تبعیض‌ علیه اقلیتهای ملی درایران، بخشی ازمسأله ی منطقه وجهان

تبعیض قومیت‌ها درایران نهادینه شده است

دویچه وئله : کمیته ناظر بر رفع تبعیض نژادی سازمان ملل متحد درگزارش دوره‌ای خود به‌شدت از وضعیت قومیت‌ها درایران انتقاد کرده است. دویچه وله نظر دوکارشناس مسائل قومی ایران، دکتر کمال سیدو و عبدالستار دوشوکی، را دراین باره جویا شد.

کمیته ۱۸ نفره‌ی ناظر بر رفع تبعیض نژادی سازمان ملل متحد درگزارش دوره‌ای خود که درروز جمعه، پنجم شهریور۱۳۸۹، درمقر سازمان ملل در ژنو منتشر کرد از دولت ایران خواست به کنوانسیون بین‌المللی‌ای که آن را امضاء کرده، پایبند باشد وبه تبعیض‌ علیه اقلیت‌های قومی درکشور پایان دهد.

دربخش نخست این گزارش از حضور فعال و همکاری نهادهای حکومتی ایران در مراحل مختلف تحقیق و همچنین از ارائه مدارک و اسناد تقدیر شده است. با وجود این تقدیر، در گزارش نهایی این سازمان از رفتار "تبعیض‌آمیز" ایران به شدت انتقاد شده است.

تلاش ایران برای وصول گزارشی مثبت

دکترعبدالستار دوشوکی، کارشناس مسائل مربوط به اقوام ایرانی، مقاله‌هایی درباره‌ی فعالیت کمیته رفع تبعیض نژادی سازمان ملل متحد نوشته است. وی درباره‌ی همکاری ایران با این سازمان به دویچه وله گفت که دولت ایران از سال ۲۰۰۶ با ارائه‌ی مدارک واسناد برای وصول گزارشی مثبت تلاش کرده است.

به گفته دوشوکی، ایران سعی کرد به کمیته نشان دهد که هیچگونه شکایتی مبنی بر تبعیض ازسوی افراد یا گروه‌های وابسته به اقوام ایرانی در داخل کشور مطرح نشده است و در نتیجه به دلیل فقدان شکایت و عدم طرح ادعاهای حقوقی مربوط به آن در داخل کشور، کمیته نمی‌تواند رأی بر وجود تبعیض در ایران بدهد.

بنظر این کارشناس، کمیته سازمان ملل برخلاف درخواست ایران عمل کرده است. این کمیته در گزارش خود متذکر می‌شود که قربانیان تبعیض نسبت به مقامات انتظامی و قضائی ایران اعتماد و اطمینان حقوقی ندارند.

پرسشنامه درباره‌ی قومیت شهروندان ایرانی

دربند "ث" گزارش کمیته از دولت ایران درخواست شده که هنگام سرشماری شهروندان ایرانی در "پرسشنامه‌ی سنجش نفوس" پرسشی نیز درباره‌ی تعلق قومی افراد بگنجانند تا افراد بتوانند آزادانه قومیت خودرا ثبت ومشخص کنند. همچنین این خواست مطرح شده که نتایج این سرشماری بطور رسمی اعلام گردد.

افزون بر این، کمیته نسبت به عدم وجود امکانات و آزادی یادگیری و آموزش زبان مادری اقوام و عدم گزینش و استخدام افراد وابسته به آنها ابراز نگرانی کرده است. کمیته در بند ۱۵ گزارش خود یادآور شده است که استان‌های قوم‌نشین ایران فقیرترین مناطق کشورهستند.

کارشناس: گزارش کلی کافی نیست

دکتر کمال سیدو از "انجمن مدافع حقوق اقوام تحت ستم" در آلمان، به دویچه وله گفت: «گزارش‌های کلی سازمان‌ها و نهادهای حقوق بشری درباره‌ی جنبش سبز، وضعیت کلی ایران یا مخالفان رژیم کافی نیستند. اکنون زمان آن فرا رسیده که به طور مشخص درباره‌ی وضعیت یکایک اقلیت‌های قومی در ایران نیز گزارش تهیه شود.»

کارشناس انجمن مدافع حقوق اقوام تحت ستم، درادامه صحبت‌هایش تاکید کرد که این انجمن ازگزارش سازمان ملل یا هرنهاد دیگری که وضعیت قومیت‌های ایران را تشریح کند، استقبال می‌کند.

"تبعیض‌ها مختص حکومت نیست"

دکترعبدالستار دوشوکی، کارشناس مسائل اقوام، درباره‌ی ابعاد تبعیض‌های قومی درایران به دویچه‌وله چنین توضیح داد: «متاسفانه تبعیض قومی و مذهبی درایران مختص دولت وحکومت نیست. اینگونه برخوردهای تبعیض‌آمیز دربطن جامعه ایران نهادینه شده ودربسیاری از موارد افراد تبعیض کننده به آن آگاهی ندارند.»

دوشوکی به قانون اساسی کشور نیز اشاره کرد که در‌آن نسبت به قومیت‌ها تبعیض وجود دارد. وی خاطرنشان کرد که این تبعیض‌ها برخلاف معاهده‌ی کنوانسیون ضد تبعیض نژادی سازمان ملل متحد عمل می‌کند.

این کارشناس درخصوص واکنش ایران نسبت به گزارش سازمان تبعیض نژادی تاکید کرد که جمهوری اسلامی تابحال واکنش رسمی به این گزارش نشان نداده ومقام‌های ایرانی ورسانه‌های داخل کشور با وجود تلاش برای "وصول یک گزارش مثبت" وهمکاری با این کمیته، سکوت اختیارکرده‌اند.

کمیته ناظر بر رفع تبعض نژادی سازمان ملل متحد در پایان گزارش خود از دولت ایران درخواست کرده است در طول یک سال آینده به موارد مطرح شده در گزارش این سازمان پاسخ دهد.%

طاهر شیرمحمدی ، تحریریه: کیواندخت قهاری

Ynsan haklary hakynda Rapor

گزارش ماهانه نقض حقوق بشر - تیرماه ۸۹

۱ مرداد ۱٣٨۹ - ۲٣ ژوئيه ۲۰۱۰

هرانا : با توجه به نقض گسترده ی حقوق بشر درکشور وشرایط دشوار جمع آوری اخبار در محیطی بسته و خفقان آور، گزارشی که ارائه می شود با تمام تلاش هایی که از سوی واحد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران صورت گرفته، تنها بیانگر آماری حداقلی از نقض حقوق بشر در ایران در تیرماه سال جاری است. ذکر این نکته نیز ضروری است که ممکن است زمان وقوع برخی اخبار آمار ذیل مربوط به گذشته باشد وتنها انتشار آن مربوط به محدوده ی زمانی فوق الذکر باشد.

درتیرماه سال جاری دستکم2350 نقض موردی حقوق بشر که از سوی ناقضان آن در سطح جامعه صورت پذیرفته، از سوی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، به ثبت رسیده است.
درطول ماه گذشته، بیش از 1181 مورد نقض حقوق کارگران، 326 مورد نقض حقوق دانشجویان، 121 مورد نقض حقوق فعالین سیاسی و مدنی در حوزه ی آزادی اندیشه و بیان، 29مورد صدور، تایید یا اجرای حکم اعدام، 414 مورد شکنجه و نقض حقوق زندانیان سیاسی در زندان ها، دست کم 9 مورد تیراندازی که اکثرا به کشته شدن شهروندان منجر شده، 178 مورد بازداشت ونقض حقوق اقلییتهای ملی و 92 مورد بازداشت ونقض حقوق اقلییتهای مذهبی را شاهد بوده ایم.
در تیرماه سال جاری، دستکم20 بار دستگاه قضایی اقدام به اجرای حکم اعدام نموده است که 1مورد از ان در ملا عام بوده است. همچنین لازم به ذکر است صدور 20 حکم اعدام در کردستان و اجرای 8 مورد از آن نیز در این ماه از سوی مسئولین اعلام شد.
در این ماه، مسئولان قضایی در اقدامی کم سابقه در ملایر و همدان اقدام به قطع دست شش تن از زندانیان نمودند. اتهام این افراد که این عمل غیرانسانی در رابطه با ایشان اعمال شده است، سرقت عنوان شده هرچند که مرجع مستقلی آن را تایید نکرده است. می توان مدعی شد که این عمل وحشی ترین مجازات در نظر گرفته برای متهمان در ایران است.
هم چنین فضای امنیتی در زاهدان پس از بمب گذاری که جندالله مسئولیت آن را بر عهده گرفت ابعاد گسترده ای یافت و علاوه بر تعطیلی بازار منجر به بازداشت حداقل چهل تن و زخمی شدن دستکم 100 تن از شهروندان بلوچ شد.
در راستای تغییر جو دانشگاه ها نیز بیش از 32 تن از اساتید دانشگاه تهران مشمول بازنشستگی اجباری شدند و در دانشگاه شهید بهشتی نیز سیاست های تازه ای مبنی براخراج یا بازخرید دستکم 4 تن از اساتید در نظر گرفته شده است.
گفتنی است که فشارهای فزاینده بر مسئولان به دلیل احتمال سنگسار سکینه محمدی وی را فعلا از خطر اجرای چنین حکم غیرانسانی دور داشت.
از دیگر موارد نقص فاحش حقوق بشر در تیرماه، می توان به تجاوز و قتل یک دختر جوان در تبریز به دست شخصی که کارت بسیج به همراه داشته و گفته می شود به بهانه ی بدحجابی خودروی وی را متوقف کرده اند؛ اشاره کرد.
از سوی مسئولان به دلیل تحیل فشارهای فزاینده بر زندانیان سیاسی، با انتقال بسیاری از ایشان به بند امنیتی 350(معروف به بند کارگری) موجب تراکم بیش از حد این بند شدند. هم چنین به دلیل عدم بهداشت محیط، عدم رسیدگی پزشکی و ساخت و سازهای صورت گرفته در این بند بسیاری از زندانیان به انواع بیماری ها مبتلا شدند و سلامت جسمی ایشان در معرض خطر قرار جدی قرار گرفت.%

منبع : اخبار روز: www.akhbar-rooz.com ، برای مطالعه ی متن کامل گزارش به آدرس زیر مراجعه کنید:

www.hra-news20.info

کنفرانس بین‌المللی افغانستان درکابل

کنفرانس بررسی نقش نیروهای بین‌المللی وافغانی درتامین امنیت وبازسازی افغانستان

ایل گویجی : کشورهای شرکت کننده درتامین امنیت وبازسازی افغانستان، جهت بررسی میزان پیشرفت های درنظر گرفته شده و بررسی موانع و مشکلات، هراز چندی کنفرانسی برگزار می کنند. کنفرانس ما قبل آخر درلندن برگزار شده بود واین بار روز سه‌شنبه (۲۰ ژوئیه/ ۲۹ تیر) درپایتخت افغانستان برگزارشد. از نظر کارشناسان این کنفرانس بزرگترین نشست بین‌المللی درافغانستان طی ۳۰ سال گذشته است که درآن بان کی‌مون دبیر کل سازمان ملل متحد، هیلاری کلینتون وزیر خارجه آمریکا، وزیر خارجه آلمان و نیز وزرای خارجه فرانسه، بریتانیا و ده‌ها مقام دیگر از سراسرجهان درآن شرکت داشتند.

- در زیر گزارش دویچه وئله از کنفرانس مذکور

درکنفرانس کابل چه گذشت؟

مسئولیت حفظ امنیت افغانستان، تا سال ۲۰۱۴ میلادی به خود افغانی‌ها منتقل می‌شود. این مهم‌ترین نتیجه کنفرانس افغانستان بود که روز سه‌شنبه (۲۰ ژوئیه) در میان تدابیر شدید امنیتی در کابل برگزار شد.

اندکی پیش از آغاز کار کنفرانس افغانستان، چند موشک به نزدیکی فرودگاه کابل شلیک شد. همچنین دولت افغانستان ادعا کرد که چند شورشی را که قصد انجام عملیات تروریستی در کنفرانس داشته‌اند، کشته است. با این همه، ناظران غربی از این که حادثه تروریستی مهمی در جریان کنفرانس روی نداده است، ابراز خرسندی کردند.

افغان‌ها مسئول امنیت افغانستان

خبرگزاری آلمان از کنفرانس کابل به عنوان " بزرگترین کنفرانس بین‌المللی تاریخ افغانستان" یاد کرد. هیئت‌های نمایندگی هفتاد کشور و رهبران ناتو و سازمان ملل متحد در این کنفرانس حضور داشتند و با صدور یک قطعنامه به کار خود پایان داند. در این قطعنامه تاکید شده است که تا سال ۲۰۱۴ میلادی مسئولیت حفظ امنیت افغانستان به نیروهای نظامی و انتظامی این کشور سپرده خواهد شد.

حامد کرزای رئیس‌جمهور افغانستان اطمینان داد که کشورش تا سال ۲۰۱۴ توانایی تامین امنیت خود را خواهد داشت. وی خواستار آن شد که علاوه بر حفظ امنیت، مسئولیت کنترل و توزیع کمک‌های بین‌المللی نیز به دولت وی سپرده شود.

جامعه بین‌المللی اعلام کرده که حاضر است ۵۰ درصد کمک‌ها را از طریق دولت مرکزی افغانستان توزیع کند، مشروط بر آن‌که سیستم مالی اصلاح و مبارزه با فساد جدی گرفته شود. جهان غرب تا چند سال پیش امید زیادی به دولت کرزای بسته بود، اما امروز بسیاری از غربی‌ها همین دولت را یکی از موانع مبارزه با فساد و مواد مخدر می‌دانند. به تازگی برادر کرزای متهم شده که میلیاردها دلار پول نقد را از افغانستان خارج کرده است.

جذب نیروهای طالبان

برنامه خلع سلاح و جذب نیروهای طالبان، یکی از مهم‌ترین چالش‌های کنفرانس کابل بود. این برنامه که در کنفرانس لندن اعلام شده بود، در کابل زوایای روشن‌تری یافت. دولت افغانستان تصمیم دارد ظرف ۵ سال آینده، ۳۶ هزار نفر از نیروهای طالبان را به جامعه باز گرداند. برای تحقق این هدف، کابل ۷۷۳ میلیون دلار کمک درخواست کرده است.

گیدو وستروله وزیرخارجه آلمان نتیجه کنفرانس کابل را مثبت ارزیابی کرد. وی گفت: «تعیین سال ۲۰۱۴ به عنوان زمان انتقال مسئولیت حفظ امنیت، سبب می‌شود که دولت آلمان نیز در همین دوره فعلی بتواند چشم‌اندازی برای بازگشت نیروهای خود ترسیم کند.»

وزیر خارجه آلمان افزود که کاهش شمار سربازان آلمانی مستقر در افغانستان می‌تواند از سال آینده شروع شود، وی اما رقمی اعلام نکرد.

هیلاری کلینتون وزیرخارجه آمریکا، از کنفرانس کابل به عنوان ‌«بخشی از یک سفر پر مانع» یاد کرد. منوچهر متکی وزیرخارجه جمهوری اسلامی نیز در کنفرانس کابل شرکت داشت. جمهوری اسلامی در ماه ژانویه امسال، کنفرانسی را که برای بررسی وضعیت افغانستان در لندن تشکیل شد، تحریم کرده بود.

آزمایش امنیت در سه یا چهار استان

ناتو تصمیم دارد پائیز امسال در کنفرانس لیسبون نخستین ایالت‌هایی را که امکان انتقال مسئولیت حفظ امنیت در آن‌ها از سال ۲۰۱۱ وجود دارد مشخص کند. به گفته وزیرخارجه آلمان، این طرح در سه یا چهار استان از ۳۴ استان افغانستان تجربه خواهد شد. یکی از این استان‌ها در شمال افغانستان و در حوزه مسئولیت آلمان قرار دارد.

هم‌زمان دبیرکل ناتو تصریح کرد که نیروهای ناتو، حتی پس از انتقال مسئولیت به ارتش و پلیس افغانستان، برای پشتیبانی از این نیروها در هندوکش باقی خواهند ماند.

گزارشی از اوضاع کنونی عیسوی های عراق

دویچه وئله :

مسیحیان عراق، خواهان خودگردانی

همواره تعداد بیشتری از مسیحیان عراق یا کشور خود را ترک و یا به شمال این کشور مهاجرت می‌کنند. شهر "عین کاوه" در نزدیکی اربیل، اکنون به مهمترین مرکز تجمع مسیحیانی تبدیل شده که بعضا خواستار خودمختاری هستند.

عین کاوه، با خانه‌های کوچک یک تا دو طبقه وباغ‌های کوچک لیمو، واقع در نزدیکی اربیل مرکز کردستان عراق، به تدریج به یکی از مهم‌ترین مراکز سکونت مسیحیان عراق تبدیل می‌شود. ویژگی این شهر، تعداد زیاد کلیساهای آن است. طرفداران تمام شاخه‌های کلیسای شرقی در این شهر کوچک گرد هم آمده‌اند.

عین کاوه درسال‌های اخیر به شدت رشد کرده است. پلاک خودروها، نشان می‌دهد که ساکنان شهر ازکجا آمده‌اند: بغداد، بصره، موصل وجاهای دیگر. آنچه مسیحیان را به مهاجرت واداشته، عدم احساس امنیت درمناطق دیگر عراق است.

"پتر بشر وردا" مدیر سمینارهای واعظان کلیسای کاتولیک کلدانی ومسئول دبیرخانه "مدرسه‌عالی علوم دینی بابل" یکی از ساکنان جدید عین کاوه است. او می‌گوید:«تا پنج سال پیش، فقط ۲ هزار خانواده درعین کاوه زندگی می‌کردند. اما تعداد آن‌ها اکنون به ۶ هزار خانوار رسیده است. زندگی در کنار هم، به مسیحیان احساس امنیت می‌دهد.»

۶۵۰ هزار مسیحی؟

درباره تعداد واقعی مسیحیان عراق آمار قابل اعتمادی در دست نیست. "جامعه خلق‌های مورد تهدید" درآخرین سالهای حکومت حزب بعث، تعداد مسیحیان عراق را ۶۵۰ هزار نفر برآورد کرده بود. برخی منابع می‌گویند که نیمی از این مسیحیان تاکنون یا خاک عراق را ترک کرده‌ وبه سوریه، لبنان و غرب مهاجرت کرده‌اند ویا درشمال عراق اقامت گزیده‌اند.

عزیز الزباری استاد رشته تعلیم ‌و تربیت دانشگاه اربیل هم ۵ سال پیش مجبورشد شهر خود موصل را ترک کند ودر عین ‌کاوه اقامت گزیند. او می‌گوید:«من به چشم خودم دیدم که ظرف ۳ روز ۳۰۰ خانواده مسیحی از موصل رانده شدند. افراد ماسک‌دار، بلندگو به دست درخیابان‌ها حرکت می‌کردند وفریاد می‌زدند:«کفار، گم شوید!»

این تجربه تلخ سبب شده است که استاد دانشگاه اربیل ازایجاد یک منطقه خودگردان برای مسیحیان عراق حمایت کند. به عقیده او، تنها یک منطقه خودگردان است که می‌تواند موجودیت مسیحیان عراق را درداخل کشور خودشان تضمین کند.

رقابت‌های سیاسی مسیحیان

عزیز الزباری عضو "شورای مسیحیان کلدانی، سوری و آسوری" است. این شورا که عملکردی شبیه یک حزب سیاسی را دارد، در سال ۲۰۰۷ بنیانگذاری شد و به حزب دموکرات کردستان عراق نزدیک است. بنیادگذار اصلی این حزب، سرکیس آقایان است که چندین سال وزیر اقتصاد و دارائی دولت کردستان در اربیل بود.

شورای مسیحیان کلدانی، سوری و آسوری، هم در مجلس ملی عراق نماینده دارد و هم در مجلس کردستان. این حزب، خواستار خودگردانی برای ایالت نینوا در لوای پرچم کردستان است. در آخرین انتخابات ایالتی، ۶۰ درصد مسیحیان ایالت نینوا به نمایندگان شورای مسیحیان کلدانی، سوری و آسوری رای دادند.

طرح خودگردانی نینوا تحت لوای پرچم کردستان، اختلافاتی را هم میان مسیحیان برانگیخته است. رقیب اصلی شورای جوامع کلدانی، سوری و آسوری، "جنبش دموکراتیک آسوری" است که در دهه ۷۰ میلادی تاسیس شد. این تشکیلات، آشکارا با طرح "شورای مسیحیان کلدانی، سوری و آسوری" مخالفت می‌ورزد.

دیدگاه جنبش دموکراتیک آسوری

"نیاز حنا" مدیر دفتر جنبش دموکراتیک در عین‌ کاوه هم از حق خودگردانی مسیحیان عراق پشتیبانی می‌کند. اما به شرط آن‌که منطقه خودگردان مسیحی، زیر پرچم عراق تشکیل شود و نه زیر پرچم کردستان.

رئیس دفتر جنبش دموکراتیک آسوری می‌گوید:«تصور خودمختاری واقع‌گرایانه نیست. معلوم نیست که این نظر چگونه باید عملی شود. آن‌ها که از خودمختاری در سطح نینوا حرف می‌زنند، فراموش می‌کنند که مساله بر سر منطقه‌ای نیست که فقط مسیحیان در آن زندگی می‌کنند، بلکه یزیدیان، کردها و عرب‌ها نیز در آن‌جا سکونت دارند.»

نینوا، درشمال شرقی عراق، هم‌مرز کردستان عراق، سوریه وترکیه است. دولت مرکزی عراق ومنطقه خودمختار کردستان، برسر مالکیت این ایالت اختلاف دارند.

جنبش دموکراتیک آسوری خواستار آن است که حکومت مرکزی عراق حقوق اولیه مسیحیان را به رسمیت بشناسد و زبان آرامی را، به عنوان زبان ملی در کنار عربی، کردی و ترکمنی در قانون اساسی بگنجاند.% JT/FW

اولین خط آهن درافغانستان

در 25 مه 2010 برابر با 4 خرداد 1389،

کار کشیدن خط آهن افغانستان- ازبکستان آغازشد

افغانستان دارای راه آهن می‌شود. اولین ایستگاه مهم درشهر مزار شریف خواهد بود. راه آهنی این شهر را به شبکه راه‌ آهن ازبکستان وصل خواهد کرد. درگام بعدی مزارشریف به هرات وهرات به شبکه‌ی راه آهن ایران وصل خواهد شد.

کار درمنطقه‌ی خشک مرزی در شمال کشور آغاز شده است. اولین راه آهن افغانستان، شهر مزار شریف را به مرز ازبکستان متصل خواهد کرد. تکه‌ی نخست راه‌آهن افغانستان ۷۵ کیلومتر خواهد بود. اعتبار این پروژه ۱۶۵ میلیون دلار است که آن را "بانک توسعه‌ی آسیا" (ADB) به صورت وام در اختیار دولت کابل گذاشته است.

پروژه‌ای همچون یک "انقلاب"

طرح کشیدن اولین بخش خط آهن را شرکت دولتی راه‌آهن ازبکستان پیش می‌برد. قرار است طرح تا ماه سپتامبر امسال به انجام برسد. دولت افغانستان امیدوار است که راه‌آهن کشور زمانی سرتاسری شود و از طریق آن ترابری، بویژه با کشورهایی تسهیل شود، که به دریای آزاد راه دارند.

هفته‌ی گذشته عمر زاخیلوال، وزیر دارایی افغانستان درسخنرانی‌‌ای به مناسبت آغاز کشیدن خط آهن گفت که روز آغاز این طرح «یک روزتاریخی است. این آغاز یک پروژه‌ی حیاتی برای افغانستان ومنطقه است.» او کشیدن خط آهن در افغانستان را همچون انقلابی توصیف کرده است که دستاوردهای آن نه تنها درافغانستان، بلکه درکل منطقه مشهود خواهد بود.

اهمیت اقتصادی پروژه

افغانستان با کشورهای پاکستان، چین، تاجیکستان، ازبکستان، ترکمستان و ایران همجوار است و روابط تجاری فعال با این کشورها می‌تواند اقتصاد کشور را پررونق سازد. جنگ و تروریسم و ناامنی از یک طرف وازطرف دیگر فقدان زیرساختارهای لازم تا کنون مانع از آن شده‌اند که افغانستان بتواند از منابع معدنی، امکانات کشاورزی وصنایع دستی خود به خوبی بهره برد.

سید مسعود، اقتصاددانی دردانشگاه کابل می‌گوید که «پروژه‌ی تأسیس راه‌آهن بسیار بسیار مهم است». به نظر او با این پروژه افغانستان درمیان همسایگانش دارای اعتبار می‌شود ومی‌تواند باعث تقویت تجارت میان پاکستان، چین وآسیای میانه شود.

بخش‌بعدی پروژه

پس از این که مزار شریف به راه آهن ازبکستان وصل شد، کار بر روی بخش دیگر پروژه آغاز خواهد شد. این بار مزار شریف به هرات وصل می‌شود که در نزدیکی‌های مرز ایران واقع است. قرار است خط آهنی هرات را به شبکه‌ی راه آهن ایران وصل کند.% RN/BM

*-برگرفته از سایت دویچه وئله

--------------------------------------------------------------------

گزارش سالانه ی عفو بین الملل

خلأ عدالت در سطح جهان

گزارش ۲۰۱۰ عفو بین الملل

• رویدادهای سراسر جهان، به سقوط میلیون ها نفر در ورطه فقر در اثر بحران های غذایی، انرژی و مالی انجامیده است ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com ، پنج‌شنبه ۶ خرداد ۱٣٨۹ - ۲۷ می ۲۰۱۰

لند ) ن) عفو بین الملل امروز در ارزیابی سالانه اش از وضع حقوق بشر در سراسر جهان گفت: به رغم سال مهمی که عدالت در سطح بین المللی در پشت سر دارد، سیاست قدرت منجر به گسترش خلأ عدالت در سطح جهان شده است.
این سازمان با انتشار گزارش ۲۰۱۰ عفو بین الملل: وضعیت حقوق بشردر جهان، که تعدی ها در ۱۵۰ کشور را مستند کرده است، گفت کشورهای قدرتمند با ایستادن بر فراز قانون در زمینه حقوق بشر، با محافظت از متحدانشان در برابر انتقاد و دست زدن به اقدام تنها زمانی که از لحاظ سیاسی به مصلحت است، مانع پیشرفت عدالت در سطح بین المللی می شوند.
کلادیو کُردُنه، دبیرکل موقت عفو بین الملل گفت: «اختناق و بی عدالتی در خلأ جهانی عدالت اوج می گیرند و میلیون ها نفر را به تحمل تعدی، ستم و فقر محکوم می کنند.»
«دولت ها باید تضمین کنند که هیچکس بالاتر از قانون نباشد و همه در زمینه نقض حقوق بشر از عدالت بهره مند باشند. تا زمانی که دولت ها عدالت را تابع منافع سیاسی قرار می دهند، آزادی از ترس و آزادی از نیاز به دور ازدسترس اکثریت بشریت قرار خواهد داشت.»
عفو بین الملل دولت ها را فراخواند تا پاسخگویی برای اقداماتشان را تضمین کنند، عضویت کامل دادگاه بین المللی جزایی را بپذیرند و امکان پیگرد جرایم را بر اساس حقوق بین الملل در همه جای جهان فراهم کنند. عفو بین الملل گفت کشورهایی که ادعای رهبری برجهان را دارند، از جمله گروه ۲۰، دارای مسئولیت ویژه ای برای ارائه الگو هستند.
حکم بازداشت دادگاه بین المللی جزایی برای رئیس جمهور سودان عمر حسن البشیر در سال ۲۰۰۹، به خاطر جنایت های علیه بشریت و جنایت های جنگی، نقطه عطفی بود که نشان داد حتا روسای فعلی کشورها فراتر از قانون نیستند. اما، خودداری اتحادیه آفریقا از همکاری، به رغم کابوس خشونت که صدها هزار نفر از مردم دارفور را درنَوردیده است، مثال شاخصی از قصور دولتی از دادن اولویت به عدالت در برابر سیاست بود.
از کار افتادن شورای حقوق بشر سازمان ملل در مورد سری لانکا، به رغم تعدی های جدی شامل جنایت های جنگی احتمالی هم از سوی نیروهای دولتی و هم از سوی نیروهای ببرهای آزادیبخش تامیل الام، گواهی شکست جامعه بین المللی در دست زدن به اقدام در زمان لازم بود. در این بین، توصیه های گزارش گلدستون شورای حقوق بشر در مورد ضرورت پاسخگویی برای منازعه در غزه هنوز مورد توجه اسرائیل و حماس قرار نگرفته است.
خلأ عدالت در سراسر جهان به وجود گستره خطرناکی از اختناق تداوم بخشیده است. تحقیقات عفو بین الملل به ثبت کردن اسناد شکنجه و اذیت و آزارهای دیگر در حداقل ۱۱۱ کشور، دادگاه های ناعادلانه در حداقل ۵۵ کشور، محدودیت آزادی بیان در حداقل ۹۶ کشور و حبس زندانیان عقیدتی در حداقل ۴٨ کشور منجر شده است.
سازمان های حقوق بشر و مدافعان حقوق بشر در بسیاری از کشورها مورد حمله قرار گرفتند و دولت ها از فعالیت آنها جلوگیری کردند یا از حمایت از آنان سر باز زدند.
در خاورمیانه و آفریقای شمالی، ناشکیبایی در برابر انتقاد در عربستان سعودی، سوریه و تونس و اختناق فزاینده در ایران رویه جاری بود. در آسیا، دولت چین به چالش در مقابل اقتدار خود با افزایش فشار، بازداشت و آزار مدافعان حقوق بشر واکنش نشان داد. هزاران نفر از اختناق شدید و فشار اقتصادی در کره شمالی و میانمار فرار کردند.
فضای موجود برای ابراز نظریات مستقل و جامعه مدنی در بخش هایی از اروپا و آسیای مرکزی تنگ تر شد و محدودیت های ناعادلانه ای بر آزادی بیان در روسیه، ترکیه، ترکمنستان، آذربایجان، بلاروس (روسیه سفید) و ازبکستان برقرار بود. کشورهای آمریکایی از صدها قتل غیرقانونی به دست نیروهای امنیتی از جمله در برزیل، جامائیکا، کلمبیا و مکزیک به ستوه آمدند و معافیت از کیفر برای نقض حقوق بشر به دست ایالات متحده در زمینه ضد تروریسم ادامه یافت. دولت ها در آفریقا مثل گینه و ماداگاسکار پاسخ دگراندیشی را با خشونت مفرط و قتل های غیرقانونی دادند، و اتیوپی و اوگاندا وکشورهای دیگر انتقاد را سرکوب کردند.
بی اعتنایی بی رحمانه به غیرنظامیان شاخص درگیری ها بود. گروه های مسلح و نیروهای دولتی در جمهوری دمکراتیک کنگو، سری لانکا و یمن حقوق بین المللی را زیر پا گذاشتند. در درگیری ها در غزه و جنوب اسرائیل، نیروهای اسرائیلی و گروه های مسلح فلسطینی غیرنظامیان را برخلاف قانون کشتند و زخمی کردند. هزاران نفر از غیرنظامیان در اثر گسترش خشونت به وسیله طالبان در افغانستان و پاکستان در معرض تعدی قرار گرفتند و در عراق و سومالی بار اصلی منازعه ها را به دوش کشیدند. زنان و دختران در اکثر منازعه ها قربانی تجاوز و خشونت های دیگر به دست نیروهای دولتی و گروه های مسلح شدند.
روند های دیگر از این جمله بود:
• اخراج اجباری توده های مردم از خانه هایشان در آفریقا، به عنوان مثال در آنگولا، غنا، کنیا و نیجریه، که اغلب مردم را در ورطه فقر بیشتر فرو برد.
• گزارش ها در باره خشونت خانگی علیه زنان، تجاوز، تعدی جنسی، و قتل و مثله کردن پس از تجاوز در مکزیک، گواتمالا، السالوادور، هندوراس و جامائیکا رو به افزایش بود.
• میلیون ها مهاجر در کشورهای آسیا و اقیانوس اطلس از جمله کره جنوبی، ژاپن و مالزی با استثمار، خشونت و تعدی روبرو بودند.
• نژادپرستی، خارجی ـ ترسی و ناشکیبایی در اروپا و آسیای مرکزی به شدت افزایش یافت.
• در خاورمیانه و آفریقای شمالی، حملات گروه های مسلح ـ که بعضی از آنها آشکارا متحدان القاعده بودند ـ در کشورهایی مثل عراق و یمن ناامنی را افزایش داد.
رویدادهای سراسر جهان، با سقوط میلیون ها نفر در ورطه فقر در اثر بحران های غذایی، انرژی و مالی، نیاز به مقابله با تعدی های تاثیرگذار بر فقر را به نمایش گذاشتند.
کلادیو کُردُنه گفت: «دولت ها باید پاسخگوی تعدی های حقوق بشری باشند که به فقر دامن می زنند و آن را عمیق تر می کنند. اجلاس سازمان ملل برای بازنگری اهداف توسعه هزاره در نیویورک، ایالات متحده آمریکا، در سپتامبر امسال فرصتی است برای رهبران جهان تا از وعده ها به سوی تعهدات قانونا قابل اجرا حرکت کنند.»
زنان، به ویژه زنان تهی دست، بار اصلی شکست در دستیابی به این اهداف را بر دوش کشیده اند. مشکلات ناشی از حاملگی به قیمت جان تقریبا ٣۵۰۰۰۰ زن تمام شده و باعث شده مرگ و میر مادران اغلب به طور مستقیم در اثر تبعیض جنسیتی، نقض حقوق جنسی و تولید مثل و محرومیت از دسترسی به مراقبت درمانی رخ دهد.
کلادیو کُردُنه گفت: «دولت ها باید برابری زنان را ترویج کنند و در صورتی که قصد دارند در دستیابی به اهداف توسعه هزاره پیشرفت داشته باشند به تبعیض علیه زنان توجه کنند.»
عفو بین الملل در عین حال آن دسته از کشورهای گروه ۲۰ را که به عضویت کامل دادگاه بین المللی جزایی در نیامده اند ـ ایالات متحده آمریکا، چین، روسیه، ترکیه، هند، اندونزی و عربستان سعودی ـ فراخواند تا این کار را بکنند. اجلاس بین المللی بازنگری در مورد دادگاه، که در ٣۱ مه (۱۰ خرداد) در کامپالا، اوگاندا، شروع می شود، فرصتی برای دولت ها ایجاد می کند تا تعهدشان به دادگاه را نشان دهند.
به رغم ناکامی ها در تضمین عدالت در سال گذشته، رویدادهای بسیاری پیشرفت در این زمینه را به نمایش گذاشتند. در آمریکای لاتین، تحقیقات در مورد جنایت هایی که از حمایت قوانین عفو برخوردار شده بودند، دوباره شروع شد و به حکم های مهمی در باره رهبران پیشین انجامید، از جمله به محکومیت رئیس جمهور پیشین پرو آلبرتو فوجیموری به خاطر جنایت های علیه بشریت و آخرین رئیس جمهور نظامی آرژانتین، رینالدو بیگونه، به خاطر آدم ربایی و شکنجه. تمام محاکمه های دادگاه ویژه سیرا لئون به استثنای محاکمه رئیس جمهور پیشین لیبریا چارلز تیلور به سرانجام رسید.
کلادیو کُردُنه گفت: «نیاز به عدالت ثمربخش جهانی درس اساسی سال گذشته است. عدالت، انصاف و حقیقت را دراختیار کسانی قرارمی دهد که ازتعدی ها رنج برده اند، از نقض حقوق بشر پیشگیری می کند و سرانجام به ایجاد دنیای باثبات تر و امن تری می انجامد.»%

----------------------------------------------------------

Toýlar toýa ulashsyn

برنامه بزرگداشت هفته مختومقلی فراغی درترکمنصحرا

تاریخ و زمان مکان برگزاری سه شنبه 14 اردیبهشت، ساعت 15 الی 17 مجتمع آموزش عالی گنبدکاووس 20 الی 23 اردیبهشت دانشگاه پیام نور گرگان پنج شنبه 23 اردیبهشت، ساعت 3 بعداز ظهر گمیشان، خیابان شهید مرگنی، سالن ورزشی معلم جمعه 24 اردیبهشت، ساعت 9 صبح روستای سارجه کر، منزل استاد حالت سعادتی جمعه 24 اردیبهشت، ساعت 3 بعدازظهر کلاله، روستای دهنه سه شنبه 28 اردیبهشت، ساعت 9 صبح روستای حاجی قوشان، زادگاه مختومقلی سه شنبه 28 اردیبهشت، ساعت 3 بعدازظهر گنبدکاووس، سالن المپیک چهارشنبه 29 اردیبهشت، ساعت 4 بعدازظهر آق قلا، پشت ساختمان فرمانداری، سالن ورزشی جدید کوثر پنج شنبه 30 اردیبهشت از صبح تا شب آق توقای، آرامگاه مختومقلی جمعه 31 اردیبهشت، ساعت 9 صبح آق توقای، آرامگاه مختومقلی اول الی پنجم خرداد دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران چهارشنبه پنجم خرداد از ساعت 9 الی 12 ظهر دانشگاه آزاد اسلامی واحد علی آباد کتول تهیه و استخراج جدول برنامه: مدیریت پایگاه اطلاع رسانی دانشجویان و دانش آموختگان ترکمن ایران

*- برگرفته از سایت دانشجویان تورکمن

جشن 'نوروز' درتهران با حضور روسای چند کشورهمسایه ومنطقه

مراسم گرامیداشت نوروز درتهران با حضور روسای

کشورهای عراق، تاجیکستان، ترکمنستان وافغانستان

بي بي سی- 27 مارس 2010 - 07 فروردین 1389

مراسم گرامیداشت نوروز با حضور روسای جمهوری کشورهای عراق، تاجیکستان، ترکمنستان وافغانستان به میزبانی محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور ایران درتهران برگزار شد.

به گزارش ایسنا، روز شنبه هفتم فروردین (۲۷ مارس) آقای احمدی نژاد، درمراسم جشن جهانی نوروز ابراز امیدواری کرده است تا "جشن نوروز" همه ساله دریکی از پایتختهای کشورهایی که نوروز را جشن میگیرند برگزار شود.

در روزهای گذشته، روسای جمهوری تاجیکستان، افغانستان، ترکمنستان وعراق برای شرکت درشرکت جشن "جهانی" نوروز و دیدار با محمود احمدی نژاد به تهران سفر کردند.

به گزارش خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی (ایرنا) این جشن روز شنبه، هفتم فروردین (۲۷ مارس) در مجموعه فرهنگی سعدآباد تهران برگزار شد وادامه آن فردا (یکشنبه) درشیراز برگزار خواهد شد.

درحاشیه این جشن محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری ایران، با امام علی رحمان، رئیس جمهوری تاجیکستان وجلال طالبانی، همتای عراقی خود دیدار و گفتگو کرده است.

قربانقلی بردی محمد اف، رئیس جمهوری ترکمنستان نیز در تهران با همتای ایرانی خود دیدار کرد.

حامدی کرزی، رئیس جمهوری افغانستان امروز (شنبه هفتم فروردین) برای شرکت درمراسم یاد شده به تهران سفر کرد.

محمود احمدی نژاد درماه مارس درکابل، پایتخت افغانستان با حامد کرزی دیدار کرده بود.

دولت ایران در حالی میزبان اولین جشن "جهانی" نوروز شده است که کنگره آمریکا امسال برای نخستین بار 'اهمیت فرهنگی و تاریخی' مهم ترین عید باستانی ایرانیان را به رسمیت شناخت.

مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز روز چهارم اسفند (۲۳ فوریه) با صدور قطعنامه ای نوروز را یک مناسبت جهانی معرفی کرد.

مقام های ارشد آمریکایی از جلمه بارک اوباما، رئیس جمهوری، هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه و سناتور جان کری، رئیس دموکرات کمیته روابط خارجی سنا، در پیام های جداگانه فرارسیدن نوروز را تبریک گفته اند.

علاوه بر ایران، نوروز در چند کشور از جمله افغانستان، تاجیکستان، جمهوری آذربایجان، ازبکستان، قزاقستان، پاکستان و ترکیه نیز جشن گرفته میشود.%

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2010/03/100327_l07_norouzappreciationceremonyiniran_norouz.shtml

---------------------------------------------------------------------