جایگاه آلمان درساختار سازمان ملل متحد وهمکاری ویژه با فرانسه

دویچه وئله01.04.2019  : آلمان پس ازهفت سال ریاست شورای امنیت سازمان ملل متحد را برعهده گرفت. هایکو ماس وزیر خارجه آلمان گفت که کشورش موضوع خشونت علیه زنان، صلح و امنیت را به عنوان موضوعات محوری این شورا در دستور کار خود قرار خواهد داد.

هایکو ماس، وزیرامورخارجه آلمان، درنیویورک ریاست شورای امنیت سازمان ملل را به طوررسمی از ژان ایو لودریان، همتای فرانسوی خود، برای مدت یک ماه تحویل می‌گیرد. آلمان وفرانسه تصمیم گرفته‌اند که هربار که ریاست شورای امنیت به هریک ازآنها واگذار می‌شود ، "ریاست دوگانه" یا مشترک براین نهاد سازمان ملل داشته باشند.

ریاست شورای امنیت نوبتی است (به ترتیب حروف الفبای انگلیسی) وطول مدت آن یک ماه است.

هایکو ماس درآستانه سفر به نیویورک به خبرنگاران گفت: «ما ازمسئولیتی که به عنوان رئیس این نهاد داریم آگاه هستیم.»

آلمان تا پایان ماه آوریل ریاست شورای امنیت را برعهده خواهد داشت وموضوعاتی چون کمک‌های بشردوستانه درمناطق جنگی را دراین نهاد مطرح خواهد کرد.

خشونت جنسی علیه زنان، به ویژه در درگیری‌ها ومناقشه‌های نظامی، یکی دیگر ازموضوعاتی خواهد بود که قراراست آلمان درشورای امنیت سازمان ملل متحد دردستور کارخود قراردهد. نقش زنان درحفظ صلح نیز یکی دیگر ازموضوعات خواهد بود.

جایگاه شورای امنیت سازمان ملل متحد

شورای امنیت درزمینه سیاست امنیتی جهان نقش عمده‌ای را ایفا می‌کند وبا ۱۵ عضو خود به طور مرتب با منازعات بین‌المللی درگیراست. تصمیم‌های این شورا برای همه کشورهای عضو سازمان ملل الزام‌آور است. شورا می‌تواند تحریم‌ کند، مأموریت‌هایی برای صلح‌بانی تنظیم کند یا تصمیم به اعزام نیروهای نظامی بگیرد. بنابراین آلمان به سبب جایگاهی که درتعیین دیپلماسی بحران‌های بین‌المللی دارد به عنوان عضو شورای امنیت می‌تواند نقش حائز اهمیتی دراین زمینه داشته باشد.

آمریکا، چین، روسیه، فرانسه وبریتانیا پنج عضو دائم شورای امنیت‌ هستند وازحق وتو برخوردارند. شورا علاوه براین ۱۰ عضو انتخابی دیگر هم دارد که اعضای غیردائم هستند. این اعضا ازسوی مجمع عمومی سازمان ملل برای دوره‌ای دوساله انتخاب می‌شوند که از اول ژانویه آغاز می‌شود. مجمع عمومی هرساله پنج عضو جدید را انتخاب وجایگزین اعضای قدیمی‌تری می‌کند که دوره عضویت آن‌ها در۳۱ دسامبر به پایان می‌رسد.

عضویت دوساله آلمان به عنوان عضو غیر دائم شورای امنیت سازمان ملل درتاریخ اول ژانویه ۲۰۱۹ آغازشد. این کشور برای آخرین بار درسپتامبر سال ۲۰۱۲ ریاست شورای امنیت را برعهده داشت.

آلمان هرهشت سال درخواست عضویت غیردائم درشورای امنیت را می‌دهد وتا کنون درخواست آن با موفقیت همراه بوده است.

درهمین زمینه:

عضویت آلمان در شورای امنیت سازمان ملل و چالش‌های پیش‌رو

آلمان برای دو سال به شمار اعضای غیردائم شورای امنیت پیوست. درگیری‌ها و کانون‌های بحرانی جهان از جمله مسائلی هستند که در کانون توجه اعضای این نهاد بین‌المللی قرار دارند. برنامه آلمان برای این بحران‌ها چیست؟ (01.01.2019)  

----------- 

آلمان عضو غیردائم شورای امنیت می‌شود

آلمان از اول ژانویه باز هم از کرسی غیردائم شورای امنیت برخوردار خواهد شد. این ششمین بار است که این کشور برای دو سال این کرسی را در قوی‌ترین نهاد سازمان ملل متحد به دست می‌آورد. (28.12.2018)  

 لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/3G1HZ  

https://www.dw.com/fa-ir/germany/a-48147189

گزارشی از سیلِ در شهرستان آق‌قالا - کل‌آبادِ

گزارش میدانیِ شماره‌ یک امیر چمنی از سیلِ استان گلستان

حرکت ازتبریز، سوم فروردین، ساعت ۱۱ شب. ورود به منطقه و شهر «انبارآلوم» درنزدیکی آق‌قلا درساعت 23:30 چهارم فروردین واقامت درمدرسه شبانه ‌روزی «شهید بهشتی»
با ۴ اتوموبیلِ کوهستانی به ناحیه‌ مذکور رسیدیم. هر ماشین حامل دوسرنشین وباقیِ فضای خودروها، مملو ازلوازم ضروری و آذوقه بود. هر ماشین حدود ۵۰۰ کیلو بار با خود داشت

صبح پنجم فروردین: بسته‌ بندی لوازم؛ پتو، برنج، روغن، ماکارونی، کنسرو لوبیا و تن ماهی، شیر خشک، مربا، پنیر، کلوچه، شیر، طناب و لوازم شوینده و بهداشتی برای زنان و کودکان. این کار تا ساعت ۴ بعدازظهر ادامه داشت. ساعت ۲ بعدازظهر با تنی چند از رفقا عازم منطقه کل‌آبادِ آق‌قلا (روستاهای چن‌سبیل و تازه‌آباد) شدیم
این دو روستا اولین نقاطی بودند که حدود دو متر زیر سیلاب رفتند، ولی به دلیل مجاورت با رودخانه‌ی چن‌سبیل آب موجود به سرعت تخلیه، و خسارت کم‌تری به اموال ساکنان وارد شد

گزارش مشاهده‌ی میدانی محله‌ی کل‌آباد درجنوب‌شهرِ آق‌قلا

جمعیت: حدود سی هزار نفر
میزان آب‌گرفتگی: ۹۵ درصد شهر و۲۱ روستای اطراف

ارتفاع آب: یک الی سه متر

مرگ ‌و میر ناشی از سیل: صفر
وضعیت رفاهی: محروم
وضعیت اقتصادی: مبتنی بر کشاورزی و دام‌داری و فاقد صنعت
جمعیت منطقه کل‌آباد: ۱۵۰۰ نفر

شخصا با حدود ده نفر از ساکنان به تفصیل صحبت کردیم و نظرات آنان را جویا شدیم

گفتند که: بروز سیل وآب‌گرفتگی درآق‌قلا مسبوق به سابقه است، چرا که شهر در گودی و پستی قرار دارد، ولی چنین مصیبتی هرگز نمونه نداشته است. بنا به اظهار آنان، سهمگین‌ترین سیلی که تاکنون در منطقه آمده و در خاطره جمعی اهالی مانده است، به سال ۱۳۷۱ باز می‌گردد. به شهادت آنان، حجم آب در سیل 1371 بسیار بیشتر بوده ولیکن سرعت تخیله‌ آب نیز نسبت به سیل اخیر بالاتر بوده است

مردم علل بروز حادثه را عمدتا در دو دسته‌ی طبیعی و انسانی بیان داشتند:

الف) علل طبیعی:  به نظر آنان تخریب پوشش گیاهی در ناحیه‌ای که آب از آن به شهر می‌ریزد از یک سو و عدم روبیدن گیاهان مزاحم و لای از کرانه‌ای که آب باید از آن خارج شود، از سوی دیگر، موجب شده که در اثر بارش‌های زیاد، آب با سرعت زیاد به آق‌قلا سرازیر شده و به کندی ازآن خارج شود

ب) علل انسانی:
1- سرریز شدن آب از «سد وشمگیر» که چند معضل دارد
1-1- سطح آب سد همیشه بالاست. توجیه دولت این است که در روز مبادا و تابستان، این آب به کار می‌آید. اما به اظهار ساکنان ناحیه، این آب جهت فروش به مالکان زمین‌های کشاورزی انبار می‌شود (هرهکتار به مدت ۵ ساعت ، ۲۰۰ هزارتومان)
1-2- از آنجایی که آب سد چند سالی ا‌ست که تخلیه نشده ودرمراقبت از سد، اصول ابتدایی هم رعایت نشده، دریچه‌ی سد زیر گل و لای مسدود شده و در روز حادثه امکان باز کردن دریچه و تخلیه آب وجود نداشته و با سرریزی آب از سد، رودخانه یارای حمل حجم بالای آب را نداشته که نتیجتا رودخانه طغیان کرده وآب را به شهرها وروستاهای اطراف هدایت کرده است.
2- مشکل خط راه‌آهن:
احمدی‌نژاد که در دور دوم ریاست جمهوری‌اش با شعار «صدای سوت قطار را درگلستان خواهیم شنید»، به این منطقه آمد، گمان نمی‌برد که خنده‌های قبیحش روزی چنین سیل اشکی از چشم‌ ساکنان جاری کند. خط آهن افتتاح می‌شود و هفته‌ای فقط یک قطار از آن می‌گذرد‌. ریل‌ها از تپه‌ای خاکی به ارتفاع ۲/۵ متر می‌گذرد، تپه‌ای که در سیل اخیر مانند یک سد خاکی عمل کرد. یک سمتِ آق‌قلا، سد وشمگیر و در سمت مخالف، خط راه‌آهن. آب از یک سمت وارد می‌شود و از دیگر سو به دیوار بلند دو و نیم متری می‌خورد و شهر را غرق می‌کند. تعلل نیروهای نظامی و دولتی در تخریب خط راه‌آهن موجب شد که ساکنان آق‌قلا به تهدید برآیند که خود، آن را نیست و نابود خواهند کرد. سرآخر حاکمان از خواب نوشین برخاسته و ساعت ۸ و نیم شب مسیر قطار را درهم کوبیدند که آب شروع به تخلیه و ارتفاعش دربرخی نقاط تا یک متر فروکش کرد. با تمام آنچه رفت، خوشبینانه است که گمان کنیم تا هفته‌ی دیگر آب به تمامی از آن جانب بیرون شود.

وضعیت امدادی:

منطقه کل‌آباد بدون حضور نیروهای امداد دولتی، همچنان در سکوت و غربت است. درمدت حضور درمنطقه، تا لحظه‌ی تنظیم گزارش، هیچ نشانی از نیروهای امدادی هلال‌احمر نیز درمنطقه دیده نشده است. کمکی هم اگر هست، کمک‌های مردم است. از آنجا که دسترسی به خانه‌های مغروق تنها به واسطه‌ی قایق ممکن است، مردم استان از دو شهر گنبد و بندر ترکمن، بلم‌های خود را به آق‌قلا می‌رسانند. خیرین می‌گویند پلیس‌های راهنمایی و رانندگی درمسیر کمین کرده‌اند وماشین‌های حامل قایق امداد را به مبلغ ۲۰۰ هزار تومان جریمه می‌کنند!!!! و خلاصه درعزای مظلومان، نانی کف تغار چرب می‌کنند. سرعت امدادرسانی به چهار دلیل کم است: کمبود قایق، خطر واژگونی قایق‌ها، گستردگی منطقه وعدم امکانِ ورود قایق به برخی کوچه‌ها به دلیل عرض کم. ساکنان بزرگسال کل‌آباد، کودکان خود را با نیروهای امداد به سالن ورزشی رسانده‌اند، لکن خود از ترس سرقت و به تاراج رفتن اموالشان، درخانه‌ها مانده‌اند!!!
نیمه ‌شب چهارم فروردین ۵ نفر از سارقین درحال سرقت کولر با قایق، توسط اهالی به دام افتادند. آنها که خانه‌ی دو طبقه دارند به طبقه‌ی دوم رفته‌اند و آنها که خانه‌شان یک طبقه است، یا به خانه‌های اقوام پناه برده‌اند، یا بی‌سرپناه، بر سقف نشسته‌اند وازباد و باران امانشان نیست. درفقدان برق و گاز، علاوه بر آنکه وسیله‌ی گرمایشی‌ای جز پتو موجود نیست، امکان پخت وپز نیز به کل از ساکنان سلب شده است، و روزی فقط دو وعده غذای ناکافی (اندازه‌ی یک کف دست برنج و اندکی مرغ) به آنان می‌رسد.
حال درچنین وانسفایی، ادغام فاضلاب‌های خانگی با پسماندهای سیل، شرایط بهداشتی را خطیر و بغرنج نموده‌ است. به این وضعیت انبوه گند وچرک لاشه‌ی دام‌ها را نیز باید افزود. احتمال شیوع بیماری‌های عفونی و وبا کم نیست. مضاف بر این‌ها به دلیل آب‌گرفتگی لانه‌ی مارها نیز، خطر ورود مارها به خانه ها ومارگزیدگی هم وجود دارد.
 وضعیت معیشتی:
بخش عمده درآمد کل‌آبادی‌های آق‌قلا از کشاورزی و دامداری حاصل می‌شود. کشاورزی منطقه حال با بروز چنین بلایی به کل از بین رفته است. محصول زمین‌ها که غالباً جو و گندم است تماماً از بین رفته و کشاورزان می‌گویند حتی سال دیگر هم دراین زمین‌ها نمی‌شود زراعت کرد. دام‌های ساکنان نیز به تعداد زیاد خفه وغرق شده‌اند. آن اندکی را که جان به در برده‌اند، به گورستانی بر تپه‌ای منتقل شده وبدون سقف وغذا مانده اند که با این حساب بزودی تلف خواهند شد

درمورد رسیدگی‌های پزشکی هم تا لحظه‌ی تنظیم گزارش هیچ اقدامی ازطرف نهادهای ذیربط درمناطق مذکور صورت نگرفته بود و تنها موارد مشاهده شده، حضور متفرقه‌ پزشکان داوطلب مردمی بوده است.

اقلام ضروری مورد نیاز دراین مرحله:
اکثر محموله‌های ارسالی توسط مردم، مواد خوراکی وبهداشتی می‌باشد. آنچه دراین مرحله مضاف بر اقلام فوق، ضرورت مصرفی دارد؛ پتو، چکمه و لوازم روشنایی می‌باشد.

ششم فروردین نود وهشت ، شهر انبار آلوم، آق‌قلا

امیر چمنی

*-برگرفته از نشریه "گفتمان ترکمن"

ویرانی آق‌قلا وتوصیه‌هایی که نادیده گرفته شدند

سه سال پیش از جاری شدن سیل در گلستان تحقیقی علمی درباره خطرات ناشی از یک سیل احتمالی درآق‌قلا انجام شده بود. اما به نظر می‌رسد که سازمان‌های مسئول بی‌توجه به هشدارها، برنامه‌های دیگری را دنبال کرده‌اند.

یک تحقیق علمی در مورد احتمال جاری شدن سیل در آق‌قلا هشدار داده بود که اکثر نقاط این منطقه به زیر آب خواهد رفت. این تحقیق در سال ۱۳۹۵ توسط یک دانشجوی کارشناسی ارشد سازه‌های هیدورلیکی، استاد گروه مهندسی آب واستادیار گروه مهندسی عمران دانشگاه تبریز صورت گرفته است.

این مقاله در زمستان ۱۳۹۶ درمجله علمی دانشگاه علوم و فنون دریایی نوشهر به چاپ رسیده است. نویسندگان مقاله با اشاره به سیل خیز بودن استان گلستان از گرگان‌رود به عنوان یکی از مهمترین شاخه‌های سیل‌خیز این استان نام برده‌ و با شبیه‌سازی تأثیر سیل احتمالی برآق‌قلا را بررسی کرده‌اند.

دربخشی از این مقاله که سایت خبرآنلاین آن را منتشر کرده آمده است: «با توجه به الگوی جریان شکل گرفته در سیلاب مذکور و نقشه‌های شاخص مخاطره، تخلیه کلی شهر امری ضروری به نظر می‌رسد.»

نویسندگان همچنین با اشاره به مساحت پهنه پرخطر، پیش‌بینی می‌کنند که میزان خسارات وارده سنگین خواهد بود.

دراین مقابله پیشنهاد شده که توسعه شهر آق‌قلا نه درامتداد مسیر رودخانه که به صورت عرضی صورت بگیرد. همچنین برای محافظت از مناطق دورتر از بستر رودخانه احداث سازه‌هایی مانند دایک و دیواره‌های سیل‌بند پیشنهاد شده تا از خروج جریان در زمان سیل از این نواحی جلوگیری شود. 

این تحقیق درمورد امدادرسانی به سیل‌زدگان نیز توصیه‌هایی دارد: «با مشاهده نقشه‌های شاخص مخاطره می‌توان مناطق دسترسی را تبیین و اقدامات ضروری را به انجام رساند.»

با وجود این هشدارها اسماعیل نجار رئیس سازمان مدیریت بحران ایران گفت درپی سیل اخیر استان گلستان  بسیاری از شهروندان روستاها و شهرهای درمعرض خطر، در آق‌قلا استقرار داده شدند. پس از جاری شدن سیل درآق‌قلا این افراد به جای دیگری منتقل شده‌اند. 

او دلیل جاری شدن سیل درگلستان را بارندگی شدید، لای‌روبی نشدن رودخانه‌ها وپر شدن سریع سدها عنوان کرد: «رودخانه‌ها گنجایش آن حجم از آب را نداشتند و لای روبی هم به دلیل خشکسالی‌های گذشته مورد توجه قرار نگرفته بود. به دلیل پر شدن سریع سدها و سریزشدنشان، روستاهایی مانند آق‌قلا، زیر آب رفتند.»

تاریخ 24.03.2019   ، لینک کوتاه شده   https://p.dw.com/p/3FaZv 

ترکمن صحرا را آب فرا گرفته، دولتمردان ایران را خواب

امروز خرابی کار ازحیطه توان مسئولین استانی نیز گذشته است

زمانی درکودکی ما آب رودخانه گرگان آنقدر پر بود که بهترین محل برای بازی بچه‌های روستاهای کنار رودخانه بود، ازجمله اوبه پدری من گامیشلی واوبه مادریم آغزلی (منزل جدم خواجه نفس و...). بهترین محل تفریح ما شنا کردن در رودخانه، شیرجه زدن از بلندی رودخانه و مسابقات شنا توی رودخانه بود. درآن زمانی که تازه شنا کردن را یاد می‌گرفتیم بزرگترین دلهره ما هم غرق شدن درآب روخانه بود. آب رودخانه آنقدر پربود که بهترین محل سرگرمی بچه‌ها بود، بچه‌هایی که حتی اسم پارک را هم نشنیده بودند. ما اولین عروسک‌هایمان را با گل‌های کنار رودخانه ساختیم. اولین سرسره‌ها را لب رودخانه بازی کردیم و ...

سالها گذشت و من هم به گروه آدم بزرگها ملحق شدم و سرنوشت دست مرا کشید و برد به دور از وطن. یک روز نشسته بودم که دلم برای رودخانه تنگ شد. از دایی‌هایم در آغزلی خواستم که عکس رودخانه را برایم بفرستند. آهی کشیدند و گفتند:

- آن رودخانه‌ای که تو می‌گویی؟ به رویاها پیوسته است. دیگر جز گل و لای چیزی از آن بر جای نمانده.

عکسش را فرستادند. حیرت کردم. یعنی چطور می‌توانست آن رودخانه پرآب، خشکیده باشد کف رودخانه آنقدر بالا آمده بود که اگر نمی‌گفتند این عکس گرگان است باورم نمی‌شد.

دلیلش را بعدا فهمیدم: چندی از کله گنده‌ها درسمت شرقی ترکمن صحرا وگلستان سدهایی ساخته‌اند تا زمین‌های خصوصی و مزارع خود را آبیاری کنند و ماهی پرورش بدهند و... و جلوی عبور آب را گرفته‌اند. رودخانه لایروبی هم نمی‌شود و نتیجه این می‌شود که رودخانه پر جوش و خروش گرگان که زمانی ترنم بهار را درگوش ترکمنصحرا نجوا می‌کرد امروز به معبری خسته و شکسته تبدیل شده است.

حیرت کردم که چرا مردم ما دربرابر این بی‌عدالتی و محو کردن طبیعت پیرامونشان هیچ اعتراضی نکرده‌اند و در رسانه‌ها هیچ صدایی از آنها برنخاسته است. به عنوان یک ترکمن اخبار خشک شدن دریاچه ارومیه را از برادران ترکمن آذربایجانی خود بسیار می‌شنیدم و اخبارش را دنبال و با آنها ابراز همدردی می‌کردم غافل از این که رودخانه خود ما هم خشکیده است. اخبار خشکیدن رود کارون را می‌شنیدم و تاسف می‌خوردم برای آن کارونی که زمانی برایش ترانه‌ها ساخته‌اند اما رودخانه گرگان ما که در قطره قطره خاطراتمان نگین بسته بود رو به خشکی گذاشته بود و در رسانه‌های دنیا هیچ انعکاسی نداشت.

و امروز با ورود سال ۱۳۹۸ باران‌ها و بادهای سهمگین آنچنان برترکمن صحرا و خراسان وگلستان یورش آورده‌اند که آن سدها توان مقابله با خروش سیل‌ها را ندارند. رودخانه‌های اترک و گرگان لایروبی نشده‌اند و ظرفیت پذیرش آبها را ندارند. همان‌هایی که مسیر حرکت آب مردم را گرفته موجب خشک شدن رودخانه شده‌اند، به قلع و قمع جنگل‌های خراسان و گلستان و ترکمن صحرا نیز دست زده بودند، آن درخت‌های تنومندی که در برابر سیل‌ها می‌ایستادند واز سرعت و حرکت آنها می‌کاستند، دیگر درقید حیات نیستند.

امروز گنبد و آق قلا و کوموش دپه اسیر چنگال بی‌رحم سیل شده است. احتمال فرو ریختن سدها وجود دارد. حتی بندر ترکمن نیز که کمی دور از مسیر رودخانه و سیلاب است در مهلکه قرار گرفته است. مسئولین مردم را به ترک خانه‌هایشان دعوت می‌کنند. اما ترکمن کجا را دارد که برود؟

برخی از مسئولین دلسوز با دست خالی وامکانات محدود به یاری مردم می‌شتابند. اما با منطقه‌ای که کلش را آب گرفته چه می‌شود کرد: بیش از صد هزار زمین مزروعی زیر آب، ده‌های روستای بدون برق، راههای مسدود شده بی‌ارتباط. این سیل، واقعه بسیار هولناکی است که قبلا باید پیشگیری می‌شد. وقتی که شما بسان انحصارطلبی‌های سیاسی خود، در تصاحب آب رودخانه و درخت‌های جنگل نیز انحصارطلبانه و سودجویانه و وطن‌فروشانه عمل می‌کنید، امروز از دست چند مسئول محلی چه بر می‌آید؟ از ده روز قبل احتمال باران شدید و سیل وجود داشت اما مسئولین محلی استاندار را نمی‌یابند، استانداری برای تخلیه پیشگیرانه سدها کاری انجام نمی‌دهد.

امروز خرابی کار از حیطه توان مسئولین استانی نیز گذشته است. رئیس جمهور محترم باید شخصا به ترکمن صحرا بیاید و همزمان با پشتیبانی رسانه‌ای کشوری، تمام امکانات لازم را به این سوی سوق دهد. البته اگر امکاناتی در دستشان مانده باشد و همه را راهی سوریه و لبنان و یمن نکرده باشند.

امروز مردم ترکمن صحرا از هر سو فریاد بر می‌آورند که دولتمردان و روسای حکومت که در سخنرانی‌هایشان همواره از اتحاد و همبستگی ملی سخن می‌رانند کجا هستند و چرا به فریادشان نمی‌رسند؟

هیهات که امروز ترکمن صحرا را آب گرفته است و دولتمردان را خواب گرفته است. مدد یاهو!

دکتر عبدالرحمن دیه‌جی،  سایت ایران امروز 23مارس 2019

*برگرفته از سایت ایران امروز

http://www.iran-emrooz.net/index.php/politic/print/79008/