز، حزب لرستانات، حزب مردم بلوچستان، سازمان فرهنگی سیاسی آذربایجان و سازمان فرهنگی سیاسی ترکمن صحرا حضور دارند.

از طرف اتحاد دمکراتیک آذربایجان – بیرلیک خانم دکتر سیمین صبری یکی از سخنگویان این حزب ضمن ارائه نظرات حزب خود که جدا کردن اپوزیسیون ارتجایی تحت نام‌های مختلف از جمله پادشاهی خواه از سویی, وحکومت توحیدی -اسلامی از سویی دیگر هستند؛ بر ضرورت اتحاد نیروهای مترقی که میتواند از ترکیب حرکتهای پیرامون کشور که طرفدار حقوق ملی دمکراتیک خلقهای ساکن در ایران کثیر المله در چهارچوب یک سیستم دسنترالیزه فدرالی- دمکراتیک هستند با نیروهای مترقی روشن فکر فارس در اپوزیسیون ,تاکید کردند . وألا اتحاد‌های ناپایدار احزاب و تشکل‌ها با زاویه‌های بسیار تند و تیز، اتلاف وقت است و ناکارآمد خواهند بود.

ایشان همچنین با تاکید به نام اتیک یا ملت ترک در ایران اشاره کردند که شعار اصلی در فریاد‌های دوم خرداد که از طرف ترک‌ها در اعتراض به توهین روزنامه ایران ۲۲ سال پیش به خیابان‌ها آمده بودند تا امروز که بر سر زبانها و از شعار‌های اصلی ملت ترک است، محدود به آذربایجان نبود که این ملت “آذری” نام گیرد. به بیانی دیگر گفته شد که شعار ” هرای هرای من ترکم ” و” تورک دیلینده مدرسه المالیدیر هر کسه” باید به عنوان بهترین مرجع برای دوستانی که در مورد نام این ملت دچار اشتباه هاتی هستند، که خود حکایاتی با پیشینه اهداف سیاسی -اسیمیلاسیونی اعمال شده ازطرف حاکمان ضد ترک دارد، مورد استفاده قرار گیرد.وی همچنین از مادر حسین کتابدار از ترکان ساوه که در جریانات خیزش آبان ماه ازطرف رژیم با تک گلوله درقلبش جان خود را باخت، نام برد که خود را ترک شاهسون خوانده به ترکی ازهموطنان تقاضای یاری می‌کند.

خالد عزیزی، دبیرکل حزب دموکرات کردستان،‌ طی سخنرانی خود در این کنفرانس، «مخالفت با جمهوری اسلامی» را دارای عمومیت بین مردم ایران دانست و گفت: «اما کار سیاستمداران این است که بررسی کنند چه طور تبدیل به بدیل و جایگزین جمهوری اسلامی شوند.»

او درباره اقوام ایران افزود: «ما کردها وآذری‌ها (ترکها) وفارس‌ها ولرها و بلوچ‌ها وعرب‌ها و… عامل تجزیه ایران نیستیم. ما تضمین‌کننده ایرانی هستیم که همه دریک دموکراسی برخوردار از برابری کامل حقوقی، سیاسی، قومی، مذهبی باشیم.»

محمد مصری،‌ عضو دفتر سیاسی کومله کردستان،‌ درسخنرانی خود با تاکید بر رهبری داشتن مبارزات مدنی مردم ایران اظهار کرد: «بعد از خیزشی که مردم درتمام شهرها ایجاد کردند واعلام کردند که جمهوری اسلامی را نمی‌خواهند،‌ شرایط انقلابی ایجاد شده است.»

عباس خرسندی، دبیر جبهه دموکراتیک ایران برون مرزی، دیگر سخنران بود که با تاکید برفدرالیسم به عنوان سیستم مورد نظر این شورا گفت: «قدرت سیاسی درایران نباید دیگر متمرکز شود واپوزیسیون باید برسر شروطی که مورد پذیرش همه باشد به مذاکره بپردازد ودرکنار یکدیگر قرار بگیرد.»

کریم عبدیان دبیرکل حزب تضامن دموکراتیک اهواز درکنفرانس سالانه شورای دموکراسی‌خواهان ایران ازگروه‌های اپوزیسیون جمهوری اسلامی خواست که اکنون حول یک برنامه مشترک برای سرنگونی نظام موجود متحد شوند ومسائل دیگر را به زمان تشکیل مجلس موسسان و نوشتن قانون اساسی موکول کنند.

از دیگر سخنرانان مهمان دکتر ضیائ صدرلاشرافی و دکتر حسین یحیایی بودند که سخنان آنها را در ویدئو‌های دیگر مهمانان میابید که عبارتند از:  دکترشهریارآهی از شورای مدیریت گذار, آقای منوچهر تقوی بیات عضو شورای عالی سازمانهای جبهه ملی ایران درخارج از کشور, آقای حسن اعتمادی, آقای علی جوانمردی,  آقای بیژن قهرمانی وآقای فواد تابان.

*-برگرفته ازسایت اتحاد دمکراتیک آذربایجان – بیرلیک birlik.se

https://www.facebook.com/birlik.se/posts/2512129812362023

ازامسال پیام تبریک رئیس جمهورآلمان به‌مناسبت۲۲بهمن ارسال نمیشود

خودداری رئیس جمهور آلمان ازارسال پیام تبریک به‌مناسبت۲۲ بهمن

ارسال پیام تبریک از سوی رئیس‌جمهوری آلمان به مناسبت سال‌روز پیروزی انقلاب اسلامی تبدیل به سنت شده بود. پیام سال گذشته اشتاین‌مایر به روحانی موج گسترده‌ای ازانتقاد را درپی داشت. درسال جاری پیام تبریکی ارسال نمی‌شود.

خبرگزاری آلمان (dpa) روز شنبه ۱۹ بهمن (هشتم فوریه) با انتشار گزارشی از برلین خبر عدم ارسال پیام تبریک از سوی فرانک‌والتر اشتاین‌مایر، رئیس جمهوری آلمان به مناسبت سال‌روز پیروزی انقلاب اسلامی را منتشر کرده است.

این خبر پیش از آن در روزنامه آلمانی‌زبان "ولت‌ام زونتاگ" منتشر شده بود. سخنگوی دفتر ریاست جمهوری آلمان در توضیح این سیاست گفته است:

«با توجه به تحولات ماه‌های اخیر درایران، درسال جاری پیام تبریکی از سوی رئیس‌جمهوری آلمان ارسال نمی‌شود.»

توضیحات بیشتری پیرامون تغییر رویکرد آلمان درسال جاری نسبت به ارسال پیام تبریک به مناسبت پیروزی انقلاب اسلامی رسانه‌ای نشده است. با این‌حال آلمان با عدم ارسال پیام تبریک به مناسبت سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در سال جاری سنت‌شکنی کرده است. افزون بر آن، خودداری از ارسال پیام تبریک از سوی رئیس‌جمهوری آلمان حامل یک پیام سیاسی بوده و به‌مثابه تغییر رویکرد این کشور در قبال جمهوری اسلامی ایران تفسیر شده است.

سرکوب خشن اعتراضات

درگزارش خبرگزاری آلمان درارتباط با خودداری اشتاین‌مایرازارسال پیام تبریک به مناسبت ۲۲ بهمن، به سرکوب خشن معترضان درایران اشاره شده است.

روزنامه "ولت ام زونتاگ" نیز به سرکوب اخیر اعتراضات درایران پرداخته است. این روزنامه کشتن۱۵۰۰ نفر ودستگیری بیش از ۷۰۰۰ نفر در جریان سرکوب اعتراضات آبان‌ماه را یکی از دلایل عدم ارسال پیام تبریک از سوی رئیس جمهوری آلمان ارزیابی کرده است.

در سال گذشته، پیام تبریک فرانک والتر اشتاین‌مایر به حسن روحانی به مناسبت ۲۲ بهمن با انتقادهای شدیدی روبه‌رو شده بود. رئيس جمهوری آلمان، پیام سال گذشته خود را به نام مردم آلمان خطاب به روحانی نوشته بود و اعلام کرده بود که این کشور همه تلاش خود را برای اجرای برجام به کار خواهد بست.

یوزف شوستر، رئيس شورای مرکزی یهودیان درآلمان درآن هنگام ازارسال پیام اشتاین‌مایر به شدت انتقاد کرده بود. مدیر دیده‌بان حقوق بشر نیز از جمله کسانی بود که از ارسال پیام تبریک از سوی رئيس‌جمهوری آلمان انتقاد کرده بود.

بسیاری از شهروندان ایرانی ساکن آلمان نیز ناخشنودی خود را ازاین اقدام دولت این کشور ابراز کرده بودند. این درحالی است که تصمیم دفتر ریاست جمهوری آلمان مبنی برعدم ارسال پیام تبریک درسال جاری با استقبال ایرانی‌ها روبه‌رو شده است.

بیژن جیرسرایی، سخنگوی سیاست خارجی حزب دموکرات آزاد آلمان این تصمیم اشتاین‌مایر را "هوشمندانه" خوانده و نسبت به آن ابراز رضایت و خشنودی کرده است.

هم‌چنین هفته گذشته جمعی از چهره‌های سرشناس ایرانی ساکن شهرهای فرانکفورت و ماینتس متشکل از  پرستو فروهر، نرگس اسکندری گرونبرگ، منیره برادران، بهروز اسدی، فریبرز جعفرپور، مهدی جعفری گرزینی و شکری طریق در دیداری با خانم مالو درایر (Malu Dreyer)، نخست‌وزیر ایالت راین‌لندفالتس آلمان خواستار تصحیح سیاست آلمان در برابر جمهوری اسلامی ایران به سود حقوق بشر و حمایت از مطالبات آزادی‌خواهانه مردم ایران شدند.

لازم به یادآوری است که اوایل هفته جاری، شماری از کنشگران مدنی و فعالان فرهنگی و سیاسی در آلمان نامه‌ای خطاب به اشتاین‌مایر ارسال کرده و دراین نامه خواستار خودداری او از ارسال پیام تبریک شده بودند.

این نامه از سوی شماری از فعالان حقوق بشر واز جمله مینا احدی، رویا حکاکیان وهمچنین از سوی شاهین نجفی، خواننده ایرانی امضا شده است.

گونتر والراف، خبرنگار سرشناس آلمانی وهمچنین لالا سوس‌کیند، ازآموزشکده یهودیان برای دموکراسی نیز ازجمله افرادی هستند که با امضای خود از این اقدام حمایت و پشتیبانی کرده‌اند.٪

لینک  https://p.dw.com/p/3XU1U

گفتگو بخاطر گرامیداشت یاد چهار رهبر خلق ترکمن بمناسبت 40مین سال ترورشان

گفتگو برای گرامیداشت یاد چهار رهبر خلق ترکمن بمناسبت 40مین سال ترورشان

بحث و گفتگو پیرامون ترکمن صحرا در قبل و پس از انقلاب 1357 

برای گرامیداشت یاد زنده یادان توماج، مختوم، واحدی وجرجانی بمناسبت 40مین سالگرد ترورشان

اوضاع ترکمن صحرا تا انقلاب بهمن 57 و فعالیتهای فرهنگی و ادبی کانون فرهنگی و سیاسی خلق ترکمن و جنگ اول گنبد و نتایج آن!

سخنرانان:

– یوسف کُر : کنشگر سیاسی و پژوهشگر تاریخ و فرهنگ ترکمن صحرا؛

– مهدی فتاپور: از رهبران وقت سازمان چریکهای فدائی خلق ایران

موضوع سخنرانی مهدی فتا پور:

شکل گیری کانون فرهنگی وسیاسی خلق ترکمن، جنگ اول گنبد ونتایج آن

موضوع سخنرانی یوسف کرُ:

نگاهی به اوضاع ترکمنصحرا تا انقلاب57، وفعالیتهای فرهنگی وادبی کانون فرهنگی وسیاسی خلق ترکمن

زمان: یکشنبه نهم فوریه 2020- 20 بهمن 1398  ازساعت ۲۰ بوقت اروپای مرکزی

  گرداننده گفتگو: آقای داریوش پارسا  در اتاق پالتاکی به آدرس

Paltalk Rooms-ChatRooms

Soocial Issue Politics- Human Rights-goftegoyesyasai