پنج سوال در راه ارزیابی جنبش زن زندگی آزادی مرمان ایران

پنج سوال: 1-اعتراضات اخیر جامعه ایرانی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟، 2-اعتراضات دارای چه مختصاتی و ویژگی‌هایی است؟  

 3-چه تمایزات و تشابهاتی با اعتراضات پیشین (۸۸، ۹۶ و ۹۸) دارد؟

 4- حاملان این اعتراض اجتماعی ازچه ظرفیتهایی برای پیشبرد مطالباتشان برخوردارند؟ وبا چه محدودیتهایی مواجهه هستند؟ 

 5-سمت و سو و دورنمای اعتراضات  را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

 

 ارزیابی جنبش مهسا

ارزیابی اعتراضات شهریور ۱۴۰۱ (جنبش مهسا) / عبدالله ناصری‌طاهری درگفت‌وگو با ایران فردا

۱. شما اعتراضات اخیر جامعه ایرانی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

دریک کلام باید گفت: تازگی، منحصر بودن و دور ازانتظار بودن! هنوز از کمیت وکیفیت این جنبش ارزیابی جامعی نمی توان ارائه داد. اما می توان با این عبارت این جنبش را توصیف ونامگذاری کرد: «جنبش تأویل پذیر”. چون این جنبش، به نظر بنده، نخستین جنبشی است درتاریخ جمهوری اسلامی ایران که نگاههای سیاسی به خود را بسیار کم رنگ کرده است. چون کنشگر اجتماعی، آغازگر وتداوم دهنده وتعیین کننده آن است. به همین دلیل است که هم درسطح حاکمیت وهم درسطح اپوزیسیون داخلی هنوز کسی حرف مهم و شنوده‌ای نزده است. همه کلیات ابوالبقاء گفته‌اند، حتی رهبر کشور.

ولی تأکید می‌کنم این جنبش “زن، زندگی، آزادی” چون قابلیت تغییر مفاهیم را داشته که بعدا عرض خواهم کرد سرآغاز ویراست نظریه‌ها وارائه دهنده گفتمان‌های جدید خواهد شد. اجمالا بپذیریم که این جنبش، تأثیر رهبری کاریزماتیک در جنبشها و انقلاب ها را به حد قابل‌توجهی  تقلیل داد و دو مفهوم “انقلاب” و “جنبش” را بر هم منطبق کرد.

۲. این اعتراضات دارای چه مختصاتی و ویژگی‌هایی است؟

ویژگی های مهم این جنبش عبارتند از:
۱- فراگیری این جنبش، مهمترین خصیصه آن است. جنبش مهسا، طبقه بردار نیست. چه در سطح ملی که از استاد دانشگاه، دانشجو، دانش آموز، تکنوکرات، اصناف، اقشار، متوسط، فقیر، مرفه، روستایی، شهری، تا سطح خارجی همه را همراه خود کرد.

۲- جنبش مهسا، فرا تشکیلاتی و فرا سازمانی است. نقش هیچ تشکل صنفی و مدنی اصلا پررنگ نیست.

۳- این جنبش، فرا معیشتی است. در یک دهه اخیر در ایران، همه اعتراضات با محوریت مطالبه معیشتی بوده است.

۴- یکی از مختصات عجیب این حرکت، که مطالعه و بررسی آن خیلی ضروری است، بی رهبری آن است. خاطره ای نقل کنم: در فاصله ۲۲ خرداد ۸۸ تا چند ماه بعد که گاهی اوقات توفیق دیدار آقای مهندس موسوی را داشتم ایشون مکررا روی ایده “هر نفر، یک رسانه”تأکید داشت. برای بنده که تجربه تقریبا سی سال فعالیت و مدیریت رسانه ای داشتم، قابل هضم و فهم و بی ابهام نبود.  این جنبش که پر رنگ شد واقعا این ایده برایم ملموس شد.

ما در جنبشهای ۹۶ و ۹۸ تحقق ایده مهندس موسوی را دیدیم.جنبش مهسا، ایده “هر نفر، یک رهبر” را محقق کرد. هیچ کس در این جنبش- چه داخل و چه در خارج- معطل و چشم و گوش به سوی دهانی نیست.

۵- جنبش مهسا، ترس ازانقلاب را درنسل ما زایل کرد. نسل انقلاب ۵۷، همیشه فکر می کردند که انقلاب یعنی همه چیز را تغییر دادن والزاما خشونت کردن. جنبش کنونی، مفاهیم را بعضا دگرگون کرد وبه خوبی اثبات کرد هم میتوان آرمان خواه بود وهم بدون هزینه ملی وبا خشونت پرهیزی، مطالبه دست یافتنی داشت مثل شعار اصلی جنبش که کاملا یک اصلاح گری نوین است.

اصلا من با این جنبش فراطبقه و در عین حال انباشته از زن، دو حقیقت را اموختم. یکی، این همانی “انقلاب” و “اصلاح” و دیگری، فمنیسم چیز دیگری است متفاوت با آن چه تاکنون خوانده‌ام.

۶- این جنبش پشتوانهٔ جهانی غیر ایرانی بی نظیری دارد . ارتباطات سیستماتیک و ارگانیک با افراد غیر ایرانی جهان که از این جنبش حمایت کرده اند سرمایه به درخوری در آینده خواهد بود.

۳. چه تمایزات و تشابهاتی با اعتراضات پیشین (۸۸، ۹۶ و ۹۸) دارد؟

جنبش مهسا، با همه جنبشهای سه گانه ۸۸، ۹۶، ۹۸ تفاوت های زیادی دارد:
۱- هر سه جنبش مذکور، مطالبه خاص دارند: “رأی، معیشت، بنزین” ولی جنبش فعلی، مطالبه عام دارد؛ نفی حکومت جاری. اگر بپذیریم در این جنبش، ایده و گفتمان “محوریت کنشگر” که توسط آلن تورن مطرح شده بود دوباره بازخوانی و تقویت شده است، کنشگران به این نتیجه رسیدند که “ریز مطالبه ها” در حکومت پاردوکسیکال دینی محقق شدنی نیست، لذا باید دقت کنیم و اعلام کنیم شعار «زن، زندگی، آزادگی» و شعار «مرگ بر ....» دو روی یک سکه اند. چون هیچ زن ایرانی نمی تواند با محدودیتهای موجود  به “زندگی آزاد” برسد.

۲- نقطه عزیمت این جنبش، عملا نفی خشونت بود. نه این که سه جنبش مذکور خشونت طلب بود، هرگز. ولی حکومت با  سرعت، آن را خشن کرد و با اراده خودش خشونت را تعمیم داد. جنبش مهسا، چون در شعار اصلی خودش، هر اجبار و تحمیل عقیده را که عقلا، اخلاقا و قرآنا بزرگترین خشونت است نفی می کند در دام خشونت تحریک امیز حکومت نیفتاد.

۳- هر سه جنبش مذکور عدالتخواهانه بود. جنبش فعلی، آزادی خواه است.

۴- جنبش سه گانه مذکور اعتراض جهانی را به همراه داشت ولی پشتوانه و حمایت جهانی چندانی نداشت. جنبش مهسا حمایت طیف گسترده جهانی را از سازمان ملل متحد تا نوبلیست های جهان تا بازیگران هالیوود در بر داشت،

۵- جنبش سبز را بیشتر طبقه متوسط نمایندگی می کرد و دو جنبش ۹۶ و ۹۸ را فرودستان، اما جنبش زن، زندگی، آزادی همه بخشهای جامعه را جذب کرد.

۶- حاکمیت از صدر تا ذیل در برابر این جنبش، دچار “تعلیق تحلیل”  و کاملا آچمز شده است.

۷- ترس حکومت و تحیر سیاسی در همه احزاب و گرایش ها از این جنبش، بسیار زیاد است که قابل مقایسه با سه جنبش دیگر نیست.

۸- آن سه جنبش، انقلاب نبود. ولی این جنبش یک انقلاب است. تنها تشابه این چهار جنبش، اصالت، مدنیت و  قدرت نرم آنهاست.

۴. حاملان این اعتراض اجتماعی از چه ظرفیت هایی برای پیشبرد مطالباتشان برخوردارند؟ و با چه محدودیت های  مواجهه هستند؟

پشتکار و سماجت حاملان این جنبش ظرفیتی خوبی ایجاد کرده است. به عنوان مثال کاری که دکتر حامد اسماعیلیون کرد بدون هیچ ادعایی  ۱۵۰ شهر جهان را با جنبش پیوند زد، بی نظیر بود.حتما او این ارتباطات جهانی را بعد از قتل مظلومانه همسر و دخترش شکل داده و چه خوب در این جنبش از آن بهره برداری کرد. و اتفاقا در همین رخداد اسماعیلیون نشان داد هیچ  ادعایی ندارد. لذا دومین ظرفیت این جنبش، بی ادعایی کنشگران آن است. یا مثال دیگر: زنهای جوان، حاملان اول این جنبش اند، ولی هیچ زنی ادعای رهبری نکرده است . به عبارت دیگر، این جنبش، رضا پهلوی و مسیح علی نژاد ندارد.

محدودیت این جنبش، تاکنون خلأ بخش نظری و گفتمان‌سازی آن است.

محدودیت دیگر، شبکه سازی و سازماندهی کنشگران برای دراز مدت است. منظورم این است که تلاش برنامه ریزی شده حامد اسماعیلیون بعد از سقوط هواپیمای اوکراینی باید نقشه راه همه کنشگران باشد تا اگر ادامه پیدا نکرد این جنبش، بعدا بتواند از ظرفیتهای ملی و بین المللی جنبش مهسا استفاده کند.

۵. نهایتا سمت و سو و دورنمای اعتراضات  را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

من خیلی به این جنبش و تداوم آن خوشبینم. همیشه و همه کنشگران عاقل گفته اند که سرنوشت آینده سیاسی ایران در داخل کشور رقم خواهد خورد و باور درست همین است.  اما آن دسته از ایرانیان خارج از کشور که مرجعیت علمی، سیاسی، صنفی،  هنری, ورزشی و حقوق بشری و … دارند باید این جنبش را مساعدت کنند.

مثلا توسعه اینترنتی برای حاملان این جنبش در داخل ایران، خیلی مهم است، مگر می شود در عصر جهانی شدن و دنیای مجازی که همه چیز را تعیین می کند، به خواسته مشروع ملتی محصور توجه نکرد.

تا وقتی حکومت ایران، اینترنت- حق طبیعی- فرد را زورمندانه  محدود می کند پشتیبانی از مردم داخل حتما قابل دفاع است. تجربه تاریخی می گوید اعتصابات اصناف و کارکنان دولتی، تنفس بسیارخوبی برای مردم خیابان است.

*برگرفته از سایت ایران امروز   https://www.iran-emrooz.net/index.php/news1/more/103035/    

بیانیه مشترک سه تشکل از نیروهای ترکمنصحرا

بیانیه مشترک سه تشکل در راه اتحاد دمکراتیک نیروهای ترکمنصحرا 

در تداوم اتحاد عمل همه با هم

خیزش آزادیخواهانه مردمان ایران وارد سومین هفته خود شد. قتل وحشیانه مهسا (ژینا) امینی جرقه ای  بر باروت خشم و نفرت ایرانیان بود وآتشی که از آن برآمد؛ می رود تا بساط نظام  ظلم و ستم  جمهوری اسلامی را برچیند.

خیزش نسل نوین ایرانی ریسمان پوسیده نظام آخوندی و نوکران نظریه پرداز آنرا که سالها خطر تجزیه ایران را بر بوق و کرنا می دمیدند از هم گسست. با مرگ ژینا برگی نوین درتاریخ جنبش سیاسی و اجتماعی ایران رقم خورد. جنبشی که پیوند زنان؛ اتنیکها؛ دانشجویان؛ فرهنگیان؛ کارگران؛ قهرمانان ملی ورزش وشخصیتهای هنری وفرهنگی ایرانی را با به ارمغان آورد. شعار «زن؛ زندگی؛ آزادی » بر خیابان های ایران وبسیاری از کشورهای جهان طنین انداخت وهم اکنون به یمن این خیزش مردمی؛ افکار وفضای سیاسی جهانی نیز برعلیه جمهوری اسلامی تحول یافت.

مردم آزادیخواه تورکمن صحرا!

نظام جمهوری اسلامی به روال گذشته جواب معترضان را با گلوله؛ حبس وشکنجه پاسخ می دهد و راز بقای خود را درسرکوب آزادیخواهان جستجو می کند وبنا بر اخبار نشر یافته؛ از زمان قتل ژینا تا کنون نزدیک به ۲۰۰ نفر از معترضین بی دفاع در شهرهای مختلف ایران توسط نیروهای امنیتی رژیم به قتل رسیده اند. برتری و ویژگی این خیزش مردمی درمشارکت گسترده مردمان مناطق پیرامونی نهفته است. تنها اتحاد گسترده وهمه با هم است که می تواند توازن نیرو را به نفع جنبش تغییر دهد وبه انقلابی با رهبری مشارکتی فرا روید و رژیم تا به دندان مسلح و سرکوبگر را ناگزیر به میز مذاکره؛ عقب نشنی و نهایتا به فروپاشی بکشاند. به گواه تاریخ؛ مستبد ترین حکومتها دربرابر اتحاد فراگیر مردمی؛ ناتوان به سرکوب گسترده ونهایتا دچار شکاف درونی عمیق شده اند. ما با ارزیابی موقعیت کنونی خیزش مردمان ایران وظیفه خود میدانیم که توجه توده ی مردم وفعالین مدنی وسیاسی تورکمنصحرا را به نکات زیرجلب نمائیم :

۱.همراهی ومشارکت بیش از پیش دراعتراضات خیابانی وبویژه اعتصابات که پاشنه آشیل این نظام می باشد. گسترش اعتصابات درکنار اعتراضات خیابانی حیات اقتصادی وسیاسی نظام را فلج وهمبستگی و اعتلای جنبش را بیش از پیش به دنبال خواهد داشت. شعار «زن؛ زندگی؛ آزادی» به عنوان نماد برابری همواره در راس شعارهای این خیزش مردمی باید قرار گیرد.

 ۲.رژیم جمهوری اسلامی با کشتاروحبس مخالفین سعی به گسترش رعب و وحشت دارد وبا گروگانگیری فله ای مخالفین تلاش می کند با فرسایشی کردن اعتراضات؛ اهداف این خیزش را ازبرکناری نظام استبدادی  تنها به آزادی زندانیان سیاسی ویا گزینه های دیگر تقلیل دهد. از این رو هرگونه عقب نشینی از اهداف اصلی برابر با تداوم سرکوب خواهد بود. لذا دراین شرایط ؛ به فال نیک گرفتن اقدام هر نیرو وشخصیت سیاسی که به حمایت مردم وایجاد شکاف وبه نفی نظام باشد ؛ نقشی حیاتی درتعیین توازن قوا دارد.

۳. سپاه پاسداران به عنوان بازوی مسلح و امنیتی حکومت با هدف قرار دادن مقر احزاب و سازمان های سیاسی مبارز کرد وهم چنین قتل بیش از۵۰ نفر از مردم بلوچ در زاهدان تلاش می کند با ایجاد درگیری های  نظامی در مناطق ملی ؛ اذهان عمومی را منحرف ساخته ویکبار دیگربرچسب  توطیه خارجی وتجزیه طلبی را پر رنگ کند. اما درایت سیاسی احزاب وسازمان های کردستان و بلوچستان با پرهیزاز پاسخ متقابل؛ این توطیه را خنثی کردند و نشان دادند که تنها راه رهایی از نظام حاکم در گرو اتحاد عمل همه با هم واتخاذ شیوه های مبارزاتی مشترک می باشد.

۴.ما به عنوان نیروهای سکولار وآزادیخواه  تورکمن صحرا ضمن محکوم کردن کشتاروحشیانه وحبس و شکنجه معترضین وبویژه کشتار افراد زیادی ازمردم اهل سنت زاهدان؛ به خادمان دین اهل سنت در ترکمن صحرا؛ یادآوری ضرورت پاسخ شایسته به مطالبات این شرایط حساس زمانی را وظیفه خود میدانیم.   

۵. دراین شرایط  سرنوشت ساز ؛ اتحاد عمل فعالین سیاسی و مدنی مردم تورکمن بیش از هر زمان امری ضروری است. تعمیم این مهم با دیگر نیروهای مخالف جمهوری اسلامی درمنطقه و درکل ایران وظیفه تاریخی ما می باشد.

 

سازمان مدافعان حقوق بشر ترکمن صحرا

شورای همبستگی ترکمن صحرا

سازمان فرهنگی وسیاسی تورکمن صحرا

 13مهرماه 1401 - پنجم اکتوبر 2022      

درمجمع عمومی سازمان ملل66 کشور خواهان خاتمه جنگ دراوکراین شدند

۶۶ کشور درمجمع عمومی سازمان ملل: “به جنگ دراوکراین خاتمه دهید!” – برگردان: داود جلیلی

اخبار روز دوشنبه, ۱۱ مهر ۱۴۰۱

نویسندگان: مدِآ بنجامین و نیکولاس جی اس داویز

ما هفته گذشته را صرف خواندن و شنیدن سخنرانی‌های ایراد شده ازسوی رهبران جهان در مجمع‌عمومی سازمان‌ملل درنیویورک کرده‌ایم. بسیاری از آن‌ها تجاوز روسیه به اوکراین را به‌عنوان نقض منشور سازمان‌ملل وعقب نشینی جدی درنظم صلح آمیزجهان که  اساس تاسیس و تعریف اصول سازمان ملل است محکوم کرده‌اند.

اما آن‌چه در ایالات متحده منتشرنشده آن است که ۶۶ کشور، اساسا از جنوب‌جهان، نیز از فرصت سخن‌رانی‌های خود در مجمع‌عمومی برای درخواست پایان دادن فوری به جنگ دراوکراین ازراه دیپلماسی، گفتگوهای صلح‌آمیز، براساس منشور سازمان‌ملل استفاده کرده‌اند. ما گلچینی ازاین سخنرانی‌های ۶۶ کشور را برای نشان دادن دامنه و ژرفای درخواست آن‌ها گردآوری، و اندکی ازآن‌ها را در این مقاله برجسته کرده‌ایم.

رهبران آفریقایی، با سخنان مکی سال، رئیس‌جمهور سنگال، که درمقام ریاست کنونی اتحادیه آفریقا هم سخن می‌گوید وقتی گفت،” ما خواهان تنش زدایی و پایان دادن به دشمنی‌ها در اوکراین، و نیزراه حلی با گفتگو، برای اجتناب از مخاطره فاجعه بار یک جنگ بالقوه جهانی هستیم ” ازاولین سخنرانانی بودند که این خواسته را پژواک دادند.

۶۶ کشوری که خواهان صلح دراوکراین شدند بیش از یک سوم کشورهای جهان را تشکیل و بیشترین جمعیت جهان، ازجمله جمعیت‌های هند، چین، اندونزی، بنگلادش، برزیل و مکزیک را نمایندگی می‌کنند.

درحالی‌که کشورهای ناتو واتحادیه اروپا گفتگوهای صلح را رد کرده‌اند، و رهبران آمریکا وبریتانیا فعالانه این گفتگوها را تخریب می‌کنند، پنج کشور- مجارستان، مالت، پرتقال، سن مارینو و واتیکان- درمجمع‌عمومی به خواستاران صلح پیوستند.

خواستاران صلح بسیاری از کشورهای کوچکی را هم که بیشترین زیان را از شکست سیستم سازمان‌ملل دیده‌اند، شکستی که در جنگ‌های جاری در اوکراین و خاورمیانه بیشترآشکارشد، و کسانی را هم که بیشترین دست‌آورد را از تقویت سازمان‌ملل و کاربست منشورسازمان‌ملل برای محافظت از ضعیف و مهار قدرتمند دارند دربرمی‌گیرد.

فیلیپ پیر، نخست وزیر سنت لوچیا، جزیره کوچکی در کارائیب، درمجمع‌عمومی گفت، ” ماده ۲ و ۳۳ منشور سازمان‌ملل در تعهد کشورهای عضو به خودداری از تهدید یا استفاده از زورعلیه یک پارچگی ارضی یا استقلال سیاسی هر کشور و برای مذاکره و حل تمام مناقشات بین‌المللی با ابزارهای مسالمت آمیزواضح هستند… ازاین رو ما طرف‌های درگیر را به پایان دادن بی درنگ جنگ در اوکراین، و برقراری گفتگوهای فوری برای حل همیشگی تمام مناقشان طبق اصول سازمان‌ملل دعوت می‌کنیم.“

رهبران جنوب جهان نست به از کارافتادگی سیستم سازمان‌ملل، نه فقط در جنگ اوکراین، بلکه درطی دهه‌ها جنگ و اجبار اقتصادی از سوی امریکا و متحدان آن ابراز تاسف کردند. خوزه راموس هورتا از تیمور لسته مستقیما استانداردهای دوگانه‌ی غرب را با خرافه پرستان جنگ خواندن کشورهای غربی به چالش کشید.

” آن‌ها باید برای فکرکردن در مغایرت خیره کننده در واکنش خود به جنگ‌ها در هرجایی که هزاران زن و کودک از جنگ و قحطی کشته شده‌اند لحظه‌ای مکث کنند. پاسخ به فریادهای دبیرکل عزیز ما برای کمک دراین وضعیت‌ها با هم‌دردی یک‌سانی مواجه نمی‌شود. ما به‌ عنوان کشورهایی در جنوب‌ِ جهان، شاهد استانداردهای دوگانه‌ایم. افکارعمومی ما جنگ اوکراین را به همان شیوه‌ای که در شمال دیده می‌شود نمی‌بیند.”

رهبران بسیاری خواهان پایان دادن فوری به جنگ در اوکراین قبل از گسترش آن به جنگ هسته‌ای شدند که می‌تواند میلیاردها نفر را بکشد و به تمدن بشری که ما اکنون آن‌ را می شناسیم پایان دهد. رئیس‌دولت واتیکان، کاردینال پیترو پارولین هشدارداد، “… جنگ در اوکراین نه تنها رژیم عدم تکثیر هسته‌ای را تحریب می‌کند، بلکه ما را با خطر ویرانی هسته‌ای، خواه با گسترش آن یا به صورت تصادفی رودر رو می‌کند…. برای اجتناب از فاجعه هسته‌ای، حیاتی است که تلاش جدی برای یافتن راه حل مسالمت‌آمیزی برای جنگ وجود داشته باشد.”

دیگران تاثیرات اقتصادی جنگ را که درحال حاضرمردم آن‌ها را از موادغذایی و نیازهای اساسی محروم می‌کند توضیح دادند، و تمام طرف‌ها، ازجمله حامیان غربی اوکراین را، قبل از آن‌ که تاثیرات جنگ به مصیبت‌های انسانی متعددی در سراسر جهانِ جنوب گسترش یابد به بازگشت به میزمذاکره دعوت کردند. شیخ حسینا نخست وزیر بنگلادش به مجمع‌عمومی گفت، ” ما خواهان پایان جنگ روسیه – اوکراین هستیم. به خاطر تحریم‌ها و ضد تحریم‌ها، … تمام بشریت، ازجمله زنان و کوکان، تنبیه می‌شوند. تاثیر آن محدود به یک کشور باقی نمی‌ماند، بلکه زندگی و معاش مردم تمام کشورها را درمعرض خطر قرار می‌دهد، و به حقوق بشر آن‌ها تجاوز می‌کند. مردم از غذا، سرپناه، بهداشت و آموزش محروم می‌شوند. به‌ویژه کودکان بیشترین رنج را می‌برند. آینده آن‌ها درتاریکی غوطه می‌خورد. من به وجدان جهان متوسل می‌شوم- مسابقه تسلیحاتی را متوقف کنید، به جنگ و تحریم‌ها پایان دهید. غذا، آموزش، بهداشت و امنیت کودکان را تضمین کنید. صلح برقرارکنید.”

ترکیه، مکزیک و تایلند، هرکدام رویکرد خود برای آغاز مذاکرات صلح را مطرح کردند، درعین حال شیخ ثانی، امیرقطر، به صورت مختصرتوضیح داد که تاخیرمذاکرات تنها سبب مرگ و رنج بیشتری خواهد شد: ” ما از پیچیدگی‌های جنگ بین روسیه و اوکراین، و ابعاد بین‌المللی و جهانی این بحران کاملا آگاهیم. اما بازهم به آتش بس فوری و راه حل مسالمت‌آمیز فرا می‌خوانیم، چون این امری است که صرف نظر از آن‌که این جنگ تاکی و تاکجا ادامه خواهد داشت در نهایت اتفاق خواهد افتاد. ابدی کردن بحران این نتیجه را تغییر نخواهد داد. تنها تعداد تلفات را افزایش خواهد داد وقهقرای فاجعه بار در اقتصاد اروپا ، روسیه و جهان را افزایش خواهد داد.”

سوبرامانیام جایشانکار، نخست وزیر هند، درواکنش به فشارغرب روی جنوب جهان برای حمایت فعال از تلاش جنگی اوکراین، با دعوت به زمینه عالی اخلاقی از دیپلماسی دفاع کرد، “درحالی‌ که جنگ اوکراین به‌غرش خود ادامه می‌دهد، اغلب ازما پرسیده می‌شود که در کدام طرف هستیم. و پاسخ ما، هربار، مستقیم و صادقانه است. هند در سمت صلح است و اکیدا در این سمت باقی خواهد ماند. ما در سمتی هستیم که به منشور سازمان‌ملل و اصول بنیان‌گذاری آن احترام می‌گذارد. ما در سمتی هستیم که به گفتگو و دیپلماسی به‌عنوان تنها راه خروج فرا می‌خواند. ما درطرف کسانی هستیم که برای پایان دادن به جنگ مبارزه می کنند، حتی با آن‌که  شاهد بالارفتن قیمت‌های موادغذایی، سوخت و کود هستند. ازاین رو به سود منافع جمعی ماست که هم در داخل سازمان‌ ملل و هم درخارج از آن، در یافتن راه حلی فوری برای این جنگ به صورت سازنده‌ای همکاری کنیم.” 

یکی از احساسی ترین و شیواترین سخنرانی‌ها را  ژان کلودگاکوسو وزیر خارجه کنکو ایراد کرد، که اندیشه‌های (افراد) بسیاری را خلاصه کرد، و مستقیما –به زبان روسی!- از روسیه و اوکراین درخواست کرد: ” به خاطر مخاطره قابل توجه فاجعه هسته‌ای برای کل سیاره، نه تنها کسانی که درگیراین جنگ هستند بلکه آن قدرت‌های خارجی که می‌توانند با آرام کردن آن‌ها روی رخ داد ها تاثیر بگذارند، همه باید تعصب خود را تعدیل کنند. آن‌ها باید دمیدن در شعله‌های(آتش) را متوقف کنند و به این نوع از خودبینی قدرتمندی که تاکنون درها را به روی گفتگو بسته است پایان دهند.

همه ما باید تحت نظر سازمان‌ملل، بدون تاخیر به گفتگوهای صلح متعهد باشیم- گفتگوهای عادلانه، صمیمی و منصفانه.  می دانیم که پس از (جنگ) واترلو، پس از کنگره وین، تمام جنگ‌ها دور میز مذاکره به پایان رسید.

جهان برای جلوگیری از این تقابل‌ها- که اکنون بسیار ویرانگرهستند-  برای جلوگیری از پیش‌تر رفتن آن‌ها و راندن بشریت به آن‌چه می تواند طوفان بی‌پایانی باشد، یک جنگ هسته‌ای گسترده خارج ازکنترل خود قدرت‌های بزرگ- جنگی که انشتین دانشمند بزرگ اتمی، گفت که می‌تواند آخرین جنگی باشد که انسان‌ها می‌توانند روی زمین بجنگند-  به فوریت این گفتگو ها نیازمند است.

نلسون ماندلا، مرد بخشش ابدی، گفت که صلح جاده‌ای طولانی است، اماهیچ جایگزین و هیچ قیمتی ندارد. در واقعیت، روس‌ها و اوکراینی‌ها گزینه دیگری جز انتخاب این راه، راه صلح ندارند. .

به‌علاوه، ما نیز همراه آن‌ها برویم، چون ما درسراسر جهان باید لژیون‌هایی باشیم که درهمبستگی با یک‌دیگر تلاش می‌کنیم، و باید قادر به تحمیل گزینه بی قید وشرط صلح روی لابی‌های جنگ باشیم.

کاسابا کروسی، رئیس‌مجمع‌عمومی، درروز ۲۶ سپتامبر درپایان مباحثات، دربیانیه اختتامیه خود تاییدکرد که درمجمع عمومی امسال جنگ اوکراین یکی از پیام‌های اصلی ” شورانگیز درسراسر تالار” بود. بیانیه اختتامیه کروسی و تمام دعوت به صلحی را که او به آن اشاره می‌کند می‌توانید در این‌جا بخوانید.

واگر مایل به شرکت در “لژیون‌های تلاش درهمبستگی بایک‌دیگر … برای تحمیل گزینه بی قیدوشرط صلح برلابی‌های جنگ” هستید آن‌چنان که گاکوسو گفت می‌توانید در این آدرس اطلاعات بیشتری کسب کنید.

*مدِآ بنجامین یکی از بنیان گذاران کدپینک برای صلح، ونویسنده کتابهای متعدد، ازجمله در داخل ایران: تاریخ وسیاستهای واقعی جمهوری اسلامی ایران است.

نیکولاس جی اس داویز روزنامه نگار مستقل، پژوهشگر کد پینک و نویسنده کتاب خون در دستان ما: تجاوز امریکا و نابودی عراق است.

مدِآ بنجامین و داویز نویسندگان کتاب جنگ در اوکراین: درک جنگی بی معنا هستند که در اکتبر/نوامبر سال ۲۰۲۲ از سوی OR Books منتشر خواهد شد. آن ها همکاری منظمی با ( موسسه و سایت) پژوهش جهانی دارند.

 

https://www.commondreams.org/views/2022/09/29/end-war-ukraine-say-66-nations-un-general-assembly

لينک کوتاه https://akhbar-rooz.com/?p=171887