جزییاتی از مرگ شاهرخ زمانی در زندان

بهمن احمدی امویی ، روزنامه‌نگار سرشناس و زندانی سیاسی سابق در زندان رجایی شهر کرج درمورد نحوه مرگ شاهرخ زمانی ۵۱ ساله، فعال کارگری وزندانی عقیدتی که صبح روز یکشنبه ۲۲ شهریور ماه به علت سکته مغزی در زندان رجایی شهر کرج فوت کرد به کمپین بین المللی حقوق بشر درایران گفت: «براساس اطلاعاتی که از زندان رجایی شهر به من رسیده، شاهرخ سه، چهار روز قبل از مرگش دچار درد درقفسه سینه اش شده بود وبخشی از بدنش هم درد می کرد. چندین بار به بهداری زندان مراجعه کرد اما پزشک متخصص درآن روزها نبود وپزشک عمومی نیز قادر به تشخیص بیماری آقای زمانی نبود. خودش چندین بار تقاضای انتقال به بیمارستان را داد اما به بیرون منتقلش نکردند.»

بهمن احمدی امویی در ادامه گفت: «ظاهرا صبح وقتی از نگهبانی زندان اعلام کرده اند که دکتر متخصص آمده، هم بندی های شاهرخ رفته اند تا بیدارش کنند و او را به بهداری ببرند که می بینند بدنش کاملا سیاه شده، فوت کرده در حالیکه از بینی و دماغش خون آمده و دست چپش مشت بود. هم بندی هایش جسد او را به بهداری زندان می برند. مشخص می شود او سکته مغزی کرده است. چند نفر از مقامات زندان هم به داخل بند می روند و از محل تختش عکس می گیرند. همین.»

این روزنامه نگار و زندانی سابق گفت: «متاسفانه دکتر متخصص فقط یک روز در هفته به زندان می آید یعنی زندانیان باید قبل از آمدن او بیمار شوند و یا احتمال بیمار شدن خود را بدهند تا شانس معاینه را پیدا کنند. شانسی که همراه با مرحوم زمانی نبود و او قبل از آمدن دکتر متخصص جانش را از دست داد.»

بهمن احمدی امویی با تاکید بر اینکه آقای زمانی مشکل قلبی یا بیماری خاص دیگری نداشته است به کمپین گفت: «در سالهایی که من در زندان بودم، شاهرخ یکی از سالم ترین زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر کرج بود. هر روز صبح در زمان هوا خوری یکساعت می دوید. هر روز حمام می کرد و تا دیر وقت شب کتاب می خواند. او آدم سالمی بود.»

شاهرخ زمانی، نقاش ساختمان و فعال کارگری بود. او  در سال ۱۳۹۰ به اتهام تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی از طریق تلاش برای ایجاد سندیکای کارگران نقاش از سوی دادگاه انقلاب تبریز به یازده سال زندان محکوم شد.  در طی این چهار سال به زندان های تبریز، یزد، قزلحصار و رجایی شهر کرج تبعید شد. او در ۱۷ اسفند ماه ۱۳۹۲ در اعتراض به انتقالش به زندان قزلحصار و نگهداری در میان زندانیانی با جرم های غیرسیاسی دست به اعتصاب غذا زد و در تاریخ ۲۵ فروردین ماه ۱۳۹۳ با وخیم شدن وضعیت جسمیش اعتصاب غذای خود را شکست.

طی چهار سال حبس آقای زمانی حتی یک روز مرخصی هم به او تعلق نگرفت و علیرغم تقاضایش حتی برای مراسم مرگ مادرش و ازدواج دخترش هم نتوانست از زندان مرخصی بگیرد. مرحوم شاهرخ زمانی علاوه بر این از ملاقات حضوری محروم بوده است. در حالیکه داشتن مرخصی و ملاقات حضوری حق هر زندانی است.

آقای زمانی در سال ۱۳۹۳ طی نامه ای به احمد شهید، گزارشگر ویژه امور حقوق بشر در ایران از بدرفتاری هایی که به او و خانواده اش اعمال شده، نوشت. شاهرخ زمانی در بخشی ازنامه خود نوشته بود: « کارشناس دیوان عالی کشور گفته متاسفانه در حق ایشان اجحاف شده و کوچکترین ادله قانونی و محکمه پسندی که قاضی بتواند این حکم را بدهد در پرونده ایشان موجود نیست. یکی از افراد حقوق بشر اسلامی در تهران در مقابل پیگیری زیاد پرونده همسر من گفته است خانم چیزی از اینجا عاید شما نخواهد شد تصمیم جای دیگری گرفته شده است.»

از سال ۱۳۸۹ تا کنون ۶ زندانی سیاسی در زندان اوین و رجایی شهر کرج فوت کردند

بهمن احمدی امویی با اظهار اینکه در طی ۵ سال و نیم گذشته شش زندانی سیاسی در زندانهای اوین و رجایی شهر کرج فوت کرده اند، گفت: «سرهنگ حمید قاسمی، هدی صابر، محسن دکمه چی، علیرضا کرمی خیرآبادی، افشین اسانلو و منصور رادپور از زندانیان سیاسی بودند که به دلیل بیماری های متعدد و بی توجهی مسولان به مداوای آنها فوت کردند. سرهنگ حمید قاسمی، منصور رادپور و علیرضا کرمی خیرآبادی در تختشان در زندان فوت کردند و بقیه در بهداری زندان یا لحظاتی پس از انتقال دیرهنگام به بیمارستان جان دادند.»

این روزنامه نگار ادامه داد: «همچنین تعدادی زندانیان سیاسی سن بالا و با بیمارهای متعدد در زندان رجایی شهر کرج وجود دارند که ممکن است هر لحظه برایشان اتفاق خطرناکی بیفتد. در حالیکه پزشک قانونی بارها تاکید کرده است که این زندانیان تحمل زندان ندارند و باید به آنها یا مرخصی داده شود یا در بیمارستان بستری شوند. کسانی مانند عطیف نعیمی، امان الله مستقیم، دکتر فواد مقدم و جمال الدین خانجانی. متاسفانه مقامات مسول تاکنون هیچ توجهی نشان نداده اند. به دلیل شرایط ویژه زندان ها، آدم سالم هم می تواند بیمار شود و با بی توجهی و عدم درمان به موقع فوت کند.»

بهمن احمدی امویی همچنین به سعید رضوی فقیه و رمضان احمد کمال، زندانی سوری اشاره کرد که به دلیل عدم انتقال به بیمارستان دست به اعتصاب غذا زده اند تا مگر به این شکل توجه مسولان را به شرایط خود جلب کنند. زندانیانی که ممکن است با تجربه مرگ در زندان به دلیل عدم رسیدگی به موقع پزشکی مواجه شوند.%

برگرفته از سایت ایران امروز

http://www.iran-emrooz.net/index.php/news1/57260/

بحران پناهجویان، پایان یک دوران

 انفجار دولت – ملت های مصنوعی، شکست اسلام سیاسی وازبین رفتن اهمیت استراتژیک نفت سه عامل عمده بحران وجنگ درکشورهای خاورمیانه هستند که جوانان کشورهای این منطقه رابه مهاجرت دسته جمعی بسوی غرب وا می دارند.نظربه اینکه علل فوق الذکربااقدامات سیاسی مقطعی برطرف شدنی نیستند لذاپیش بینی می شود که بحران تا زمان نامعلومی ادامه خواهد یافت. آغازاین بحران پایان یک دوران بوده وپایان آن نیز دوران دیگری را رقم خواهد زد. امروزمشکل پناهجویان را می توان به سیاستهای دولت ها ویا قدرتهای جهانی نسبت داد ولی درواقع بحران فعلی خیلی عمیق وهمه جانبه است وریشه درتاریخ گذشته وفرهنگ ملل منطقه دارد.

 قرون طلائی اسلام درضمن قرنهای رونق جاده ابریشم نیز بوده. تا زمانی که جاده ابریشم تنها راه ارتباطی بین شرق وغرب بود، ملل ساکن درمنطقه ازمزایای آن برخوردارمی شدند وحتی ادعا شده است که پیدایش دین اسلام با تغییر مسیرجاده ابریشم رابطه مستقیم داشته است یعنی زمانی که جنگهای طولانی بین امپراطوری ساسانی وامپراطوری روم شرقی (بیزانس) جاده ابریشم اصلی را بست که از تبریزمی گذشت وبه استانبول می رفت ، کاروان ها مسیر جنوب را انتخاب کردند وبه یمن ومکه رفتند و جزیره العرب را ثروتمند کردند ودین و دولت درآنجا بوجود آوردند.

 تا اینکه درپایان قرن پانزدهم یک کاشف پرتقالی بنام« برتولومه» دماغه امید درآفریقای جنوبی را کشف کرد وجاده ابریشم جنوبی را از اعتبار انداخت و شاخه اصلی جاده ابریشم  نیز با بقدرت رسیدن صفویه وشروع جنگهای شیعه وسنی بین ایران وعثمانی عملا بسته شد.

  عبورازدماغه امید به کشتی های بزرگ ومجهزنیازداشت وبرای آن، کارگاههای عظیم کشتی سازی وبنادرمجهز با سرمایه داران بزرگ بوجود آمد ودرپی اندوختن ثروت ، قاره های تازه ای را کشف کرد و بتدریج بورژوازی اروپا قدرت گرفت و جهان را فتح نمود درحالی که مسلمانان وبویژه اعراب همچنان بهمان تجارت کاروانی ادامه دادند ونتوانستند به انقلاب صنعتی دسترسی پیدا کنند.

 بی خبری ملل خاورمیانه ازتحولات علمی وصنعتی دنیا سه قرن ادامه می یابد تا اینکه درقرن نوزدهم هنگامیکه انگلستان با هندوستان ارتباط تلگرافی برقرار می کرد وتیرهای تلگراف ازسرزمین های اسلامی می گذشت، بزرگان قوم متوجه شدند که مسلمانان از قافله تمدن عقب مانده اند. شواهدی وجود داردکه درشهرهای مهم اسلامی آنروزی راجع به علل عقب ماندگی مسلمانان مباحث جدی صورت گرفته است.عده ای معتقد بودند که مسلمانان باین خاطرعقب مانده اند که به تعالیم اسلامی عمل نکرده اند واگر عمل می کردند پیشرفت می نمودند زیرا اسلام دین مترقی است وراه حل همه مشکلات را دارد .عده ای دیگر برعکس می گفتند مسلمانان باین علت عقب مانده اند که به تعالیم اولیه اسلام پایبند مانده اند درصورتی که فرنگیان دین خود را اصلاح نموده وبا نیازهای زمان هماهنگ کرده دین را از دولت جدا ساخته و را ه ترقی را گشوده اند .

 اکنون یکصد وپنجاه سال است که این دعوا بین مسلمانان ادامه دارد ونتیجه نهائی آن اسلام سیاسی بوده است که اکنون به جنگ خانگی فرا روئیده وداعش و اخوان المسلمین دومعرف اصلی آن هستند . دریک طرف اخوان المسلمین بعنوان اصلاح طلبان دینی شعار« اسلام هو الحل» را می دهد ودرطرف دیگر داعش با سلفی گری خشن ترین چهره اسلام را بنمایش میگذارد. اینچنین امید واهی درمیان نا امیدان رایج است.

 درسال هائی که رهبران فکری مسلمانان درپی یافتن علل عقب ماندگی جوامع اسلامی بودند، هراسان از روبروشدن با واقعیت و ناتوان ازنگاه کردن به آئینه وانتقاد ازخود، تنها قدرتهای خارجی را عامل عقب ماندگی می یابند وبه حرکات ضد استعماری روی می آورند. استعمارگران درعقب نگهداشتن ملتها مقصرهستند ولی عقب ماندگی مقدم براستعمار بود زیرا ملت ها اگر عقب مانده نبودند ، مستعمره نمی شدند .

  بااینهمه دراوایل قرن بیستم پیدایش نفت درخاک مسلمانان توجه استعمارگران را بیش ازپیش به این منطقه جلب می کند. در سال 1916 طبق قرارداد محرمانه سایکس وپیکو نمایندگان انگلستان وفرانسه قبل ازآغاز جنگ اول وانحلال امپراطوری عثمانی، خاورمیانه را بدون اینکه ساکنان منطقه درجریان باشند بین خود تقسیم می نمایند وبعداز جنگ هم برای تداوم تسلط خود تعدادی کشور با دولت - ملت های مصنوعی ایجاد می کنند ودرهریک از آنها یک اقلیت مذهبی یا قومی را در راس قدرت می نشانند وبه آن کمک می کنند تا براکثریت چیره شود وبشیوه دیکتاتوری حکومت کند وامنیت آن کشور را حفظ نماید تا نفت مورد نیاز ناوگانهای دریائی وکارخانجات جوامع صنعتی به ارزان ترین قیمت تامین شود.

 درطول قرن بیستم اهمیت نفت روز به روز بیشتر می شود بویژه بعد از جنگ دوم که بین روزولت رئیس جمهور آمریکا در بازگشت ازکنفرانس یالتا با ملک سعود بنیانگذارسلسله سعودی درعرشه یک کشتی جنگی برروی کانال سوئز، قراردادی بسته می شود که براساس آن آمریکا حفظ امنیت کشورسعودی را تقبل می کند ودرعوض پادشاه سعودی تضمین می دهد که احتیاجات نفتی آمریکا را تامین کند. شبیه همین قرار داد بین آمریکا وهمچنین انگلستان با سایر کشورهای منطقه نیزبسته  می شود وقشرحکام رانت خواررا بوجود می آورد. آمریکا و انگلستان ودرحد کوچکترفرانسه برای تامین نیازهای نفتی خود از رژیم های دیکتاتوری دراین کشورها حمایت می کنند. تغییرات ظاهری ایجاد می شود ولی فقر وجهالت وعقب ماندگی تاریخی همچنان پابرجا می ماند .

   نیازکشورهای صنعتی به نفت خاورمیانه باعث می شد تا نظم اجباری درکشورهای منطقه با دولت – ملت های مصنوعی دوام یابد وبرای آرام کردن مردم نیزازاسلام سیاسی مدد گرفته شود اما اکنون با مشاهده میلیونها انسان که می خواهند کشور های خاورمیانه را بسوی غرب ترک کنند متوجه می شویم که نظم نفتی یکصد ساله درجوامع مسلمان به پایان رسیده است.

  بحران زمانی آغاز شد که مته حفاری درداکوتای شمالی درآمریکا درعمق سه هزارمتری زمین به مخاذن نفت شل (نفت موجود درصخره های اعماق زمین)رسید وهمراه باآن انرژی های جایگزین مانند انرژی خورشیدی، انرژی حاصل از امواج دریاها، انرژی حاصل از باد و انواع دیگر انرژی های جایگزین به صرفه اقتصادی رسیدند و رقیب نفت شدند ونفت که زمانی اعراب از آن بعنوان سلاح استفاده می کردند، ارزش استراتژیک وسیاسی خود رااز دست داد وعربستان سعودی بزرگترین صادرکننده نفت خام با ظرفیت یازده میلیون بشکه در روز، ناچارا برای مقابله با نفت شل ، قیمت نفت را دربازار جهانی به نصف تقلیل داد ورقابت شدیدی بین صادر کنندگان نفت برای ارزان فروشی بوجود آورد.

  با بقدرت رسیدن داعش درعراق وسوریه مرزهای مصنوعی که درپایان جنگ جهانی اول کشیده شده بودند ازمیان برداشته شدند ودولت- ملت های پوشالی فروریختند دیگر کشورهائی بنام عراق یا سوریه وجود خارجی ندارند وهیچکس برای تمامیت ارضی این کشورها ارزشی قائل نمی شود وکسی حاضرنیست برای حفظ مرزها ی آن جان خودرا بخطر بیاندازد. داعش پرچمداراسلام راستین درقرن بیست یکم شده ونفت را دربازار سیاه بشکه ای دوازده دولار می فروشد.

  آغازبهارعربی درسال 2011 توهم پیروزی برای اسلام اخوانی ایجاد کرد ولی دیری نگذشت که دیکتاتوری نظامیان در مصر به اسلام سیاسی ترجیح داده شد وهمین اسلام سیاسی درتونس درانتخابات آزاد شکست خورد ودرسوریه بازی قدرت را به القاعده و داعش باخت و از دورخارج شد.

 دنیای صنعتی که زمانی بخاطر نفت وگازحافظ رژیم های دیکتاتوری منطقه بود اکنون آنهارا رها می کند ومی کوشد علایق خودرا بتدریج ازاین منطقه قطع کند زیرا درقرن بیست یکم مرکز ثقل سیاست وتجارت جهانی درجنوب شرق آسیا قرار خواهد گرفت ونه درخاورمیانه.

 جهان اسلام، ناسیونالیسم عربی، سوسیالیسم بعثی واسلام اخوانی را تجربه کرد ودرهرسه مورد شکست خورد. بهارعربی به زمستان سلفی تبدیل شد. درعین حال نسل جوان درمنطقه خاورمیانه به برکت انقلاب انفورماتیک وگردش آزاد اطلاعات آگاه شده است ودیگر نمی خواهد مانند نسلهای گذشته خودرا با رویای تاریخ غرورانگیز قرون طلائی اسلام دلخوش کند، میخواهد مانند جوانان اروپائی وآمریکائی خوشبخت زندگی کند وازدیکتاتوری وجهل وفقرنجات یابد. غرق شدن دردریا برای رسیدن به آزادی را بهترازکشته شدن بخاطر هیچ درزادگاه خود می داند. دیگر نمی خواهد به دینی که ابزارسرکوب شده است باورداشته باشد وچنین است که سیل مهاجرت بسوی غرب که بوسیله دین فروشان «دارالکفر» نامیده شده است براه می افتد. هیچ یک از این پناهجویان نمی خواهند به یک کشوراسلامی پناهنده شوند واین شکست تاریخی بزرگ برای کسانی است که جوامع اسلامی رابه دروغ «دارالعدل» معرفی میکنند.%   ماشااله رزمی7م سپتامبر2015 – مونیخ > لینک مطلب درسایتهای ایران امروز وتریبون 

http://www.iran-emrooz.net/index.php/politic/more/57224/

http://tribun.com/teori/demokrati/2435-2015-09-13-21-28-41

بیانیه ای درمحکومیت تشدید سانسور اینترنت درایران

گزارشگران بدون مرز «تشدید سانسور اینترنت» درایران را محکوم‌ کرد

سازمان گزارشگران بدون مرز با انتشار بیانیه‌ای ضمن اشاره به فرمان اخیر رهبر جمهوری اسلامی ایران مبنی بر «تسریع در راه‌اندازی اینترنت ملی»، آنچه را «تشدید سانسور بر اینترنت» و«مسدودسازی نرم‌افزارهای کاربردی تلفن‌های همراه در ایران» نامیده است، محکوم کرد. 

گزارشگران بدون مرز دربیانیه خود اشاره کرده‌است که از زمان روی کار آمدن دولت حسن روحانی درمرداد ۹۲، «چگونگی کنترل اینترنت در ایران به جدلی جدی در راس حکومت تبدیل شده است، ولی نظارت و کنترل بر اینترنت نسبت به دوره ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد محسوس است». 

در بیانیه این سازمان، به احکام صادره توسط آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، اشاره شده است که درمیانه شهریورماه ۹۴، طی حکمی ماموریت شورای عالی فضای مجازی را به مدت چهار سال تمدید و اعضای آن را منصوب کرد. 

درحکم رهبر جمهوری اسلامی ایران، بر «سالم‌سازی وحفظ امنیت همه‌جانبه فضای مجازی کشور ونیز حفظ حریم خصوصی آحاد جامعه ومقابله مؤثر با نفوذ ودست‌اندازی بیگانگان دراین عرصه» تأکید شده بود و همچنین آیت الله خامنه‌ای، خواهان تسریع راه‌اندازی «شبکه اینترنت ملی» شده که آن‌را «اولویت» دولت یازدهم نامیده است. 

دربیانیه سازمان گزارشگران بدون مرز، تاکید شده‌است که «گویا شبکه اطلاعات ملی یا اینترنت حلال ازدستور کار نظام خارج نشده است». 

به نوشته بیانیه‌نویس سازمان گزارشگران بدون مرز، «فیلترینگ هوشمند»‌‌ همان «اتصال گزینشی و کنترل شده به اینترنت وبه ویژه درشبکه‌های اجتماعی ونرم‌افزارهای کاربردی است».

درادامه این بیانیه تاکید شده‌است که «توجیه سانسور براینترنت درایران به بهانه حفاظت از شهروندان وعلیه محتواهای غیراخلاقی انجام می‌گیرد». 

سازمان گزارشگران بدون مرز دراین بیانیه اطلاع داده‌ است که «سانسور به وب‌گاه‌های سیاسی، مذهبی ویا محتواهای در باره حقوق بینادین و به ویژه حقوق زنان تسری پیدا کرده است».

حال آنکه به نوشته بیانیه نویس این سازمان، امروز در ایران دسترسی به سایت‌های به اصطلاح «غیر اخلاقی» آسان‌تر از سایت‌های اطلاع رسانی است. 

درپایان این بیانیه تصریح شده که ازمردادماه ۹۲ که دولت حسن روحانی بر سر کار آمده است، «نزدیک به صد شهروند وب‌نگار بازداشت شده‌اند و بسیاری از آن‌ها به حبس‌های سنگین محکوم شده‌اند». 

سازمان گزارشگران بدون مرز، مسوولیت بیشتر این بازداشت‌ها را برعهده «اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» دانسته است.

برگرفته از:سایت رادیوفردا ، جمعه ۲۰ شهریور۱۳۹۴ تهران ۰۵:۴۴ - ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۵ 

http://www.radiofarda.com/content/b22_reporters_without_borders_iran_internet/27237770.html