شورای امنیت حمله ی اسرائیل را محکوم کرد

شورای امنیت حمله اسرائیل به کشتی‌های صلح را محکوم کرد

همزمان با محکومیت جهانی جنایت اسرائیل علیه کاروان های صلح عازم غزه، شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز حمله به کشتی های صلح و کشتن فعالین صلح از سوی این کشور را محکوم کرد ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com ، سه‌شنبه ۱۱ خرداد ۱٣٨۹ - ۱ ژوئن ۲۰۱۰

همزمان با محکومیت جهانی جنایت اسرائیل علیه کاروان های صلح عازم غزه، شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز حمله به کشتی های صلح و کشتن فعالین صلح از سوی این کشور را محکوم کرد.
به گزارش دویچه وله، فشار براسرائیل افزایش می‌یابد. شورای امنیت سازمان ملل در جلسه اضطراری روز سه‌شنبه اول ژوئن خود حمله نظامی اسرائیل به کشتی‌های صلح را محکوم کرد. شورای امنیت هم چنین خواستار تشکیل کمیسیون تحقیق درباره این حمله شدند.
جلسه اضطراری شورای امنیت سازمان ملل متحد در نیویورک بیش از ده ساعت به‌طول انجامید. اعضای این شورا اعلام کردند، حمله نظامی اسرائیل را که منجر به کشته شدن حداقل نه نفر از غیرنظامیان شده است، محکوم می‌کنند. هم‌زمان شورای امنیت خواستار آزادی حرکت کشتی‌ها و رهایی سرنشینان آن‌ها شدند.
اعلامیه شورای امنیت ضعیف‌تر از خواست فلسطینی‌ها، ترکیه و کشورهای عرب برای محکوم کردن اسرائیل بود. آن‌ها خواستار آن بودند که عبارت «به شدیدترین وجه ممکن» به محکوم کردن حمله نظامی اسرائیل در اعلامیه شورای امنیت افزوده شود.
حمله نظامی اسرائیل به کشتی‌های صلح و کشته شدن سرنشینان غیرنظامی موجی از مخالفت را در سراسر جهان برانگیخت. دانیل کارمن، معاون سفیر اسرائیل در سازمان ملل متحد گفت که کاروان کشتی‌های صلح مأموریت انساندوستانه نداشته و از سوی سازمان‌های افراطی مثل حماس حمایت می‌شدند. دولت اسرائیل اعلام کرد که از کشته شدن غیر نظامیان متأسف است «ولی این کشور نمی‌تواند امنیت خود را به بازی بگیرد.»
بازگرداندن سرنشینان کشتی‌ها
بنا به اطلاع مسئولان اسرائیلی از ۶۷۱ سرنشین کشتی‌های صلح تا کنون ۵۰ نفر برای بازگشت به کشورشان روانه فرودگاه‌ شده‌اند. بقیه دستگیر شدگان که از افشای نامشان خودداری کرده‌اند، هنوز در حبس به‌سر می‌برند.
در حمله روز دوشنبه (۳۱ مه) نیروهای نظامی اسرائیل به کاروان کشتی‌های صلح دست کم نه نفر از مدافعان حقوق فلسطینی‌ها کشته و تعداد زیادی زخمی شدند.
سازمان‌دهندگان کاروان کشتی‌های صلح حامل کالاهای امدادی برای مردم ساکن نوار غزه اعلام کرد که دو کشتی دیگر به این مقصد هنوز در راه هستند. یک کشتی باری و کشتی دیگری با ۳۵ سرنشین تا دو روز دیگر به ساحل غزه می‌رسند. این دو کشتی نیز می‌خواهند تلاش کند محاصره سه ساله نوار غزه توسط اسرائیل را بشکنند.
افزایش فشارها بر اسرائیل
حمله خونین اسرائیل به کاروان کشتی‌های صلح مورد انتقاد شدید جامعه بین المللی قرار گرفت. بیشترین انتقادها از سوی ترکیه صورت گرفت. احمد داوود اوغلو، وزیر امور خارجه ترکیه حمله نظامی اسرائیل به کشتی‌های حامل مواد کمکی برای فلسطینی‌ها را «آدم‌کشی توسط دولت» و راهزنی دریایی نامید. رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه نیز این حمله نظامی اسرائیل را تروریسم دولتی خواند.
آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان شب گذشته در مصاحبه با دو شبکه تلویزیونی این کشور ضمن ابراز تأسف شدید از حمله نظامی اسرائیل به کشتی‌های صلح و کشته شدن غیرنظامیان، نگرانی شدید خود را از گسترش خشونت در منطقه ابراز کرد. وی گفت، شخصا در گفت‌وگوی تلفنی با نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، خواستار پایان دادن به محاصره نوار غزه شده است.
ریاض منصور، ناظر فلسطینی در سازمان ملل متحد نیروهای نظامی اسرائیل را به انجام جنایت جنگی متهم کرد.
دولت آمریکا «تأثرات شدید» خود را از حمله نظامی اسرائیل به کاروان کشتی‌های صلح اعلام کرد. آلخاندرو ولف، نماینده آمریکا در سازمان ملل خواستار روشن شدن این موضوع شد.
دولت بریتانیا از اسرائیل خواست در مورد حمله نظامی کشورش که موجب کشته شدن غیرنظامیان شده است، توضیح بدهد. سفیر بریتانیا در سازمان ملل خواستار شکستن محاصره نوار غزه توسط اسرائیل شد.
روز گذشته در کشورهای گوناگون تعداد زیادی از مردم در مخالفت با حمله نظامی اسرائیل به کشتی‌های صلح در جلوی سفارت‌خانه‌های اسرائیل تظاهرات کردند. از جمله در واشنگتن تظاهر کنندگان هم‌زمان خواستار پایان دادن به محاصره نوار غزه توسط نیروهای اسرائیلی شدند.
ادامه مذاکرات غیرمستقیم با اسرائیل
محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، علیرغم حمله نظامی اسرائیل خواستار ادامه گفت‌وگوهای غیر مستقیم صلح با این کشور است. شب گذشته یکی از مشاوران عباس بعد از جلسه مشاوره وی با نمایندگان سازمان الفتح در رام‌الله اظهار داشت، او دلیلی برای قطع این مذاکرات نمی‌بیند. دلیل عباس این بود که مذاکرات درحال حاضر نه با اسرائیل بلکه با آمریکا صورت می‌گیرد.

آمادگی جنبش «غزه را آزاد کنید» برای اعزام کشتی‌های دیگر به منطقه
یک روز پس از برخورد دریایی در آب‌های دریای مدیترانه در نزدیکی ساحل غزه میان تکاوران دریایی ارتش اسرائیل با سرنشینان کشتی‌های یک کاروان دریایی کمک‌رسانی به غزه، جنبش «غزه را آزاد کنید» اعلام کرد که کشتی‌های دیگری را در روزهای آینده به سوی منطقه اعزام می‌کند.
به گزارش رادیو فردا، خانم گرتا برلین، ازسران جنبش «غزه را آزاد کنید»، گفت که کشتی‌های دیگری درراه منطقه هستند و با روشن شدن سرنوشت کشتی ترکی «ماوی مرمره»، کشتی‌های بعدی نیز به سوی ساحل غزه روان خواهند شد.
خانم برلین می‌گوید که کشتی «ریچل کوری» که چهاردهم مه ازایرلند حرکت کرده، قصد دارد به مقصد خود درغزه برسد.
به گفته خانم برلین، یک کشتی «آمریکایی» نیز در روزهای آینده در راه غزه است.
این فعال جنبش «غزه را آزاد کنید» می‌گوید که «چند کشتی اجاره شده ازسوی این جنبش فعلاً درنقاط معینی در نزدیکی منطقه هستند، وپس از تصمیم سران جنبش راهی مقصد خواهند شد».
مقرجنبش «غزه را آزاد کنید» دربریتانیا قراردارد واز زمانی که غزه درمحاصره قرارگرفت، این جنبش برای شکستن حصر غزه تلاش می‌کند.
مقامات نظامی اسرائیل احتمال تکرار تلاش دریایی از سوی نهادهای خارجی هوادار فلسطینی‌ها را برای رساندن کشتی‌هایی به غزه تأیید می‌کنند و می‌گویند که «ضمن درس عبرت گرفتن از رخداد دوشنبه، اجازه نخواهند داد که کشتی‌های دیگری به غزه وارد شوند».

--------------------------------------------

چند سازمان حقوق بشری اعدام پنج نفر درايران را محکوم کردند

- برگرفته از سایت رادیو فردا

1- دید بان حقوق بشر اعدامهای اخیر درایران را محکوم کرد

يکی از مسئولين ارشد سازمان ديد بان حقوق بشر، اعدامهای روز يکشنبه در ايران را محکوم کرد.
جو استورک، معاون بخش خاورميانه در سازمان ديد بان حقوق بشر، «اعدام چهار زندانی کرد را، آخرين نمونه از بکارگيری ناعادلانه مجازات مرگ توسط دولت جمهوری اسلامی عليه اقليتهای دگرانديش» خواند.
روز يکشنبه جمهوری اسلامی، پنج نفر را بدون اطلاع وکلا و خانواده هايشان به دار آويخت.
به گفته آقای استورک، مقامهای قضايی جمهوری اسلامی، دگرانديشان کرد از جمله فعالان جامعه مدنی را همواره متهم به دست داشتن در عمليات مسلحانه تجزيه طلبانه می کند.
آقای استورک از مقامات جمهوری اسلامی خواست که به سرعت به صدور حکم اعدام در دادگاههای ايران پايان دهند.

----------

2-سازمان عفو بین الملل اعدام های اخیر در ایران را محکوم کرد.

اين سازمان مدافع حقوق بشر که مقرش درلندن قرار دارد، دربيانه خود افزوده که پنج نفر مذکور از محاکمه عادلانه محروم بودند و برخی ازآنها هم تحت شکنجه قرار گرفته بودند.

"مالکولم اسمارت"، مدير بخش خاورميانه و آفريقای شمالی سازمان عفو بين الملل در بيانيه ای گفت که سه تن از اين پنج محکوم اعدام شده شکنجه شده و دو نفر ديگر هم تحت فشار مجبور به اعتراف شده بودند.
جمهوری اسلامی، روز يکشنبه، پنج نفر را که به گفته آنها متهم به بمب گذاری در ايران بودند، اعدام کرد.
مير حسين موسوی، يکی از نامزدهای انتخابات رياست جمهوری سال گذشته در ايران، روز دوشنبه در بيانيه ای، اين اعدامها را «ناعادلانه» خواند.

--------------------------------------------

3- فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و
4- جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران

بیانیه مشترک مطبوعاتی

ایران: پنج فعال سیاسی اعدام شدند ـ اقدام موثر و فوری ضروری است

- - برگرفته از سایت یرادیو فردا

پاریس، ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۹: پنج زندانی سیاسی صبح روز ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹ در زندان اوین تهران اعدام شدند. چهار تن از این پنج نفر از اقلیت کرد ایران بودند که به اتهام ارتباط با حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)، شاخه ایرانی حزب کارگران کردستان، به مرگ محکوم شده بودند.
فرزاد کمانگر، علی حیدریان و فرهاد وکیلی در تیرماه ۱۳۸۵ دستگیر شده و همواره وابستگی به پژاک را انکار کرده بودند. آنها پس از محاکمه ی غیرعلنی و فوری محکوم شدند. شیرین علم هولی در خرداد ۱۳۸۷ دستگیر، گویا در طی بازجویی ها شکنجه و سپس به مرگ محکوم شد. او اخیرا، مطابق معمول دررژیم جمهوری اسلامی ایران، برای اعتراف تلویزیونی به ارتباط با پژاک زیر فشار شدیدی قرار گرفته بود.
نفر پنجم، مهدی اسلامیان به بمب گذاری در شیراز متهم شده بود و پیوسته بر بیگناهی خود تاکید داشت. برادر او محسن اسلامیان به همراه دو نفر دیگر در اردیبهشت ۱۳۸۸ به اتهام خرابکاری اعدام شده بودند.
خانواده ها و وکلای این فعالان سیاسی پیش از اعدام آنها از این موضوع مطلع نشدند.
عبدالکریم لاهیجی، نایب رئیس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و رئیس جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران، گفت: «اعضای گروه های قومی بلوچ، کرد و عرب در جنوب ایران همواره قربانی محاکمه های فوری هستند و مرتب به اعدام محکوم می شوند. این رفتار مقامات ایرانی نشانه بی اعتنایی کامل آنها به مردم و موازین بین المللی حقوق بشری است که باید رعایت کنند.»
در روز ۶ اسفند ۱۳۸۸، دادستان تهران اعلام کرد که شش تن از معترضان پس از انتخابات به اتهام «محاربه با خدا» به مرگ محکوم شده اند. در ماه جاری دو تن دیگر نیز به اتهام همکاری با مجاهدین خلق به اعدام محکوم شده اند.
سوهیر بالحسن، رئیس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر، گفت: «این محکومیت ها و اعدام های سیاسی رژیم ایران را بیش از پیش در سطح بین المللی به انزوا می کشاند. مقامات ایران اخیرا از ترس عدم موفقیت، نامزدی خود برای عضویت در شورای حقوق بشر سازمان ملل را پس گرفتند. از طرف دیگر، بررسی ادواری عمومی کارنامه حقوق بشر ایران که در بهمن گذشته انجام شد تضعیف حمایت متحدان سنتی ایران را به نمایش گذاشت.»
فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر جامعه بین المللی را فرا می خواند اقدامات مشخص تری را در مورد این وضعیت به شدت حاد در پیش بگیرد، به ویژه:
• یک کمیسیون تحقیق شامل ارگان های حقوق بشر سازمان ملل را برای تحقیق در باره نقض حقوق بشر درارتباط با انتخابات ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ تشکیل دهد؛
• امکان تصویب مجازات های سازمان ملل علیه مرتکبان موارد فاحش نقض حقوق بشر در ایران را مورد بحث قرار دهد؛
• اقدامات موثری برای پیشگیری و ممانعت شرکت هایی که رفتارشان معاونت با جمهوری اسلامی ایران در نقض حقوق بشر به شمار می رود معمول دارد و به ویژه صدور تجهیزات شنود و دستگاه های دیگری را که دستیابی مردم به اینترنت و رسانه های دیگر را محدود یا غیرممکن می سازد و نیز لوازمی را که برای سرکوب خشونت بار معترضان به کار می رود ممنوع کند.
- برای اطلاعات بیشتر درباره ی مجازات اعدام درایران، نگاه کنید به:
• ویژه نامه برای کنگره جهانی ضد مجازات اعدام، اسفند 1388:
• http://www.fidh.org/IMG/pdf/ReportIran_Congress_Farsi_.pdf
• «ایران: مجزات اعدام، سیاست دولتی ایجاد وحشت»، اردیبهشت 1388:
• http://www.fidh.org/IMG/pdf/Death_Penalty_report_Persian_.pdf

شورای حقوق بشر سازمان ملل خواستار بازدید نمایندگان حقوق بشر از ایران شد

• کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد نسبت به سرکوب معترضان درایران ابراز نگرانی کرد ... و خواستار بازدید نمایندگان شورای حقوق بشر سازمان ملل از ایران شد.

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com ، پنج‌شنبه ۱٣ اسفند ۱٣٨٨ - ۴ مارس ۲۰۱۰

رادیو فردا: کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد با ابراز نگرانی عمیق خود نسبت به سرکوب معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری در ایران خواستار بازدید نمایندگان شورای حقوق بشر سازمان ملل از ایران شد.
به گزارش خبرگزاری رویترز ناوی پیلای، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد نسبت به سرکوب معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری در ایران عمیقاً ابراز نگرانی کرد.
وی که روز پنج‌شنبه به هنگام ارایه گزارش سالانه خود درباره وضعیت حقوق بشر درجهان درجلسه شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو سخن می‌گفت، اظهار داشت با مقام‌های ایرانی درباره وضعیت وخیم حقوق بشر درجمهوری اسلامی گفت و گو کرده است.
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد با اشاره به رویدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری در ایران افزود: « تظاهرکنندگان، فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران و شخصیت‌های سیاسی به خاطر مشارکت‌شان در اعتراض‌ها به نتایج انتخابات پس از محاکمه در دادگاه‌های سوال‌برانگیز به مجازات‌های سنگین و حتی اعدام محکوم شده‌اند.»
خانم پیلای که پیشتر به عنوان قاضی در دادگاه جنایات جنگی سازمان ملل متحد فعالیت می‌کرد، همچنین از جمهوری اسلامی که برای عضویت در شورای حقوق بشر تلاش می‌کند، خواست به نمایندگان این شورا اجازه بازدید از این کشور را بدهند.
این سخنان در حالی بیان می‌شود که پیشتر نیز فعالان حقوق بشر در ایران از جمله شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل از سازمان ملل متحد خواسته بودند برای بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران و سرکوب خونین معترضان به نتایج انتخابات بازرسان خود را به ایران اعزام کند.
پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری خرداد ماه موج گسترده‌ای از اعتراض‌ها نسبت به نتایج اعلام شده برای این انتخابات از سوی وزارت کشور دولت محمود احمدی‌نژاد ایران را فرا گرفت.
نیروهای امنیتی و شبه‌نظامیان بسیج با سرکوب شدید تظاهرات معترضان ده‌ها تن از آنها را کشته و شمار زیادی را نیز بازداشت کردند که چندین تن از بازداشت‌شدگان بر اثر شکنجه در بازداشتگاه‌ها جان خود را از دست دادند.
همزمان با سرکوب تظاهرات معترضان به نتایج انتخابات، شمار زیادی از فعالان رسانه‌ای و سیاسی و نیز فعالان حقوق بشر نیز از سوی نیروهای امنیتی و انتظامی بازداشت شده و همراه با تظاهرکنندگان بازداشت شده در دادگاه‌های دسته‌جمعی محاکمه شدند.
دستگاه قضایی جمهوری اسلامی که رییس آن مستقیماً از سوی رهبر ایران منصوب می‌شود، تاکنون چند نفر را به دلیل مشارکت در اعتراض‌ها به اعدام محکوم کرده و حکم اعدام دست‌کم دو نفر را نیز اجرا کرده است.
این در حالی است که محمدجواد لاریجانی، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه و برادر صادق لاریجانی، رییس قوه قضاییه جمهوری اسلامی که چندی پیش برای شرکت در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل به ژنو سفر کرده بود، با انکار سرکوب معترضان به نتایج انتخابات گفته بود، دو نفر اعدام شده پیش از انتخابات بازداشت شده بودند.
محمد جواد لاریجانی همچنین با درخواست برخی از اعضای شورای حقوق بشر سازمان ملل برای اعزام بازرس ویژه تحقیق در باره شکنجه در ایران مخالفت کرده و گفته بود: ««به دلیل منع شکنجه در قانون اساسی ایران نیازی به اعزام گزارشگر ویژه شکنجه نیست.»
این در حالی است که بر اساس گزارش کمیته ویژه مجلس شورای اسلامی برای پیگیری رویدادهای پس از انتخابات دست‌کم سه تن از بازداشت‌شدگان حوادث پس از انتخابات براثر ضرب و شتم و شکنجه دربازداشتگاه‌ها جان باخته‌اند.%

----------------------------------------------------

دیوانعالی آمریکا بررسی پرونده اویغورها را رد کرد

اوباما رئیس جمهور آمریکا درتلاش است زندان گوانتانامو را تعطیل کند

دیوانعالی آمریکا با تقاضای تجدید نظر در پرونده هفت مسلمان چینی که در زندان گوانتانامو هستند مخالفت کرده است.

این تجدید نظر ممکن بود تبعاتی برای اختیارات قضات آمریکایی به همراه داشته باشد بطوریکه آنها بتوانند به بازداشت شدگانی که هیچ کشوری پذیرای آنها نیستاجازه دهند وارد خاک آمریکا شوند.

هفت مسلمان یاد شده جزء اویغورهایی هستند که در سال ۲۰۰۱ در افغانستان دستگیر و همگی از اتهام های خود مبرا شده اند.

سوئیس حاضر شده دو تن و جزیره پالاو در اقیانوس آرام اظهار آمادگی کرده پنج تن از آنها را بپذیرد.

این پرونده به دادگاه تجدید نظر فدرال در واشنگتن ارسال شد. بر اساس حکم دادگاه اولیه، قضات آمریکایی نمی توانند بازداشت شدگان گوانتانامو را برای ورود به خاک آمریکا آزاد کنند.

دیوانعالی آمریکا قرار بود این پرونده را در ۲۳ مارس مورد بررسی قرار دهد، اما اکنون اعلام کرده این واقعیت که چند کشور خارجی حاضر شده اند همه این زندانیان را بپذیرند وجه حقوقی پرونده را تغییر داده است.

باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا در تلاش است زندان گوانتانامو را تعطیل کند، اما حدود ۲۰۰ نفر همچنان در این بازداشتگاه هستند.

سوئیس گفته است دو برادر مسلمان چینی را می پذیرد. پنج نفر دیگر نیز پیش تر از سوی کشور پالاو که جزیره ای در اقیانوس آرام است و نیز کشور دیگری که نامش ذکر نشده دعوت به اقامت شده اند.

چین خواستار بازگشت اویغورها به این کشور است. اما آمریکا به دلیل نگرانی از آزار و اذیت احتمالی آنها با این خواسته پکن مخالفت کرده است.

اویغورها اقلیت ترک ومسلمان در استان سین کیانگ واقع در غرب چین هستند.

سوئیس یک زندانی سابق دیگر گوانتانامو را که تبعه ازبکستان است پذیرفته است.%

*- بي بي سی- دوشنبه 01 مارس 2010 - 10 اسفند 1388

http://www.bbc.co.uk/persian/world/2010/03/100301_u03-uighurs-guantanamo.shtml

----------------------------------------------------------------------------

تنوع زبانهای مادری درايران و وحدت ملی

فرج سرکوهی (منتقد و روزنامه نگار):

حتی اجرای کامل اصل ۱۵ قانون اساسی نيز به نابرابری وتبعيض

بين شهروندان ايرانی و زبان های موجود در ايران پايان نمی دهد .

عنوانها: 1-ايران، کشوری چند زبانه ، 2- زبان های اقليت،عبور از فرهنگ به سياست ،

3- آموزش به زبان مادری و دموکراسی ، 4- قانون اساسی اسلامی وزبانهای مادری .

http://www.radiofarda.com/content/f3_ethnicgroups_mothertongue_Iran/1969442.html

اغلب رسانه های دولتی و نيمه دولتی ايران «روز جهانی زبان مادری،دوم اسفند ـ ۲۱ فوريه» را به تقريب ناديده گرفتند و اين در حالی است مساله «زبان مادری» نه فقط از مهم ترين مسائل فرهنگی، که از حساس ترين معضلات سياسی ايران بوده و حق برابر همه زبان ها در يک کشور چند زبانه از شاخصه های اصلی دموکراسی و برابری همه شهروندان در برابر قانون است.
حفظ زبانهائی که با خطر نابودی و فراموشی رو به رو هستند و دفاع از حق زبان هائی که متکلمان بدانها در کشورهای گوناگون دراقليت بوده و با سرکوب زبان مسلط درگيراند،از هدفهای اصلی روز جهانی زبان مادری است.

ايران، کشوری چند زبانه
مجموعه ژئوپوليتيکی که درسراسر تاريخ مدون خود، از دوران مادها وامپراطوری هخامنشی تا کنون، ايران ناميده می شود،همواره کشوری چند زبانه بوده وزبانهای پهلوی کهن،ميانه وفارسی دری، برخلاف برداشت برخی ناسيونالستها، هرگز از مولفه های مليت وهويت ايرانی واز شاخصه های تعلق به اين مجموعه نبوده است.
برخی مکاتب منسوخ وقديمی «زبان مشترک واحد» را از مولفه های ملت و مليت میدانستند اما نگاهی به برخی از کشورها، تمدنها وفرهنگهای چند زبانه چون ايران،هندوستان،سوئيس،اسپانيا،بلژيک و.. از کلی نبودن اين معيار حکايت میکند.
دستکم از حدود دو قرن پس از اسلام کارکرد زبان فارسی دری از زبان اداری و آموزشی و رسمی ايران فراتر رفته و اين زبان به زبان ادبيات مکتوب اين سرزمين نيز بدل شد تا جائی که بزرگ ترين استعدادهای ترک زبان چون نظامی گنجوی و مولوی نيز آثار با ارزش خود را به زبان فارسی خلق کردند.اين سنت به دوران معاصر نيز،به دلخواه يا به جبر موقعيت تحميلی،ادامه يافت.
محروم بودن ايرانيان غيرفارسی زبان از حق آموزش و انتشار آثار به زبان مادری،حذف زبانهای غيرفارسی از رسانه ها و اسناد و مکاتبات اداری مناطقی که اکثريت يا تمامی ساکنان آنها به زبانی جز فارسی سخن میگويند،سياست سرکوب سازمان يافته زبانهای غيرفارسی به دوران پهلوی اول و دوم در تداوم اين سنت نقشی مهم داشتند.
در برخی کشورهای تک زبانی،چون آلمان و فرانسه،زبان واحد از مولفه های مليت وهويت ملی است اما در کشورهای چند زبانه ای چون ايران زبان اصلی يا رسمی را نمی توان مولفه وشاخص تعلق به مليت ارزيابی کرد.
در کشورهای چند زبانه ای که از نعمت ساختار سياسی غيرمتمرکز و دموکراتيک برخوردار و شهروندان و زبانهای گوناگون آنها از حقوق برابر،از جمله حق آموزش و انتشار آثار به زبان مادری، بهره منداند، چند زبانه بودن يک کشور نه منشا اختلاف و سرکوب يا تجزيه و جدائی طلبی که بستری است بارور برای غنا، ارتقاء و تبادل خلاق فرهنگی.

زبانهای اقليت،عبور از فرهنگ به سياست
براساس گزارش سازمان جهانی يونسکو،که ۲۱ فوريه را به عنوان روز زبان مادری نامگذاری کرده است،نيمی از ۶ هزار زبانی که مردم جهان بدان سخن میگويند درحال نابودی است.
به گفته متخصصان يونسکو با نابودی هر زبان بخشی از گنجينه فرهنگ بشری نابود می شود. در ايران نيز زبان های کوچکی چون «تاتی» چنين سرنوشتی را تجربه می کنند.
حساسيت سياسی زبان مادری در ايران اما نه به زبان های کوچکی چون تاتی که به زبان های بزرگی چون ترکی،کردی و بلوچی،ارمنی و.. بر می گردد و با سرکوب حکومت مرکزی به سود زبان فارسی از سوئی و گرايش های جدائی خواهانه در برخی مناطق از ديگر سو نسبت دارد.
ايدئولوژی رسمی حکومت ايران به دوران پهلوی اول،که مدارس مدرن در سراسر کشور تاسيس شدند،بر بستر «احياء عظمت گذشته شاهنشاهی کهن ايرانی» و ناسيوناليزمی نزديک به شوونيزم شکل گرفته بود و هم از اين روی زبان فارسی نه فقط به عنوان زبان رسمی و اداری،که به عنوان تنها زبان مجاز نهادهای آموزشی،رسانه ها و انتشارات و... تعيين و ديگر زبان های موجود در ايران از حق آموزش و انتشار و در نتيجه از حق رشد و ارتقاء محروم شدند.

پهلوی دوم نيز سياست رضا شاه را در مورد سرکوب زبانهای غير فارسی پی گرفت.

در نظام آموزشی ايران کودکان فارسی زبان در نخستين سالهای مدرسه خواندن و نوشتن زبان مادری خود را می آموزند و کودکان غير فارسی زبان با يکی از بزرگ ترين تبعيض ها و نابرابری های زندگی خود رو به رو شده و بايد زبانی نو و تازه را فراگيرند و هم از اين روی در همان نخستين سال های مدرسه افت و عقب ماندگی تحصيلی بر آنان آوار می شود.
به گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس جمهوری اسلامی،اکثريت ۵ ميليون دانش آموزانی «که در ۶ سال اخير مردود شده‌اند» کودکانی هستند که زبان فارسی زبان مادری آن ها نيست.
بر اساس آمار رسمی مجموعه غيرفارسی زبان های ايرانی از منظر شمار بر فارسی زبانان بيشی دارند.
محروم کردن اکثريت مردم يک کشور از حقوق فرهنگی خود،محروم کردن زبان های غير فارسی از حقوق مساوی با زبان رسمی به بهانه حفظ يکپارچگی و وحدت ملی،که با ناچار با نابرابری شهروندان و تبعيض بين آنان همراه است،می تواند واکنش های افراطی و منفی را در هر دو سو برانگيزد.
تبعيض زبانی و فرهنگی بين شهروندان يک کشور وحدت ملی را کاهش داده و اعتراض بدان از حوزه زبان و فرهنگ به حوزه سياست عبور و در فضائی مناسب به انفجار بحران های سياسی بزرگ کمک می کند.
گرايش های تجزيه طلبانه ای را که گه گاه و به شکل های گوناگون در تاريخ ايران رخ نموده و رخ می نمايند نيز می توان در برخی از ابعاد آن بر مبنای اعتراض به تبعيض زبانی بررسی کرد هر چند در اين عرصه عوامل تاريخی، سياسی و .. ديگری نيز درکاراند.

آموزش به زبان مادری و دموکراسی
اما آموزش به زبان مادری،که به ناچار بايد با آموزش زبان رسمی کشور همراه شود،در کشوری چند زبانه چون ايران چندان آسان نيست و به امکانات آموزشی و مالی،برنامه ريزی علمی،بهره گيری از تجربه های موفق مشابه در کشورهای ديگر جهان و بيش از همه به تحول ساختار سياسی نيازمند است.

تجربه های موفق آموزش به زبان مادری در کشورهای چند زبانه جهان نشان می دهند که تحقق اين طرح در ساختاری که در آن همه قدرت ها در دولت مرکزی متمرکز است عملی نبوده و رفرم هائی چون آموزش به زبان مادری،بدل شدن رسانه های تک زبانی به رسانه های چند زبانه،نوشتن مکاتبات و اسناد اداری به زبان رايح هر منطقه و زبان رسمی و.. جز با گذار از نظام های متمرکز به سوی اشکالی از خودمختاری و نظام های فدراتيو ممکن نيست.

اين تجربه ها نشان میدهند که آموزش و انتشار آثار به زبان مادری وديگر رفرم هائی که حق برابر زبانها و شهروندان يک کشور را تضمين می کنند با دموکراسی و تقسيم و توزيع قدرت سياسی پيوندی تنگاتنگ دارند و تجربه های تاريخی نيز نشان میدهند که تحميل زبان واحد بر همه مليتها و اقوام يک کشور چند زبانه بخشی از سياستهای حکومتهای استبدادی است.

قانون اساسی اسلامی وزبانهای مادری
اصل ۱۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی برخی حقوق زبان های غير فارسی را به رسميت می شناسد اما برخی از مهم ترين آن ها،از جمله حق آموزش به زبان مادری را انکار می کند.
بر اساس اين اصل «زبان و خط رسمی و مشترک مردم ايران فارسی است. اسناد و مکاتبات و متون رسمی و کتب درسی بايد با اين زبان و خط باشد ولی استفاده از زبان های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه‏های گروهی و تدريس ادبيات آن ها در مدارس، در کنار زبان فارسی آزاد است»
بند اول اين اصل چند زبانه بودن مردم ايران را می پذيرد اما با تاکيد بر آن که «کتب درسی بايد» به زبان فارسی نوشته شوند،حق آموزش به زبان های مادری گوناگون و رايج درايران را نفی می کند.

بر اساس اين بند «اسناد و مکاتبات و متون رسمی و کتب درسی» نيز بايد به فارسی نوشته شوند.

بند دوم اين اصل اما «استفاده از زبان های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه‏های گروهی و تدريس ادبيات آن ها در مدارس، در کنار زبان فارسی» را مجاز می داند.

بند دوم اصل ۱۵ ، به ويژه درمورد آموزش ادبيات زبانهای گوناگون در مدارس،اجرا نشده است اما حتی اجرای کامل آن نيز به نابرابری و تبعيض بين شهروندان ايرانی و زبانهای موجود درايران پايان نمیدهد.%

- برگرفته از سایت رادیوفردا
-----------------------------------------------------

فعالان حقوق بشر درايران: گرامى باد روز جهانى زبان مادرى

اطلاعيه مطبوعاتى

شنبه ۱ اسفند ۱۳۸۸
از منظر حقوق شهروندى از آنجايى كه زبان مادرى اولين ابزار ارتباط هر فرد باجهان بيرونى است ونيز نخستين ابزار بيان احساسات وعواطف وزبان انديشيدن و روياست، آموزش به زبان مادرى حق مسلم هر شهروند محسوب مىشود. سازمان ملل متحد با تاكيد براين مهم درسال ۱۹۹۹، روز ۲۱ فوريه برابر بادوم اسفند ماه را "روز جهانى زبان مادرى" نامگذارى كرد.
در رابطه با حق آموزش به زبان مادرى در بند دوم ماده ۲۶ اعلاميه جهانى حقوق بشر آمده است " هدف آموزش و پرورش بايد شكوفايى همه جانبهء شخصيت انسان و تقويت رعايت حقوق بشر و آزادى‌هاى اساسى باشد. آموزش و پرورش بايد به گسترش حسن تفاهم، دگرپذيرى و دوستى ميان تمام ملت‌ها و تمام گروه‌هاى نژادى يا دينى و نيز به گسترش فعاليت‌هاى ملل متحد در راه حفظ صلح يارى رساند. " و اين موضوع در بند سوم همين ماده ادامه يافته است : "پدر و مادر در انتخاب نوع آموزش و پرورش براى فرزندان خود، برديگران حق تقدم دارند. "
براى گراميداشت اين روز هر ساله سازمان تربيتى، علمى و فرهنگى سازمان ملل متحد (يونسكو) مراسم گوناگونى را در بسيارى از كشورهاى جهان برگزار مى كند و از دولت ها مى‌خواهد كه حقوق اقوام ساكن كشور خود را براى آموزش به زبان مادرى‌شان به رسميت بشناسند و زمينه تدريس زبان آنها را در نظام آموزشى كشورشان فراهم آورند.
درمقام قانونى بودن اين حق لازم است اشاره شود، به زبان مادرى و آموزش آن در اصل ۱۵ قانون اساسى كشور نيز، چنين اشاره شده است : "استفاده از زبان‌هاى محلى و قومى در مطبوعات و رسانه‌هاى گروهى و تدريس ادبيات آنها در مدارس، در كنار زبان فارسى آزاد است.“
عليرغم خواستگاه قانونى اين حق، كماكان با وجود گذشت سى سال از تصويب قانون اساسى، اين اصل دركشور نه تنها به اجرا درنيامده است بلكه تعداد زيادى از فعالان اين عرصه تنها به دليل مطالبه اين حق بازداشت و به عناوين مختلف محكوم شده اند، درحال حاضر نه تنها در سيستم آموزشى رسمى كشور اثرى از تدريس به زبان مادرى وجود ندارد بلكه درفضاى مستقل ازحوزه آموزش دولتى نيز، آموزشگاههاى زبان مادرى با منع فعاليت روبه رو هستند.

احمد باطبى، سخنگوى مجموعه فعالان حقوق بشر درايران درخصوص موانع بهره مندى اين حق ازحمايت جامعه مدنى معتقد است "عمده دليل مخالفت با آموزش به زبان مادرى را ميتوان اين برداشت كليشه اى ونادرست گروهى كه آموزش به زبان مادرى را برابر با " تجزيه طلبى " مىدانند، به حساب آورد"

مجموعه فعالان حقوق بشر درايران، ضمن گراميداشت روز جهانى زبان مادرى، اميد دارد تا درسايه توجه وتلاش هرچه بيشتر جامعه مدنى و مدافعان حقوق بشر، زبان اول و آموزش و تحصيل به زبان مادرى به مثابه يكى از عميق ترين جنبه هاى هويتى اقليتهاى ملى درايران جايگاه صحيح خود را پيدا كند.

دبيرخانه مجموعه فعالان حقوق بشر درايران
دوم اسفندماه ۱۳۸۸
منبع خبر : خبرگزارى هرانا ، - برگرفته از سایت ایران امروز

----------------------------------------------------------------------

۲۱ فوریه (۲ اسفند) روز جهانی زبان مادری

هشدار درباره امکان 'نابودی' زبانهای محلی افغانستان

بي بي سی- 21 فوريه 2010 - 02 اسفند 1388

شماری از گویشوران زبانهای محلی در افغانستان در "روز جهانی زبانهای مادری" گفته اند زبانهای آنها با خطر نابودی مواجه است.

روز 21 فوریه از سوی سازمان علمی- فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو، روز جهانی زبانهای مادری اعلام شده است. هدف از این اقدام، حمایت از زبان های مختلف محلی در سراسر جهان است.

شماری از گویشوران زبانهای محلی در افغانستان گفته اند که اگر فرزندان آن ها در خانه به زبانهای خود صحبت نکنند، آنان زبانهای خود را درمحیط بیرون از خانه، مدرسه و ادارات دولتی، فراموش خواهند کرد.

درحال حاضر درحدود ۳۰ زبان درافغانستان کاربرد دارد. قانون اساسی این کشور غیراز زبانهای فارسی و پشتو، شش زبان دیگر را هم درمناطقی که گویشوران آنها اکثریت اند، به عنوان "زبان های سوم رسمی" شناخته شده است.

ماده ۱۶ قانون اساسی چگونگی اجرای رسمیت این شش زبان - ازبکی، ترکمنی، پامیری، بلوچی، پشه ای، نورستانی- را به قانون جداگانه ای محول کرده است.

این قانون تا به حال تصویب نشده و گویشوران این زبانها میگویند درحال حاضر فرزندان آنها تنها درمیان خانواده های خود زبانهای خود را می آموزند وهیچ گونه زمینه دیگر برای آموزش بیشتر این زبانها وجود ندارد.

بصیر حمیدی، که زبان مادری اش پشه ای است میگوید: "اگر پدران ما ومادران ما با ما به زبان پشه ای صحبت نکنند، برنامه های دولت برای زنده ماندن این زبان کمکی نمیکند."

شماری ازگویشوران این زبانها میگویند این زبانها هنوز صاحب رسم الخط نشده است وگویشوران برخی ازآنها نمی توانند به زبان خود چیزی بنویسند و بخوانند.

اسدالله ولوالجی، نویسنده و شاعر ازبک تبار درافغانستان گفته است: "درست است که ما ازبکی گپ زده می توانیم، اما خواندن ونوشتن به زبان ازبکی را تعداد انگشت شماری از شخصیتهای ما میدانند. این مشکل بسیار بزرگی است."

این درحالی است که مقام های وزارت آموزش و پرورش گفته اند که بیش از ۷۰ عنوان کتاب درسی را به زبانهای مختلف چاپ کرده و به زودی دراختیار مدارس کشور قرارخواهند داد.

آصف ننگ، سخنگوی این وزارتخانه میگوید: "ازصنف (کلاس) اول تا صنف ششم به پنج زبان ازبکی، ترکمنی، پشه ای، بلوچی ونورستانی کتابها را تکمیل کرده ایم."

اما بسیاری میگویند، اگر این کتاب ها به مدارس فرستاده هم شود، دربسیاری از مناطقی که این کتابها به زبانهای ساکنان آنجا نوشته، شده آموزگاران کافی و آموزش دیده به این زبان ها وجود ندارند.

آقای ولوالجی تاکید دارد: "اگر کتاب هایی را که این ها (وزارت آموزش و پرورش) چاپ کرده اند، توزیع هم کنند، ما معلمی نداریم که این کتابها را به گونه ای که لازم است تدریس کنند. این مشکل است."

شماری از گویشوران این زبانها تاکید دارند که برای آموزش این زبانها، رسانه ها هم باید برنامه پخش و نشر کنند.

هر چند در حال حاضر تلویزیون دولتی افغانستان به شماری از این زبانها برنامه های حدود ۲۰ دقیقه ای پخش می کنند، بسیاری از کارشناسان آن را کافی نمی دانند.

http://www.bbc.co.uk/persian/afghanistan/2010/02/100221_k02-afghan-local-languges.shtml

--------------------------------------------------------

روز جهانی زبان مادری امسال فرق می‌کند

دویچه وئله : سازمان ملل ۲۱ فوریه (۲ اسفند) را روز جهانی زبان مادری اعلام کرده است. به همین مناسبت در ایران و دیگر نقاط دنیا مراسم مختلفی برگزار می‌گردد. استقبال ایرانیان از روز زبان مادری گفته می‌شود امسال با سال‌های دیگر تفاوت دارد.

مردودی به دلیل ندانستن زبان فارسی

در آستانه‌ی فرا رسیدن روز جهانی زبان مادری هشدار بسیاری از کارشناسان تعلیم و امور تربیت مبنی بر "افزایش مردودی" در مناطق قومی تائید شد.

در گزارش "مرکز پژوهش‌های مجلس جمهوری اسلامی ایران" آمده است، در ۶ سال اخیر نزدیک به ۵ ملیون نفر از دانش‌آموزان مردود شده‌اند. کارشناسان تائید می‌کنند، بیشترین میزان مردودی‌ها در مناطق قومی کشور بوده است.

شیرزاد عبدالهی، کارشناس مسائل آموزش و پرورش با اشاره به میزان بالای مردودی‌ها در مناطق قومی به سایت "خبر آنلاین"، می‌گوید: «کودکانی ‌که در این مناطق به مدرسه می‌روند به دلیل عدم آشنایی به زبان فارسی و مواجه با آن، دچار شوک وحشتناکی می‌شوند و خود را نمی‌توانند تطبیق دهند.»

عبدالهی در ادامه‌ی صحبت‌هایش نتیجه می‌گیرد، اجرای اصل ۱۵ قانون اساسی سبب کاهش چشمگیر آمار مردودی‌ها در مناطق قومی خواهد شد.

"هرگز در ایران دعوای زبان نداشتیم"

دکتر ضیاء صدرالاشرافی، محقق آذربایجانی معتقد است، زبان مادری با هویت هر انسان آمیخته است. وی در گفتگو با بخش فارسی دویچه‌وله تاکید می‌کند: «ما هرگز در ایران دعوای زبانی نداشتیم که به دیگران بگویند، حق خواندن و نوشتن به زبان مادری را ندارید.»

صدرالاشرافی در ادامه می‌افزاید: «این مسئله بویژه برای کودکان ایجاد اشکال کرده است. به‌نحوی که اخیرا وزیر آموزش و پرورش گفته اعلام کرده ۷۰ درصد کودکان دوزبانه اشکال دارند و ما این اشکال را به اصطلاح با "روش جمهوری اسلامی" به این صورت حل بکنیم که کودکان از همان سال اول زبان مادری را فراموش کنند، تا مساوات برقرار شود.»

مهد کودک به جای زبان مادری

کارشناسان می‌گویند، دانش آموزان کلاس اول در مناطق قومی از نخستین روزها مجبور می‌شوند به زبان مادری خود فکر نکنند و به این ترتیب، ارتباط فکری، ذهنی آنها با دنیائی که در آن بزرگ شدند، قطع می‌گردد.

به قول این کارشناسان، دولت برای از بین بردن این نقصان و برای پیشگیری از افت تحصیلی در مناطق قومی در سال‌های اخیر به میزان قابل توجهی، مهد کودک ساخته است، تا کودکان از سنین پائین‌تر به جای زبان مادری خود، زبان فارسی یاد بگیرند.

ممنوعیت زبان مادری در کلاس اول

از سوی دیگر آموزش و پرورش در مناطق قومی با برپائی سمینارهایی تلاش کرده است، مشکلات معلمان مناطق دوزبانه را حل کند. این اداره در مناطق قومی به معلمان بومی ابلاغ کرده است، با دانش آموزان به زبان مادری آنها سخن نگویند. کارشناسان انتقاد می‌کنند، این اقدام‌ها تابحال نتیجه‌ای نداده و این گونه روش‌ها کارشناسانه نبوده است.

ادامه‌‌ی این روند سبب نارضایتی والدین کودکان هم شده است. در یکی از طومارهایی که پیش از آغاز سال تحصیلی در ایران جمع آوری شده، اولیاء دانش آموزان به این گونه روش‌ها اعتراض کردند. آنها نوشتند: «این قابل قبول نیست که با طرح حساسیت‌های امنیتی، تدریس به زبان مادری میلیون‌ها دانش آموز را ممنوع کنند.»

برگزاری روز جهانی زبان مادری در کانادا

همزمان با برگزاری مراسم ویژه‌ی روز جهانی زبان مادری از سوی سازمان ملل، ایرانیان مقیم خارج نیز به این مناسبت در تورنتو کانادا و همچنین در برلین، پایتخت آلمان مراسم برگزارخواهند کرد.

به‌نظر انصافعلی هدایت، روزنامه‌نگار، امسال برگزار روز جهانی زبان مادری با سال‌های دیگر تفاوت دارد. وی در گفتگو با دویچه وله دراین‌باره چنین توضیح می‌دهد: «امسال در شهر تورنتو چندین مراسم بطور همزمان و یا پشت سرهم در روزهای متفاوت خواهد بود. بخش اصلی درخواست‌های برگذارکنندگان احترام به زبان مادری و رسمی بودن آن در ایران هست.»

این روزنامه‌نگار آگاه به مسائل قومی در ایران در ادامه‌ی صحبت‌هایش می‌افزاید: «در ایران هیچ حرکتی چه از طرف دولت حاکم و چه از طرف مخالفین به نتیجه‌ای نمی‌رسد مگر اینکه به خواست اقوام توجه بکنند و در برنامه‌های دولت به آن اولویت بدهند.»

مراسم روز جهانی زبان مادری در برلین

حافظ مهین، یکی از سازمان‌دهندگان مراسم روز جهانی زبان مادری در شهر برلین است. وی در گفتگو با بخش فارسی صدای آلمان می‌گوید: «این مراسم از سوی انجمن فرهنگی آذربایجانیان مقیم شهر برلین برگزار می‌شود. در این مراسم مهمانانی از ترکیه از جمله سیف الدین آلتایلی، فولکلورشناس، نویسنده و متخصص ادبیات آذربایجانی و از آمستردام هلند مختار شمس سیاست شناس شرکت خواهد کرد.»

حافظ مهین هم هدف اصلی برگزاری مراسم روز جهانی زبان مادری را آزادی تدریس زبان مادری در ایران می‌داند. وی تاکید می‌کند که در ایران مسئله حق تدریس به زبان مادری به خواست عمومی مردم آذربایجان تبدیل شده و این مسئله اکنون از جنبه روشنفکری و محفلی خارج شده و به نوعی جنبه توده‌ای پیدا کرده است.

نگرانی سازمان ملل از نابودی زبان‌ها

سازمان ملل در یکی از گزارش‌های سالانه‌ی "برنامه توسعه انسانی" یادآور می‌شود که «خواست گروه‌های قومی، مذهبی و زبانی نیاز به رسیدگی جدی و فوری دارد و ثبات بین‌المللی و توسعه‌ی انسانی در قرن بیست و یکم را تحت تاثیر قرار خواهد داد.»

این سازمان از دولت‌ها می‌خواهد که حق اقوام ساکن کشور خود را برای آموزش به زبان مادری‌شان به رسمیت بشناسند و زمینه‌ی تدریس زبان آنها را در نظام آموزشی کشورشان فراهم آورند.

در بسیاری از کشورهای دو یا چند زبانه، یادگیری زبان‌ها بصورت طبیعی انجام می‌گیرد و جزو امتیازات مردمانی است که در آنجا زندگی می‌کنند. در این کشورها فرهنگ‌ها و زبان‌ها عامل تهدید نیستند، بلکه به عنوان یک ارزش و گوهر گرانبها معنوی به آنها ارج گذاشته می‌شود.

طاهر شیرمحمدی، تحریریه: مصطفی