جایزه بهترین فیلمنامه سال ۲۰۲۱ آلمان بیک سینماگر ایرانی- آلمانی رسید

این فیلمنامه روایتگر سرنوشت یک ماهیگیر در دریای خزر است.

مونیکا گروترز، وزیر فرهنگ آلمان شامگاه دوشنبه ۲۴خرداد / ۱۴ ژوئن جایزه بهترین فیلمنامه آلمان درسال ۲۰۲۱ را به بهروز کرمی‌زاده فیلمنامه‌نویس ایرانی ـ آلمانی اعطا کرد.

دراین فیلمنامه که «تورهای خالی» نام دارد کرمی‌زاده داستان امیر، جوان ایرانی را روایت می‌کند که در دریای خزر ماهیگیر است و تلاش می‌کند هزینه ازدواج‌اش با عشق بزرگ خود نرگس را تأمین کند.

در بیانیه هیئت داوران درباره این فیلمنامه آمده است:

«"تورهای خالی" به سرنوشت فردی امیر می‌پردازد وازخلال آن به تأثیرات مشکلات جهانی و تنش‌های سیاسی نگاهی می‌افکند. داستانی اجتماعی و درخشان با فضایی منسجم که به جنبش‌های پناهجویی و مهاجرت در جهان چهره‌ای انسانی می‌بخشد.»

بهروز کرمی‌زاده، فیلمنامه‌نویس، فیلمیردار، فیلمساز و تدوین‌گر درسال ۱۹۷۸ (۱۳۵۷) دراهواز متولد شده است. درسال ۱۹۸۶ او به همراه خانواده خود به اتحاد جماهیر شوروی سابق مهاجرت کردند وسپس ازآن‌جا به آلمان رفتند.

کرمی‌زاده پس از پایان تحصیلات دبیرستانی درآلمان، به مدت دو سال به‌عنوان دستیار عکاس کار کرد و سپس تحصیلات خود را درآکادمی هنر کاسل، واقع درشمال ایالت هسن آلمان در رشته ارتباطات تصویری با تخصص در زمینه فیلم وتلویزیون آغاز کرد.

کرمی‌زاده با درجه عالی تحصیلات خود را در این رشته به پایان رساند و بعد چندین فیلم کوتاه ساخت که در بیش از ۲۰۰ جشنواره فیلم شرکت کرده وجوایز بسیاری به‌دست آوردند؛ از جمله در جشنواره بین‌المللی فیلم روتردام، جشنواره فیلم کوتاه اوبرهاوزن و جشنواره جهانی مونترال. فیلم فارغ‌التحصیلی او با نام «بهار در سرزمین عجایب» در بیش از ۱۵۰ جشنواره فیلم شرکت کرد، ۲۰ جایزه از جمله جایزه حقوق بشر آلمان را درسال ۲۰۱۴ به‌دست آورد و در شبکه تلویزیونی«آرته» به نمایش درآمد.. او از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ به‌عنوان مدرس در کالج هنر کاسل در بخش فیلم و تلویزیون کار کرد.

بهروز کرمی‌زاده افزون بر کارگردانی، به‌عنوان فیلمبردار و تدوین‌گر فیلم‌های کوتاه و مستند فعالیت کرده و برنده جوایز بسیاری شده است. به‌تازگی، فیلمبرداری او در فیلم کوتاه ۳۰ دقیقه‌ای «دریاچه خوشبختی» ساخته آلیاکسی پالویان، موفق به دریافت جایز اسکار ۲۰۲۱ و نامزد جایزه بهترین فیلمیرداری سینمای اروپا در سال ۲۰۲۰ شد.

بهروز کرمی‌زاده هم‌اکنون در حال آماده‌سازی فیلم «تورهای خالی» است که قرار است در ایران فیلمبرداری شود.

جایزه بهترین فیلمنامه آلمان از سال ۱۹۸۸ اهدا می‌شود. این جایزه معتبرترین جایزه برای نویسندگان فیلمنامه درآلمان است.

https://www.radiozamaneh.com/673047

مصاحبه صدای آمریکا با خانم دکتر سیمین صبری

 درباره بیانیه مشترک پنج تشکل زنان ملیتهای تحت ستم مضاعف ایران  

ما ۵سازمان زنان ملیت‌های تحت ستم جمهوری اسلامی، با نام‌های "مرکز زنان کردستان ایران"، "صدای زنان اهواز (نبراس) "، "تشکل همدلین بانکان"، "کمیته زنان سازمان مدافعان حقوق بشر ترکمن‌صحرا" و"کانون زنان ترک"، با انتشار این بیانیه انتخابات نمایشی ١٤٠٠ جمهوری اسلامی ایران را تحریم می‌کنیم.

  1-مرکز زنان کردستان ایران

2-سازمان صدای زنان اهواز "نبراس"

3-تشکل همدلین بانکان

4-کمیته زنان سازمان مدافعان حقوق بشر ترکمن‌صحرای ایران

5-کانون زنان ترک ایران

 ۵ژوئن٢٠٢١ میلادی

Dr. Simin Səbri: "İranda qadınların yeganə çıxış yolu rejimin dəyişməsidir"

Simin Səbri: "İranda qadınların yeganə çıxış yolu rejimin dəyişməsidir" (amerikaninsesi.org)

 Dr. Simin Səbri: "İranda qadınların yeganə çıxış yolu rejimin dəyişməsidir"

https://av.voanews.com/clips/VAZ/2021/06/11/68b71086-3648-4c54-9cb6-361926e597b7_hq.mp3?download=1

İranda prezident və Şəhər Şurası seçkiləri ərəfəsində qeyri-fars etnik qruplara mənsub qadın hüquqlarını müdafiə edən təşkilatlar birgə bəyanat yayaraq seçkiləri boykot etməyə dəvət ediblər.

Türk Qadınlar Mərkəzinin təmsilçisi Simin Səbri Amerikanın Səsinə müsahibədə müxtəlif qeyri-fars etnik qrupların, o cümlədən türk, kürd, ərəb və bəluc qadın təşkilatlarının bəyanatının məzmunu və hədəfləri haqda danışıb.

 

Hazırda İsveçdə yaşayan qadın hüquqları müdafiəçisi və siyasi fəal Simin Səbri İranda qeyri-fars etnik qruplardan qadın icmalarının eyni problemləri yaşadıqlarını və bunun həmin etnik qruplara mənsub qadın fəallarının və təşkilatlarının birgə fəaliyyət etmək və ortaq bəyanat vermək qərarına gətirib çıxardığını bildirib.

Qadın haqları müdafiəçisi İranda qeyri-fars etniklərə mənsub qadın icmalarının gender hüququ bərabərliyi ilə yanaşı etnik ayrı-seçkilik siyasətindən dolayı daha artıq təzyiqlərə məruz qaldıqlarını irəli sürərək, məsələnin "Intersectionality Feminism" analitik çərçivəsində müzakirə oluna biləcəyinə toxunub.

Simin Səbri seçkiləri boykot etməyə çağıran bəyanatı imzalayan qadın təşkilatılarının İran İslam Respublikasından sonra İran üçün dünyəvi, demokratik və federal hökumət sistemini istədiklərini bildirib.

Feminist fəal İranda seçkiləri boykot etmək üçün lazımi səbəblərin olduğunu ifadə edərək, "42 ildir ki, bu hakimiyyətin profili gözümüzün önündədir. İslam Cümhuriyyəti qurulduqdan bəri qadınları, yəni ölkə vətəndaşlarının yarısının bir başa öz konstitusiyasında, həmçinin şəriət qanunları ilə azadlığını, ictimai fəaliyyətlərini məhdudlaşdıran siyasətlər tətbiq etmişdir." -deyə siyasi fəal ifadə edib.

O, ölkədə qadınlara tətbiq olunan ayrı-seçkilik siyasətinə toxunaraq bildirib ki, İranın qanunlarına əsasən qadınlar prezident seçkisində iştirak edə bilər, ancaq prezidentliyə namizəd ola bilməzlər.

Türk Qadınlar Mərkəzinin təmsilçisi Simin Səbri İranda seçkiləri boykot etmək yolu ilə hakimiyyətin dünya ictimaiyətində özünü legitim bir hökumət göstərmək və bu yöndə təbliğat aparmasının qarşısının alınacağını düşünür.

O, həmçinin xalqı seçkilərdə iştirak etməməyə çağırmaq kimi üsullarla müxalif qrupların və ya qadın təşkilatlarının ortaq məxrəcdə fəaliyyət göstərmələrini və qadınların əməkdaşlıq etməsini də dəyərləndirib.

Simin Səbri bəyanatın hədəflərini və məzmununu açıqlarkən, İranda qadın hüquqları üzrə hər hansı bir irəliləyişin və islahatların mümkün olmadığını bildirib və deyib ki, "Biz bu nəticəyə gəlmişik ki, qadınların yeganə çıxış yolu budur ki, ümumiyyətlə qadınlar yaxasını rejimdən qurtara bilsin."

انتخاب طایفه ای در دراز مدت به ضرر ترکمن صحراست

 انتخابات درگنبد همیشه پر کشمکش و پر نزاع بوده است؛ چه انتخابات مجلس وچه انتخابات شوراها؛  یکی از مهمترین دلایل آن بافت قومی متفاوت و شدت رقابتهای قومی شهر و فاصله های نزدیک به هم آراء منتج از این رقابتها است. ترکمنهای گنبد در دوره های گذشته با تشکل موسمی «یاشولیها» درمجموع نتایج موفقی کسب کرده بودند اما این تشکل همواره با انتقادهای تند نیز همراه بوده است. یکی از این انتقادها تعیین کاندیداهای مردم از سوی جمعی محدود بوده که نافی دموکراسی قلمداد می شد، « تشکل یاشولیها» در انتخابات مجلس گذشته با شکست روبرو شد که رضایت مخالفان آن تشکل را در پی داشت، مسلما بخشی از آنها کسانی بودند که این حرکت را حرکتی واگرایانه وارتجاعی می دانستند.

 دراین دوره دیگر صدایی ازتشکل یاشولیها به گوش نمی رسد ودرنبود آن طبیعتا انتظار می رود که گروههای مستقل، با اشتراکات فکری ویا حداقل با پیوندهای محله ای برای ارائه کاندید به شورای شهر تلاش کنند وبا توجه به انتقاداتی که ازتشکل یاشولیها می شد، با متدهای مترقی پا به عرصه انتخابات بگذارند. اما متاسفانه اخباری می شنویم از حرکتهایی که نه تنها مترقیتر از تشکل یاشولیها  نیست، بلکه به مراتب واگرایانه تر است: انتخاب طایفه ای. نشستهای طایفه ای، کاندید طایفه ای آن هم توسط کسانی که خود را روشنفکران و دلسوزان مردم می دانند. آن هم درشهری چون گنبد که مرکز ترکمن صحرا وسرشار ازافراد تحصیلکرده و اهل قلم و علم و دانش است.

براستی  آیا شورای شهر یک هدف است یا وسیله ای برای رسیدن به شرایط فرهنگی واجتماعی و رفاهی بهتر؟ اگر هدف پیشرفت و ترقی وتفاهم وهمبستگی اجتماعی وهمکاری مدنی است، پس کاندیدای طایفه ای دیگر برای چیست؟ ما چرا باید با این گونه تصمیمها به جای پیش رفتن،به عقب برگردیم؟ آن هم درقرن بیست و یکم  که جوامع مترقی چیزی بنام طایفه را فراموش کرده اند.

ترکمنها صدها سال است که از اختلافات طایفه ای بزرگترین ضربات را خورده اند، شاعران بزرگی چون مختومقلی فراغی از اختلاف های طایفه ای همیشه نالیده اند ومردم را به اتحاد دعوت کرده اند. آیا این رواست که امروز به جای درس گرفتن از گذشته، تجربیات گذشته را تکرار کنیم، آن هم به خاطر مقاصد مقطعی وگذرا. شورای شهر هدفی مقطعی است واگر بخواهد، آسیب های دراز مدت به فرهنگ و مدنیت جامعه ای وارد کند، هرگز پذیرفته نیست.

شاید حامیان کاندایدای طایفه ای بتوانند آنها را به آرای لازم برسانند، اما آیا هرگز به عوارض جانبی آن فکر کرده اند؟  فرض کنیم که کاندیداهای طایفه ای را گرد هم آوردند و ائتلافی تشکیل دادند وموفق هم شدند، اما آیا می دانند که با وجود این ضربه جبران ناپذیری برفرهنگ ترکمن وارد می کنند؟ فرهنگ وبینش طایفه ای را درترکمن صحرا رواج می دهند؟ آیا نشست های طایفه ای و بحثهای درون طایفه ای احساسات و تعصب طایفه ای را شدت نخواهد بخشید؟ آیا جوانهایی که بایستی دیدی فرا طایفه ای داشته باشند و مراحل جدید ترقی و پیشرفت را در نوردند، تحت تاثیر آن جلسات قرار نخواهد گرفت؟ آیا این نوع نگاه و سخنان طایفه گرایانه به میان خانه ها وخانواده های آنها راه پیدا نخواهد کرد؟ بچه های معصوم ازآنها متاثر نخواهند شد؟ نسلی طایفه باز به میان نخواهد آمد؟ درحال حاضر نیز ترکمن صحرا از مسائل طایفه ای کم رنج نمی برد، مخصوصا گنبد که باید الگوی شهرهای دیگر باشد، بیشتر از سایر مناطق با این معضل گریبانگیر است، درچنین شرایطی وظیفه فعالان اجتماعی این است که برای حل آن مشکل گام بردارند نه این که بر شدتش بیافزایند.

موضوعاتی چون انتخابات شورای شهر وانتخابات مجلس گذرا و موسمی هستند، دستاوردهای آنها نیز مقطعی است اما فرهنگ پدیده ای نیست که در زمانی محدود بگنجد و در زمانی محدود محصول بدهد. فرهنگ را امروز می کارید درنسل آینده محصولش را می بینید. شاید با کمی اهمال محصولی کرم خورده به دستتان برسد. هرملتی دارای ذخیرهای فرهنگی است که نسبت به عمر و قدمت آن موجب قوام و پیوستگی افراد ونسل های یک ملت با هم وبا گذشته خویش می شود. اگر فرهنگ خاصی دربین مردمی جای خود را یافت، به دهها وحتی قرنها زمان نیاز دارد تا شکل و محتوای خود را تغییر دهد. نشستهای طایفه گرایانه شاید در مقطعی کوتاه دستاوردی برای طوایف داشته باشد، اما متاسفانه در دراز مدت کاملا به ضرر ترکمن صحرا خواهد بود. بنابر این عقلانیت حکم می کند که دوستان فعال انتخاباتی فقط درمحدوده انتخابات ودستاوردهای محدود آن نیاندیشند، بلکه با نگاهی دلسوزانه ودور اندیشانه به آینده فرهنگ ترکمن فکر کنند. 

یادداشتهایی از گفته هایم درسخنرانی ده دقیقه ای در روز دوم کنفرانس سه ائتلاف بزرگ اپوزیسیون

 با سلام و عرض ادب خدمت حضار گرامی

 درآغاز باید بگویم که بخاطر ایجاد تنوع و پرهیز از تکرار موارد مطرح شده در صحبت سخنرانان در دو روز گذشته و امروز سعی می کنم بسخنان ام جنبه ی محلی و منطقه ای بدهم تا تنوع و تفاوتی ایجاد کرده باشم.  بنابراین از سه عنصر موضوع کنفرانس دو روزه که عبارت از "نه به انتخابات نمایشی، آری به سرنگونی جمهوری اسلامی و پیش به سوی جمهوری فدرال ایران" می باشد در رابطه با "نه به انتخابات نمایشی" کوتاه اشاره می کنم که خوشبختانه مردمان ایران از جمله مردم ترکمن ایران درحد وسیع و گسترده ای به نمایشی بودن انتخابات درنظام جمهوری اسلامی پی بردند. در واقع شکاف بین مردم وحکومت آنچنان تعمیق یافته وبا هم به تقابل کشیده شده اند که دیگر ریا و دروغ حکومتی ها کارساز نیست.

  دررابطه با جدایی ناپذیر بودن دمکراسی وبرقراری شرایط دمکراتیک مورد نیاز کشور با فدرالیزم درشرایط ناشی از ویژه گیها ومشخصه های بافت جمعیتی مردمان ایران ، می خواهم ازتجربه ای که جنبش ترکمن صحرا بجا گذاشت صحبت نمایم.  

  برای حفظ شرایط دمکراتیک حاصل از پیروزی مردمان ایران در سرنگونی رژیم دیکتاتوری پادشاهی دربهمن 57 ، فعالین و اهالی ترکمن صحرا به کوشش های گسترده ای روی آوردند.  زحمات آنها از طریق پاسخ بضرورت تشکیل مرکزهماهنگی برای تشکل های  زحمتکشان ترکمنصحرا با نام "ستاد مرکزی شوراهای ترکمن صحرا " منجر به شکل گیری نوعی از حاکمیت دوگانه به حالت خودمختاری غیر رسمی گردید که برای حاکمان توتالیتر وفرقه گرای ضد دمکراسی قابل تحمل نبود. بنابراین پس ازحدود یکسال متوسل شدند به توطئه ی ربودن وقتل کنشگران وافراد معتمد و ریش سفید ترکمن که بار اول درشب 18 بهمن 1358 چهار تن از رهبران جنبش ترکمن را ربوده، اجساد شکنجه شده شان را زیر پلی انداختند وحدود یک هفته بعد نیز چهار تن از معتمدین ترکمن در غرب ترکمن صحرا را ربودند و سه نفرشان را وحشیانه بقتل رساندند. تا به خیال خود در مردم وحشت ایجاد نموده آنها را وادارند که از مطالبه حقوق پایمال شده شان دست بردارند. ولی جنبش ترکمن درآن یکسال حاکمیت محلی درسی شد و نشان داد که دمکراسی وتحقق آرمان و آرزوهای مردم برای داشتن کشوری آزاد، دمکراتیک وپیشرفته بدون وجود سیستم حکومتی فدرالی امکان پذیر نیست. برای این که ضرورت برقراری حالت وشرایط غیر متمرکز درمناسبات بین مردم منطقه با مرکز اداری کشور نمی تواند یکطرفه باشد.

 واقعیت این است که درایران متنوع فرهنگی و زبانی وغیره بدون نظام فدرال تحقق هیچ آرمان و پاسخ بضرورتی مقدور نیست.  بنابراین حتی مفید شدن ملی گرایی شناخته شده هم در روزگار کنونی بستگی به پذیرش دمکراسی ناشی از اشتراک مردمانی متنوع بلحاظ زبان وفرهنگ وغیره دارد. بطوریکه "ملی" بودن بشکل دوران گذشته موجب برخوردی انحصار گرایانه شده منجر به برخورد تبعیض گرایانه و ضد حقوق بشری و مخرب به حال جامعه وکشور می شود.

   در رابطه با برخوردهای توطئه گرانه و مخرب جمهوری اسلامی با ترکمن و ترکمن صحرا اشاره می کنم به ممانعت از کشت و تامین محصولات صنعتی و بطور مشخص کشت پنبه در ترکمنصحرا.  این توطئه حکومتی از یک طرف به خواباندن صنعت تکستیل( نساجی) بطور مشخص درشهر قایم شهر( شاهی سابق) اقدام کرد و از سوی دیگر ببهانه ی خودکفایی در تولید گندم  کارخانه های پنبه پاک کنی و روغن کشی ترکمن صحرا خواباند و به جاهای دیگری انتقال داد.  

 توطئه تخریبی دیگر جمهوری اسلامی تداوم تقویت اهل شیعه در ترکمن صحرا و اطراف آن با ایجاد استان گلستان وبکار گماری گسترده اهل تشیع مهاجرت درامور نظامی ، امنیتی، اداری و غیره و ایجاد صنایع جدید برای محصولات جدید کشاورزی با حمایت همه جانبه از بخش مهاجر جامعه است. یکی از عوارض مخرب تدابیر تقویتی مهاجرین اهل تشیع  بطور مثال مورد سیل سال 1398 است که موجب تخریب جانی و مالی فراوانی بر بومیان ترکمن تحمیل نمود.   

  در وقت کوتاه پس از تذکر گرداننده محترم از رو به اتمام بودن مهلت ده دقیقه ای برای سخنرانان، تلاش کردم به ضرورت توجه به از بردن تبعیض درجوامع متکثر ایران درعصر کنونی به پردازم. ضرورت پذیرش منشور جهانی حقوق بشر ومیثاق های الحاقی آن، و ضرورت پای بندی عملی به مفاد آن در دوره ای که تغییر و تحولات جهانی سرعت تصاعدی گرفته، بیشتر شده و برای ایرانیان نیز گریز ناپذیر نموده است.  

 یوسف کرُ 

  10 ژوئن 2021 

هشدار معاون رئیس دولت 12م ورئیس سازمان حفاظت از محیط زیست

ایران دچار بحران کمبود آب شده واکنون به مرحله ورشکستگی آبی رسیده  

کلانتری: نهادهای دولتی وحکومتی تخریبگر اصلی محیط زیست هستند

رئیس سازمان محیط زیست هشدار داد که ایران به لحاظ تخریب محیط زیست، هدر دادن انرژی و کمبود آب در وضعیتی بحرانی قرار دارد. او می‌گوید مشکل اصلی این است که دستگاه‌های دولتی و حکومتی تخریبگر اصلی محیط زیست هستند.

عیسی کلانتری معضل اصلی ایران در زمینه محیط زیست را سهم بالای دستگاه‌های دولتی و حکومتی در تخریب آن عنوان کرد.

به گزارش خبرگزاری دولتی ایرنا، معاون رئیس جمهوری و رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست، سه‌شنبه ۱۸ خرداد در مراسمی در مشهد تاکید کرد که مسئولان این دستگاه‌ها متخلفان اصلی در تخریب محیط زیست محسوب می‌شوند.

کلانتری سازمان تحت ریاستش را از دستگاه‌های دولتی مستثنی کرد و گفت: «در حال حاضر سازمان حفاظت محیط زیست تنها نهاد اجرایی است که خود را موظف به دفاع از محیط ‌زیست به عنوان حقوق حقه نسل‌های آینده می‌داند.»

کنایه به خامنه‌ای و رسانه نزدیک به سپاه؟

معاون حسن روحانی با ابراز تاسف از نگاه ابزاری به محیط زیست خاطر نشان کرد کسانی که ازامکان تامین غذا برای ۵۰۰ میلیون نفر در ایران سخن می‌گویند "معلوم است که هیچ اطلاعی از ظرفیت و منابع کشور ندارند".

خبرگزاری تسنیم، رسانه نزدیک به سپاه پاسداران اردیبهشت سال پیش در گزارشی مدعی شده بود: «سرزمین ایران با به فعلیت رساندن ظرفیت‌های خالی تولید در حوزه کشاورزی، امکان تولید غذای با کیفیت برای حداقل ۵۰۰ میلیون نفر را دارد.»

تسنیم نوشته بود رهبر جمهوری اسلامی، علی خامنه‌ای هم در سالیان گذشته بارها این مسئله را مطرح کرده و به صراحت گفته است که ایران می‌تواند چهار برابر نیاز جمعیتش مواد غذایی تولید کند. خامنه‌ای از طرفداران سر سخت افزایش جمعیت است اما توصیه‌های او در این زمینه تا کنون موثر نبوده است.

درحالی که سخنان کلانتری می‌تواند کنایه آشکاری به خامنه‌ای تعبیر شود، او می‌گوید رهبر جمهوری اسلامی همواره برضرورت توجه به محیط زیست درافزایش تولید و کاهش "شدت انرژی" تاکید کرده است.

ایران درجایگاه دوم کشورهای هدردهنده انرژی

"شدت انرژی" شاخص سنجش کارآمدی اقتصاد یک کشور در زمینه میزان مصرف انرژی در ازای افزایش تولید ناخالص داخلی است. وقتی رقم این شاخص بالا باشد به معنای هزینه بالای مصرف انرژی در تولید ناخالص ملی است.

رئیس سازمان محیط زیست به طور تلویحی به بی‌توجهی به تاکیدهای خامنه‌ای اشاره می‌کند و می‌گوید: «در ۲۵ سال گذشته شدت انرژی درکشوراز ۲۱ به ۲۳ درصد افزایش یافته است و اکنون ایران پس از روسیه، دومین کشور هدردهنده انرژی محسوب می‌شود. این درحالی است که شدت انرژی در کشور عربستان ۱۴ صدم است.»

او در بخش دیگری از اظهاراتش به کمبود شدید منابع آب در ایران پرداخت و گفت تا سه دهه پیش منابع تجدیدپذیر آب در ایران ۱۳۰ میلیارد متر مکعب بود و اکنون به ۹۰ میلیارد متر مکعب کاهش یافته است.

کاهش شدید سرانه آب ایرانیان و خطر ورشکستگی آبی

معاون رئیس جمهوری می‌گوید چهل سال پیش سرانه هر ایرانی از آب شیرین ۲ هزار و ۳۰۰ مترمکعب بود اما اکنون این رقم به کمتر از هزار متر مکعب رسیده و ۷۰ درصد مردم با کمتر از ۶۵۰ مترمکعب آب در سال زندگی می‌کنند.

عیسی کلانتری روز گذشته نیز با تکرار این آمار هشدار داد که ایران دچار بحران کمبود آب شده واکنون به مرحله ورشکستگی آبی رسیده است.

به گزارش خبرگزاری ایسنا، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست بزرگترین معضل ایران درحال حاضر را کمبود آب عنوان کرد و گفت: «سرمایه آب و خاک ما درحال هدررفتن است و محیط زیست ما امروزه با کمبود آب تهدید می‌شود.»

کلانتری با انتقاد ازاینکه سیاست‌های کلان درکشور بدون توجه به محدودیت‌های آبی تدوین می‌شوند هشدار داد که خودکفایی ۹۵ درصدی درتولید به معنای استفاده دوبرابری ازظرفیت‌های موجود آب است و"دراین شرایط اگر برای محیط زیست نجنگیم، محیط زیست ازبین خواهد رفت".

تاریخ 08.06.2021 ،  لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/3uZzi   

قطعنامه پایانی کنفرانس سه ائتلاف بزرگ ازگروههای مخالف رژیم ایران

 مردم آزادیخواه ایران،

با استمرار هر روز حیات ننگین رژیم جمهوری اسلامی، سرکوب وفشار درداخل وبحران وجنگ درمنطقه گسترش مییابد. اینک رژِیم جمهوری اسلامی درآستانهء برگزاری انتخابات فرمایشی ریاست جمهوری دیگری است که میخواهد بی دردسر ازآن عبور کند. ندای کارگران وزحمت کشان، شعار بازنشستگان، فریاد ملیتهای اسیر، فعالیتهای میدانی جنبش زنان درمناطق مختلف ایران، تلاش محیط بانان درسالهای اخیر و... اینک دریک شعار خود را نشان میدهد وآن تحریم فعال انتخابات فرمایشی جمهوری اسلامی است. اینک شعار "نه به انتخابات فرمایشی جمهوری اسلامی"با شعار" آری به سرنگونی جمهوری اسلامی" تکمیل تر شد واین شعار از زبان مادران داغ دیده قربانیان اعتراضات سالهای 97 و 98 درافکار عمومی مردم طنین اندازشده است.

مردم آزاده، ملیتهای دربند ایران،

انگیزه برگزاری کنفرانس "نه به نمایش انتخابات"، "آری به سرنگونی جمهوری اسلامی" و "پیش به سوی جمهوری فدرال ایران"، همراهی با اعتراضات مردم و حرکتی است در راستای مطالبات مرحله کنونی مبارزات ضد استبدادی، و در عین حال اقدامی در راستای آزادی و دمکراسی در ایران فردا است.

 سه ائتلاف بزرگ سیاسی، شورای دمکراسی خواهان ایران، همبستگی برای آزادی و برابری درایران وکنگره ملیتهای ایران فدرال، برای همراهی با تمامی ملیتها در تحریم فعال انتخابات فرمایشی رژیم و برای نقش آفرینی سیاسی درمبارزه با جمهوری اسلامی و طرح بدیل سیاسی، جمهوریت، فدرالیسم و دمکراسی درچشم انداز سیاسی ایران است.

کنفرانس سه ائتلاف بزرگ سیاسی اینک با موفقیت به پایان رسیده است. سخنرانان درطول دو روز کنفرانس، ضمن تاکید به همبستگی سراسری خلق ها درمبارزه علیه رژیم و تاکید به تحریم فعال انتخابات درمیان مردم که درواقع زمینه ساز آمادگی ذهنی مردم برای تغییررژیم جمهوری اسلامی است، اشکال متفاوت مقاومت ومبارزه علیه رژیم جمهوری اسلامی را به توضیح کشیدند.

درعین حال درطول کنفرانس به اهمیت حیاتی برپایی دمکراسی کثرتگرا درفردای سرنگونی جمهوری اسلامی ازسوی سخنرانان تاکید شد. سخنرانان کنفرانس دو روزه متفقا براین ایده صحه گذاشتند که دستیابی به دمکراسی کثرت گرا وپلورالیستی درایران فردا ازطریق تاسیس نظامی مبتنی برجمهوریت وفدرالیسم ممکن ومقدوراست. توجه به رفع فقر وبرقراری عدالت اجتماعی، حقوق برابر جنسیتی، حقوق برابر ملیتها، حقوق کودک، محافظت از محیط زیست، همبستگی خلق ها در داخل و همبستگی مردم ایران با دیگر ملتهای جهان، وبرقرار روابط دوستانه با جهان نیز مواردی بودند که درکنفرانس به آنها تاکید شد.

>کمیته برگزاری کنفرانس سه ائتلاف بزرگ سیاسی، ضمن تقدیر ازتک تک سازمانها واحزاب سیاسی عضو درسه ائتلاف سیاسی که در واقع برگزارکنندگان اصلی این کنفرانس بودند، وظیفه خود میداند که از سخنرانان وشرکت کنندگان درکنفرانس دو روزه تشکر وقدردانی کند. درعین حال کمیته برگزاری کنفرانس ازتلویزیونهای رله کننده این کنفرانس وکانال های حامی آن در شبکه های اجتماعی نیز تشکر وقدردانی میکند.

 ایران ازآن همه ماست ولذا هرتلاشی درراستای اهداف دمکراتیک درایران فردا، تلاشی درراستای آرمانهای  تک تک مردم و ملیت های ساکن در آنست.

نه به نمایش انتخابات، آری به سرنگونی جمهوری اسلامی، پیش به سوی جمهوری فدرال ایران

همبستگی برای آزادی وبرابری درایران

شورای دمکراسی خواهان ایران

کنگره ملیتهای ایران فدرال

کمیته برگزار کننده کنفرانس سه ائتلاف بزرگ سیاسی

2021-06-06 –  ۱۶ خرداد ۱۴۰۰

سوم ژوئن روز جهانی دوچرخه

سوم ژوئن روز جهانی دوچرخه؛ وسیله‌ای که محبوب‌تر می‌شود

دوچرخه یک وسیله نقلیه ارزان، سالم و سازگار با محیط زیست است. برگزاری جشن روز جهانی دوچرخه در ۳ ژوئن هر سال یادآور اهمیت نقش این ابزار نقلیه در بهترشدن کیفیت زندگی و هوای محیط جهان ما است.

درسال ۲۰۱۸ سازمان ملل برآن شد تا روزی را به روز جهانی دوچرخه اختصاص دهد، با این هدف که آگاهی عمومی نسبت به اهمیت کاربرد این وسیله نقلیه ارزان، سالم وسازگار با محیط زیست درسراسر جهان افزایش یابد. دوچرخه گزینه بایسته ای برای مشکلات زیست‌محیطی جهان است که از میان آنان می توان به مشکل حمل نقل، آلودگی هوا، تغییرات اقلیمی هوا، فقر، بهداشت و آموزش اشاره کرد.

آگاهی واخلاق محیط زیستی درهمه روزهای سال

امروزه رویدادهای بی‌شماری برگزار می‌گردند که همه براهمیت نقش دوچرخه در همزیستی بهتر با محیط زیست تاکید دارند. " جامعه امنتقد" یا" Critical Mass" در آلمان یکی از آنان است. هر ماه هزاران دوچرخه سوار دریک حرکت سازمان‌یافته، کاروان انتقادی خود را تمام شهرهای بزرگ آلمان به نمایش می‌گذارند.

دوچرخه دوست ترین شهر دنیا درسال 2019

کپنهاگ، پایتخت دانمارک، امسال نیز دوچرخه دوست ترین شهر دنیا نامیده شد. تقریبا نیمی از ساکنان شاغل و دانش آموزان این شهر برای رفت‌وآمد خود از دوچرخه به عنوان وسیله نقلیه استفاده می‌کنند. یک راهکار عاقلانه به منظور پیشرفت و توسعه مستمر این شهر و در تطبیق با نیازهای شهروندانش.

لینک کوتاه شده https://p.dw.com/p/3JJoG