۱۳۸۸ آذر ۲۵, چهارشنبه

موفقیت دررمزگشائی از سرطان ریه و پوست

کد ژنتیک سرطان های ریه و پوست رمزگشایی شد

بی بی سی 16 دسامبر 2009 - 25 آذر 1388

محققان کد ژنتیک سرطان های ریه و پوست را که از انواع شایع سرطان است را به طور کامل رمزگشایی کرده اند.

این دستاورد علمی امید محققان را برای بهبود روش های درمان انواع سرطان افزایش داده است.

به گفته محققان، دستیابی به نقشه ژنتیک بیماری سرطان، به تشخیص ساده تر آن از طریق آزمایش خون کمک می کند و راهگشای تولید داروهای جدید است.

گروهی متشکل از محققان ده کشور درحال مطالعه نقشه ژنتیک انواع سرطان هستند.

محققان بریتانیایی درحال تحقیق درباره سرطان سینه هستند. درژاپن بر روی سرطان کبد ودرهند بر روی سرطان دهان تحقیق میشود.

دانشمندان چینی مشغول بررسی سرطان معده هستند و مطالعه بر روی نقشه ژنتیک سرطان های تخمدان، مغز و لوزالمعده برعهده محققان آمریکایی گذاشته شده است.

کنسرسیوم بین المللی ژنوم سرطان پیشبینی می کند تکمیل فهرست ژنتیک انواع سرطان تا پنج سال دیگر طول بکشد.

مایکل استراتون که هدایت گروه محققان بریتانیایی را در این کنسرسیوم برعهده دارد، در این باره گفت: "این فهرست ها برداشت ما را از عملکرد سرطان های مختلف تغییر خواهد داد."

او ادامه داد: "با شناسایی همه ژن های مربوط به سرطان قادر خواهیم بود داروهای جدیدی را تولید کنیم که می توانند ژن های جهش یافته را هدف قرار دهند."

محققان می گویند در بررسی کد ژنتیک بیماری سرطان پوست متوجه سی هزار اشتباه عملکردی شده اند که تقریبا بیشتر آن ناشی از قرار گرفتن در معرض نور خورشید است.

ماده وراثتی مربوط به سرطان ریه نیز دارای بیست و سه هزار اشتباه است که بخش عمده ای از در اثر دود سیگار ایجاد می شود.

محققان می گویند به طور متوسط، کشیدن هر 15 نخ سیگار معادل با بروز یک جهش ژنتیک در دی ان ای افراد سیگاری است.

بیشتر موارد جهش بی خطر هستند ولی گاهی می توانند خطرساز و سرطان زا باشند.

متخصصان درمان سرطان از انتشار نتیجه تحقیقات انجام شده استقبال کرده اند.

موسسه تحقیقات سرطان در بیانیه ای گفت: "با آشکار شدن ژنوم تعداد بیشتری از انواع سرطان، درک بهتری را از نحوه پیدایش این بیماری پیدا می کنیم و توانایی ما برای پیشگیری، تشخیص و درمان آن بهبود پیدا می کند."%

http://www.bbc.co.uk/persian/science/2009/12/091216_wmj-cancer-genes.shtml

-----------------------------------------------------------------------------------------

۱۳۸۸ آذر ۲۴, سه‌شنبه

وزیر آموزش و پرورش دررابطه با تغییر سیستم آموزشی:

هفتاد درصد دانش‌آموزان درسراسر کشور دو زبانه بوده وپس از ورود به کلاس اول و

گذراندن یک سال تحصیلی هنوز زبان مادری آنها به فارسی تبدیل نشده است؛ اینگونه

دانش‌آموزان چگونه می‌توانند با دانش‌آموزانی که درتهران تحصیل می‌کنند رقابت کنند.
حاجی‌بابایی اظهارداشت:

دانش‌آموزی که درکلاس اول با این افت تحصیلی مواجه شود تا آخر نیز نمی‌تواند موفق باشد.

--------------------------------

دوره ی راهنمای تحصیلی حذف، وآموزش و پرورش کشور به دو دوره ی شش ساله تبدیل شد

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com ، ۲٣ آذر ۱٣٨٨ - ۱۴ دسامبر ۲۰۰۹

وزیر آموزش و پرورش گفت: در جلسه شورای عالی آموزش و پرورش با حضور احمدی نژاد تبدیل آموزش و پرورش کشور به دو دوره ۶ ساله ابتدایی و ۶ ساله دوم وحذف دوره راهنمایی ازنظام آموزشی به تصویب رسید.
به گزارش خبرنگار اجتماعی باشگاه خبری فارس «توانا»، حمید‌رضا حاجی‌بابایی درمراسم بزرگداشت روز ملی پژوهش که عصر امروز درسالن حجاب مرکز آفرینش‌های فرهنگی و هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزارشد، اظهار داشت: صبح امروز درجلسه شورای عالی آموزش و پرورش با حضور رئیس جمهور تبدیل آموزش و پرورش کشور به دو دوره ۶ ساله ابتدایی و ۶ ساله دوم و حذف دوره راهنمایی از نظام آموزشی به تصویب رسید؛ توجه به مناطق محروم وچند زبانه برای ایجاد عدالت آموزشی نیز یکی دیگر از مصوبات امروز شورای عالی آموزش و پرورش بود.
وی ادامه داد: ۷۰ درصد دانش‌آموزان درسراسر کشور دو زبانه بوده و پس از ورود به کلاس اول و گذراندن یک سال تحصیلی هنوز زبان مادری آنها به فارسی تبدیل نشده است؛ اینگونه دانش‌آموزان چگونه می‌توانند با دانش‌آموزانی که در تهران تحصیل می‌کنند رقابت کنند.
حاجی‌بابایی اظهارداشت: دانش‌آموزی که درکلاس اول با این افت تحصیلی مواجه شود تا آخر نیز نمی‌تواند موفق باشد.%

----------------------------------------------

۱۳۸۸ آذر ۲۲, یکشنبه

بیانیه ی "همایش دیالوگ" آذربایجانیها درآمستردام

گونئي آذربايجان ديالوگ توپلانتيسي نین بيانيه سی

يكشنبه ، 22 آذر 1388 ، *- منبع : سایت gunaz.tv گونازتي وي
آمستئردام ديالوق توپلانتيسي ايران ايسلام جومهورييتي نين سياسي، ايقتيصادي و ايجتيماعي بؤحرانلار ايچينده چابالاديغي گونلرده کئچيريلمکده دير. سياسي حاکيمييت جيدي سارسينتيلار ايچينده دير. ايراندا ياشايان ميللتلر، اوللر اولدوغو کيمي، بو رئژيمين باسقيسي آلتيندا ياشاماق ايستمه ديکلري اوچون اؤز اعتيراضلاريني بيلديرمکده ديرلر. ديني دئسپوتيزمين سونو گلديگي بو گونلرده آذربايجان تورک ميللتي­نين ميللي موباريزه سينه داها گئنيش شکيلده شاهيد اولماقداييق. داها اؤنجه دن آذربايجان ميللي حرکاتي " 1 ارديبهشت، آذربايجان اؤرنجي حرکاتي"(1374)، "دانيشير آذربايجان" (1384) و تبريزده قبول اولونان "بيرينجي آنا ديلي قورولتايي نين قطعنامه سي" (1384)، بابک قالاسينا يوروشلر، 1 خورداد، ميللي قييامي(1385) کيمي، اؤنملي تاريخي درينليگي اولان اولايلاري مئيدانا گتيرميشدير. آمستئردام ديالوق توپلانتيسينا قاتيلان وطنداشلاريميز ميللي حرکات سيرالاريندا اهمييتلي اورتاق يؤنلرين وار اولدوغونا قطعييتله اينانيرلار. حرکاتين سيرالاريندا چوخ­سسلي­ليگي قبول ائديرلر. تک سسلي بير فعالييتي رسمييته تانيميرلار. تاريخي اهمييت داشييان آمستئردام توپلانتيسي ايشتيراکچيلاري آذربايجان ميللي حرکاتي نين سيرالاريندا چئشيدلي فيکير وسياسي آخيملارين وار اولدوغونو بير رئالليق وساغلام دوروم کيمي گؤرورلر. بو گؤروش دييشيکليگي، مدني موختارييتي، فئدئراليزمي، ايستيقلالييتي وبوتؤو آذربايجان دؤولتي قورماق کيمي پلاتفورملاري ائحتيوا ائتمکده دير. توپلانتي بوتون دييشيک گؤروشلري آذربايجانين مشروع سياسي جريانلاريي کيمي قبول ائدير و فرقلي­ليکلرين بير زنگين­ليک اولدوغونا اينانير.
ايران ايسلام جومهورييتي داخيلدن وخاريجدن جيدي تضييقلر آلتيندادير. بو سببدن رئژيم هرگون جمعيت اوزرينه باسقي­سيني آرتيرماق و ميللي حرکتي ازمک ايستيه­جک. ميللي ديره نيش آرتديقجا، رئژيمين تضييقلري آرتا بيلر. چونکو حاکيمييت بو دورومدان گئري آدديم آتارسا، اؤز مغلوبييت­ينه ايمضا آتميش اولار. بو اوزدن ده گون کئچديکجه، رئژيمين تضييقلري­نين آرتاجاغينا شاهيد اولوروق. بئله بير دورومدا ميللي حرکاتين خاريجده کي فعاللاري نين اوزرينه بؤيوک تاريخي مسئوليت دوشمکده دير. بو ميللي – تاريخي وظيفه­ني آنلاماق اوچون ميلتيميزين اساس ايستکلريني درک ائديب، بوتون ايمکانلارا داياناراق، ميللي حرکاتي مودافيعه ائتمه لي و گوجلنديرمه ليگيک.

21
آذر آيريجا، بؤيوک ميللي ليدر سيد جعفر پيشه­وري نين اؤز ميلتينه گوونه­رک، تاريخ ياراتديغي دوغما ميللي بير گونودور. بو تاريخي گون موناسيبتي ايله وطنيميزين قورتولوشو ايله باغلي قرارا گلمک، ميللي بيرليک نومونه سي سرگيله مک هئچ ده تصادوفي دئييلدير.
ميللي حرکاتين گئنيش ميقياسلي اولدوغونو قبول ائدن 21 آذر آمستئردام ديالوق توپلانتيسي بوتون فرقلي گؤروشلري گؤز اؤنونده بولوندوراراق، آشاغيداکي مادده لري اورتاق پرينسيپلر اولاراق قبول ائدير :
1-
توپلانتي، گونئي آذربايجان تورک ميلتي نين ميللي آزادليغي يولوندا موباريزه ده بو گونکو فارس راسيسم­يني تمثيل ائدن ايران ايسلام جومهورييت­يني اساس مانعه کيمي گؤرور. چونکو بو رئژيم هر نؤوع دئموکراتيک دييشيکلييه قارشيدير

2- آذربايجان ميللي آزادليق حرکاتي نين آمالي گونئي آذربايجاندا ميللي – دئموکراتيک دؤولت قورماقدير. آيريجا، گونئي آذربايجانين حودودلاري خاريجينده ياشايان ديگر تورک خالقلاري نين ميللي هاقلاريني دا قوروماق لازيمدير. آذربايجان ميللي حرکاتي اؤز موقددراتيني تعيين ائتمکده سون سؤز صاحيبي اولماليدير.
3-
آذربايجان ميللي حرکاتي سئکولار دؤولت قورولماسي نين طرفداريدير و بو يولدا موباريزه آپارير.
4-
تورک ديلي (آذربايجان تورکچه سي) رسمي دؤولت ديلي اولماليدير. بوتون اؤلکه ده ياشايان تورکلر اوچون تورک ديللي مئديا شبکه لري قورولماليدير. آذربايجانين علمي، تئخنيکي و ايقتيصادي اينکيشافي تأمين ائديلمه­لي، ميلتيميزين ياشاييش سوييه سي دونيانين اينکيشاف ائتميش ميلتلري سوييه سينه يوکسلمه ليدير.
5-
آذربايجان ميللي حرکاتي، بوتون ساحه لرده قادين- کيشي حوقوق برابرليگي يولوندا موباريزه آپارير.
6-
دين، مذهب، مسلک، اينانج، سؤز، مطبوعات، سنديکالار، سياسي پارتييالار، گئييم و ياشام طرزي کيمي، بوتون مدني آزادليقلار قئيدسيز-شرطسيز تمين ائديلمه ليدير.
7-
آذربايجان ميللي حرکاتي اعداما و هر نؤوع ايشگنجه يه قطعي شکيلده قارشيدير.
8-
ميللي حرکات آريا راسيسم سيستئمي نين تمثيلچيسي اولان ايران ايسلام جومهورييتينه نين آذربايجاندا دئموقرافيک ياپيني دييشديرمه سيياستينه قارشي چيخيب و بو رئژيمه قارشي ميللي ظولم آلتيندا ياشايان ديگر ميلتلرله ايش­بيرليگي آپارماليدير.
9-
يوخاريدا قئيد ائديلن هدفلره چاتماق اوچون خاريجده فعالييت گؤسترن آذربايجانلي قوووه لر، داخيلده گئدن ميللي موباريزه­ني ديقتله تعقيب ائتمه لي و اونا اولوسلار آراسي اينسان هاقلاري مرکزلريندن دستک قازانمالي، آذربايجانا قارشي اينفورماسييا بلوکاداسيني قيرمالي و بوتون دونيادا آذربايجان ميللي منافعي اوچون لوببي­چيليک فعالييتلريني تشکيلاتلانديرماليدير.
10-
گونئي آذربايجان ميللي حرکتي موستقيل، دئموکراتيک و مودئرندير.
11-
گونئي آذربايان ميللي آزادليق حرکاتي دونيا اينسان هاقلاري بياننامه­سي­نين و اونا باغلي کونوانسييونلارين آذربايجاندا حياتا کئچيريلمه سي اوچون موباريزه آپارير.
12-
آمستئردام ديالوق توپلانتيسي يوخاريداکي پرينسيپلره داياناراق گونئي آذربايجان ميللي حرکاتيندا فعاليت گؤسترن بوتون تشکيلاتلار و شخصلري داواملي ايش­بيرليگي مئخانيزماسينن قورولماسينا چاغيرير.

ياشاسين آذربايجان
ياشاسين ميللي بيرليگيميز
آمستئردام 21 آذر 1388 - 12 دئکابر 2009

-----------------------------------------------------------------------

۱۳۸۸ آذر ۱۹, پنجشنبه

اعلامیه ی جهانی حقوق بشر، دهم دسامبر ۱۹۴۸ تصویب شد

به این اعلامیه، تنها ۸ کشور (شوروی ودیگرکشورهای

بلوک شرق، عربستان سعودی وآفریقای جنوبی) رای ممتنع دادند

- مطلب زیر (ازسایت رادیو دویچه وئله) به مناسبت روز جهانی حقوق بشر، درج میگردد.

----------------------------------------------

شیرین عبادی: دولت ایران هزینه ی نقض حقوق بشر را در پرونده اتمی می‌پردازد

دهم دسامبر روز جهانی حقوق بشر است. شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، سرشناس‌ترین چهره ایرانی حقوق بشری است. با او در مورد این روز و نیز اهدای آخرین جایزه حقوق بشر به او گفت و گو کرده‌ایم.

روز دهم دسامبر سال ۱۹۴۸ مجمع عمومی سازمان ملل، اعلامیه جهانی حقوق بشر را تصویب کرد.


تصویب این اعلامیه در حقیقت‌ واکنشی بود به جنگ جهانی دوم، جنگی طولانی که ۵۰ تا ۷۰ میلیون انسان را به کام مرگ فرستاد. ریشه این جنگ پایمال کردن ابتدایی‌ترین حقوق انسانی توسط خودکامگان بود.

درتنظیم اعلامیه جهانی حقوق بشر افرادی چون «جان همفری»، حقوق‌دان کانادایی، «چارلز مالک»، سیاستمدار و فیلسوف لبنانی، «رنه کاسی»، حقوق‌دان فرانسوی، «پنگ چون چانگ»، فیلسوف چینی و «النور روزولت»، همسر فرانکلین روزولت رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، نقش اساسی داشتند.

این اعلامیه، با ۴۸ رای موافق، بدون رای مخالف و تنها ۸ رای ممتنع به تصویب رسید. کشورهای بلوک شرق، اتحاد جماهیر شوروی، عربستان سعودی و آفریقای جنوبی از جمله کشورهایی بودند که به این اعلامیه رای ممتنع دادند.

از آن سال به بعد این روز یعنی دهم دسامبر به عنوان روز جهانی حقوق بشر نام‌گذاری شده است.

اعلامیه جهانی حقوق بشر یک پیمان‌نامه بین‌المللی است که کشورهای امضاکننده‌ی آن ملزم به رعایت تمامی ۳۰ ماده‌ی آنند. آزادی مذهب و عقیده، حق زندگی و امنیت شخصی، ممنوعیت شکنجه و توهین و رفتار تحقیرآمیز، تساوی در برابر قانون، ممنوعیت توقیف و حبس خودسرانه، ممنوعیت مداخله و جستجو در زندگی خصوصی افراد و مکاتبات، آزادی عبور و مرور در داخل کشور ونیز ترک کشور وآزادی انتخاب محل اقامت ازجمله حقوق مسلم انسانها دراعلامیه جهانی حقوق بشراست.

شیرین عبادی، وکیل وحقوقدان می‌گوید بعد از تصویب این پیمان‌نامه وضعیت حقوق بشر درجهان رو به بهبود گذاشته ولی هنوز موارد مکرر نقض حقوق بشر درسراسر دنیا مشاهده می‌شود.

دویچه‌وله: خانم عبادی، ۱۰ دسامبر سالروز تصویب اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر در مجمع عمومی سازمان ملل است. ایران جزو اولین کشورهایی بود که این اعلامیه را امضاء کرد. ۶۱ سال پس از تصویب این اعلامیه وضعیت حقوق بشر در ایران را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

شیرین عبادی: ایران نه تنها به اعلامیه جهانی حقوق بشر رأی مثبت داد، بلکه بعداً به دو کنوانسیون بین‌المللی حقوق مدنی- سیاسی و حقوق اقتصادی‌- اجتماعی پیوست و متعهد اجرایش شد. اما متأسفانه این تعهدات را اجرا نکرده است و خصوصاً درسال گذشته روز به روز وضعیت حقوق بشر در ایران بدتر می‌شود، تا حدی که سازمان ملل متحد طی قطعنامه‌ای برای بیست و پنجمین بار به دولت جمهوری اسلامی ایران اخطار کرد که وضعیت حقوق بشر را بایستی در ایران ارتقا بخشد.

به طور کلی در این ۶۱ سالی که از تصویب اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر می‌گذرد، به نظر شما آیا سازمانهای حقوق بشر و به طور مشخص سازمان‌های وابسته به سازمان ملل، پیشرفتی در بهبود وضعیت حقوق بشر داشته‌اند یا نه؟ به طور مشخص شما فعالیت‌ نهاد نوپای شورای حقوق بشر در سازمان ملل را چه طور ارزیابی می‌کنید؟

دراین که از تاریخ تصویب اعلامیه‌جهانی حقوق بشر تا به امروز وضعیت حقوق بشر به طور کلی در جهان رو به پیشرفت بوده است بحثی نیست. اما صحبت سر این است که پیشرفت بسیار کند است و عملکرد سازمان ملل متحد عملکرد مطلوبی نیست. یعنی بایستی با قدرت بیشتری با کشورهای متخلف و نقض‌کننده‌ی حقوق بشر برخورد شود. اما راه‌حل این نیست که ما بگوییم سازمان ملل متحد یا شورای حقوق بشر جایی به درد نخور است، بلکه راه حل این است که سعی کنیم آن را تقویت کنیم. همان طور که گفتم در زمینه‌ی حقوق بشر دنیا دستاوردهای زیادی داشته است که از جمله من می‌توانم به دادگاه بین‌المللی کیفری، یعنی آی سی سی، اشاره کنم. شاید ۳۰ سال پیش در حد یک رؤیا بود که رئیس جمهوری را بخواهند به دادگاه احضار کنند و حکم جلب او صادر شود. چنانکه در مورد عمربشیر (رئیس جمهور سودان) اتفاق افتاد. راه حل حقوق بشر این است که ما سعی کنیم طرفداران آی سی سی را تقویت کنیم. سعی کنیم به دولت‌های ناقض حقوق بشر سخت‌تر گرفته شود.

سازمان ملل متحد و همچنین نهادهای وابسته به آن تا کنون چندین قطعنامه علیه نقض حقوق بشر در ایران تصویب کرده‌اند. آخرین آن هم قطعنامه‌ای بود که کمیته‌ی سوم سازمان ملل تصویب کرد. ولی ظاهراً آنطور که مشاهده می‌شود، تصویب این قطعنامه‌ها تأثیری در رفتار حکومت ایران و جمهوری اسلامی نداشته است. آیا به نظر شما این طور بوده است؟

باید توضیح دهم که آنچه در کمیته‌ی سوم به تصویب رسید، در مجمع عمومی هم عیناً تأیید خواهد شد. در حقیقت کمیته‌ی سوم اصل قطعنامه را تصویب کرد و فقط تشریفات صوری‌اش در مجمع عمومی است. بنابراین این قطعنامه در حقیقت مصوب مجمع عمومی سازمان ملل است. یعنی کلیه‌ی کشورهای جهان نشستند و اکثریت آن‌ها گفتند که دولت ایران رفتار غلطی با مردم دارد، مرتکب نقض حقوق بشر می‌شود و رفتارش را باید عوض کند. اما همان طور که اشاره کردید، متأسفانه دولت ایران بی‌اعتنا به قواعد حقوق بین‌الملل است و ازجمله به توصیه‌ها و قطعنامه‌های سازمان ملل متحد هم بی‌اعتنایی می‌کند و همین باعث می‌شود که پرونده‌ی حقوق بشر برای ایران روز به روز سنگین‌تر شود. یکی از عللی که دنیا حرف دولت ایران را در زمینه‌ی صلح‌آمیز بودن انرژی هسته‌ای قبول نمی‌کند، همین گونه امور است. یعنی دنیا می‌گوید، ما چه طور می‌توانیم به حرف دولتی که ظرف ۳۰ سال ۲۵ بار به او اخطار کردیم که مرتکب نقض حقوق بشر نشو، اعتماد کنیم که کلیه‌ی اقداماتش صلح‌آمیز است؟ این دولتی است که هیچ وقت به حقوق بین‌الملل توجه نداشته و بنابراین بازهم ممکن است در سایر جهات بی‌توجهی کند. بنابراین اگر دولتی مثل دولت ایران به قطعنامه‌ها بی‌توجه باشد، باید عواقب آن را در سایر زمینه‌ها متحمل شود که دولت ایران متأسفانه اکنون مشغول دادن هزینه برای بی‌توجهی به همین قطعنامه‌ها است.

خانم عبادی، هفته‌ی گذشته جدیدترین و آخرین جایزه‌ای که شما گرفتید، ، جایزه حمایت بین المللی از حقوق بشر از طرف موسسه خدمات بین المللی حقوق بشر انگلستان بود. شما این جایزه را به مادران عزادار ایران تقدیم کردید. علت این کارتان چه بود؟

کمیته‌ی ماداران عزادار ایران از مادرانی که فرزندان خود را در جریان اعتراضات مردمی اخیر از دست دادند یا این که فرزندانشان در زندان هستند و همچنین زنانی که مخالف خشونت‌های دولتی هستند تشکیل شده است. این زنان هر شنبه با لباس مشکی در پارک لاله گردهم می‌آیند و به خشونت‌های دولتی اعتراض می‌کنند. این مسالمت‌آمیزترین شیوه‌ی اعتراض به رفتار یک حکومت است. متأسفانه دولت نتوانسته است این را هم تحمل کند و بارها به این مادران حمله کرده‌اند. حتا در شنبه‌ی گذشته ضمن حمله و مضروب نمودن عده‌ای از مادران، حدود ۲۱ نفر را متأسفانه دستگیر کردند. مردم ایران می‌باید به هر شیوه‌ی ممکن از این مادرانی که داغدار و عزادار هستند دلجویی کنند. به آن‌ها احترام بگذارند و به آن‌ها بپیوندند. این کوچکترین سپاسی بود که من می‌توانستم تقدیم مادرانی کنم که با تحمل بسیار، اندوه بزرگ خودشان را حمل می‌کنند.

و خانم عبادی در آستانه‌ی روز جهانی حقوق بشر اگر پیامی برای مردم ایران دارید، ما می‌شنویم.

همه‌ی ما می‌دانیم که آرامش روزی به ایران برخواهد گشت که ضوابط حقوق بشر در ایران رعایت شود. اگر غیر از این باشد، آرامش نیست، بلکه خفقان است. می‌شود مردم را برای مدتی کوتاه خفه کرد اما آرامش جامعه مسأله‌ی دیگری است و آرامش جامعه زمانی امکانپذیر خواهد بود که ضوابط حقوق بشر اجرا شود.%

مصاحبه‌گر: میترا شجاعی، تحریریه: کیواندخت قهاری

---------------------------------------------------------

۱۳۸۸ آذر ۱۸, چهارشنبه

ابراز نگرانی و درخواست کمیسر عالی حقوق بشر UN

سازمان ملل از ایران خواست به حق اعتراض مخالفان 'احترام' بگذارد

بي بي سی- سه شنبه 08 دسامبر 2009 - 17 آذر 1388

درحالی که دولت ایران در روز دوشنبه بار دیگر درجریان مراسم روز دانشجو سعی کرد مانع از تظاهرات مخالفان شود، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل از ایران خواسته است به حق اعتراض مخالفان "احترام" بگذارد.

خانم ناوی پیلای که بلندپایه ترین مسئول سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر است روز سه شنبه در یک کنفرانس خبری گفت: "ما نامه ای به دولت ایران نوشته ایم و خواستار احترام به حق اعتراض که یکی از آزادی های بنیادی هم هست شده ایم."

خانم پیلای همچنین در گفت و گویی با خبرگزاری رویتر گفت که "سرکوب تظاهرات (در ایران) درحال تشدید است، و خیلی جدی تر شده است."

او گفت که قرار بود روز سه شنبه به درخواست یک مقام حقوق بشر ایرانی با او دیدار کند اما این مقام بلندپایه برنامه دیدار را لغو کرده است.

وی گفت: "وقتی یک کشور بسته عمل می کند، واقعا عاجز می شویم. ایران یکی از آنهاست. هر وقت مسائلی را مطرح می کنیم، حالت تدافعی می گیرند اما ما همچنان آنها را مطرح خواهیم کرد."

این درحالی است که غلامحسین محسنی اژه ای، دادستان کل ایران، روز سه شنبه به کسانی که در اعتراض به دولت دست به تظاهرات می زنند به شدت هشدار داد و گفت که "به برهم زنندگان نظم و امنیت جامعه مهلت نخواهیم داد."

این هشدار درحالی صادر میشود که روز دوشنبه گروه های بزرگی از دانشجویان در دانشگاه های مختلف ایران بار دیگر با استفاده ازفرصت مراسم 16 آذر دست به تظاهرات وسردادن شعارهایی علیه نه فقط دولت بلکه کل حکومت زدند.

برخی ناظران می گویند که تظاهرات روز دوشنبه نشان از رادیکال تر شدن جنبش اعتراضی ایران موسوم به "جنبش سبز" داشت و در آن بیش از آنکه دولت محمود احمدی نژاد مورد انتقاد قرار گیرد کل نظام جمهوری اسلامی زیر سوال برده شد.

در این روز شعار "مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر" و "مرگ بر خامنه ای" (رهبر جمهوری اسلامی) از سوی برخی از معترضان شنیده شد. البته شعار "مرگ بر دیکتاتور" اکنون مدت هاست که در تظاهرات ضددولتی مخالفان سر داده می شود اما نام بردن از رهبر ایران در شعارها نکته ای است که ناظران به آن اشاره می کنند.

خانم پیلای که یک قاضی اهل آفریقای جنوبی است گفت که او درحال بررسی موضوع منصفانه بودن محاکمه کسانی است که پس از انتخابات بحث انگیز ایران در خرداد ماه بازداشت شده اند.

دستگاه قضایی ایران برای تعدادی از معترضان حتی حکم اعدام صادر کرده است. به علاوه چندین نفر از چهره های مخالفان در میان اصلاح طلبان به حبس های چندین ساله محکوم شده اند.

خانم پیلای گفت که در ماه های اخیر مساله این محاکمه ها را با مقام های ایرانی در میان گذاشته است. او گفت: "مجازات های خیلی شدیدی در این محاکمات اعمال شده است. من درباره فضای آن محاکمات سوال کرده ام و درحال بررسی این مساله هستم که آیا اینها عادلانه بوده است یا نه."

نهاد زیر نظر خانم پیلای از منابع مختلف، از جمله کارشناسان مستقل شورای حقوق بشر سازمان ملل، برای تحقیق درباره پرونده ها استفاده می کند و تنها به اطلاعاتی که کشورها ارائه می کنند تکیه نمی کند.

خانم پیلای قبلا از دادگاه های ایران خواسته است که حکم اعدام صادر شده برای برخی از متهمان در ارتباط با حوادث پس از انتخابات این کشور را مورد بازنگری قرار دهند.

او اواسط اکتبر گفته بود که "اعمال مجازات اعدام برای جرایمی که منجر به مرگ افراد نمی شود مغایر" پیمان بین المللی حقوق مدنی و سیاسی است.

اعلام پیروزی محمود احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری 22 خرداد به تظاهرات گسترده رای دهندگانی که نتایج را آمیخته به تقلب می دانستند دامن زد که طی آن صدها نفر بازداشت شدند و تحت محاکمه قرار گرفتند. برخورد نیروهای امنیتی با معترضان همچنین ده ها کشته و زخمی به جا گذاشت.

مقام های ایرانی اتهام تقلب در انتخابات را رد کرده اند و معترضان را به خط گرفتن از کشورهای غربی و تلاش برای تضعیف یا براندازی نظام جمهوری اسلامی متهم کرده اند.%

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2009/12/091208_si_pillay_rights.shtml

------------------------------------------------------------

۱۳۸۸ آذر ۱۶, دوشنبه

روایت دیگری ازعلت تظاهرات 16 آذر 1332

روز ۱۶ آذر ۱۳۳۲ در دانشگاه تهران چه گذشت؟

محمد قوام ، بي بي سی- دوشنبه 07 دسامبر 2009 - 16 آذر 1388

درشانزدهمین روز آذر سال ۱۳۳۲ دانشگاه تهران شاهد حمله نیروهای ارتش به دانشجویان بود که به کشته شدن ۳ نفر و زخمی شدن ده ها نفر انجامید.

این اتفاق حدود ۱۰۰ روز پس از کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۲۳ و سقوط دولت دکتر محمد مصدق و روی کار آمدن دولت کودتایی فضل الله زاهدی رخ می داد و به گفته تاریخ نگاران هنوز خشم وافسردگی ناشی ازسقوط نخست وزیر ملی گرای ایران درفضای عمومی این کشور موج می زد.

بریتانیا و آمریکا هم بر اساس مستنداتی که منتشر شد در این کودتا ۲۸ مرداد نقش رهبری کننده مستقیم داشتند.

فخرالدین عظیمی، پژوهشگر و استاد رشته تاریخ درآمریکا می گوید در این زمان درباره موضوع نفت ملی شده ایران که با تلاش دکتر مصدق به سرانجام رسید هم مردم نگران بودند که دولت از این اقدام روی برگرداند و شرایط را به پیش از ملی شدن نفت بازگرداند.

حدود سه ماه پس از ساقط کردن دولت قانونی ایران، مذاکرات محرمانه ای برای تجدید رابطه با بریتانیا که از زمان ملی شدن نفت قطع شده بود، آغاز کرد.

به اعتقاد آقای عظیمی این مسائل باعث شده بود که فضای سیاسی واجتماعی پژمرده ای درایران حاکم باشد اما این همه ماجرا نیست.

در میانه پاییز سال ۱۳۳۲ هم اعلام شد که "ریچارد نیکسون" معاون رئیس جمهور آمریکا از طرف دوایت آیزنهاور رئیس جمهور آن کشور به ایران می‏آید.

نیکسون درنطقی که پس از کودتای ۲۸ مرداد درکنگره آمریکا ایراد کرده بود، سقوط دولت محمد مصدق را "پیروزی سیاسی امیدبخشی" توصیف کرده بود "که درایران نصیب نیروهای طرفدار تثبیت اوضاع وقوای آزادی خواه شده است."

قرار بود معاون رئیس جمهور آمریکا در جریان دیدار از ایران از دانشگاه تهران بازدید کند و دکترای افتخاری دانشکده حقوق این دانشگاه را دریافت کند.

دانشجویان معترض به حضور آقای نیکسون درایران، از دو روز پیش از سفر او دراطراف و داخل دانشگاه دست به تجمعات اعتراضی زدند که به دستگیری شماری از آنها منجر شد.

اما روز شانزدهم آذر، دو روز پیش از ورود معاون رئیس جمهور آمریکا، نیروهای ارتش با هدف کنترل دانشجویان در اطراف و محوطه دانشگاه تهران مستقر شدند.

هرچند علی اکبر سیاسی اولین رئیس انتخابی دانشگاه تهران، برای جلوگیری از افزایش درگیری و وارد شدن خسارت به دانشجویان، کلاس های دانشگاه را در این روز تعطیل کرد اما در شرایطی که هنوز تمام دانشگاه از حضور آنها خالی نشده بود، نیروهای ارتش به قصد سرکوب شماری از معترضان وارد محوطه دانشگاه شدند.

سرانجام این اقدام تیراندازی به سوی دانشجویان وکشته شدن سه دانشجوی دانشکده فنی درمقابل ساختمان آن دانشکده بود.

مهدی شریعت رضوی، احمد قندچی و مصطفی بزرگ نیا سه داشنجوی دانشگاه تهران بودند که روز ۱۶ آذر ۱۳۳۲ کشته شدند. بر اساس گزارش های موجود رژیم شاه به خانواده این سه دانشجوی اجازه برگزاری مراسم یادبود نداد.

یک روز پس از این واقعه دانشگاه های ایران به نشانه اعتراض و خشم دست به اعتصاب و اعتراض زدند، با این همه به فاصله کوتاهی، یعنی روز هجدهم آذر، معاون رئیس جمهور آمریکا هم به تهران آمد ودر دانشگاه تهران دکترای افتخاری هم دریافت کرد.

علی اکبر سیاسی رئیس دانشگاه تهران هم براساس دست نوشته هایش پس ازاین واقعه به دیدار محمدرضا شاه رفت وبه حمله ارتش به حریم دانشگاه اعتراض کرد.

شاه وحکومت او چنان که دکتر سیاسی می گوید دراقناع ودلجویی از دانشجویان وخانواده های کشته شدگان ناکام ماندند وسالگرد این روز به نمادی برای اعتراض به سرکوب ودخالت خارجی ومهمتر ازآن گرامیداشت دانشجویان آزادی خواه بدل شد.

نگرانی محمدرضا شاه از فضای موجود در دانشگاه های ایران ازهمین سالها آغاز شد وتا انقلابی که به سقوط او منجر شد ادامه داشت.

شاه معتقد بود که دانشگاه های ایران به خصوص دانشگاه تهران، درحال دراختیار قرار گرفته شدن توسط مارکیست ها و طرفداران نظام کمونیستی است.

خاطرات رئیس وقت دانشگاه تهران نشان میدهد که شاه اصرار داشت شماری از اساتیدی که به اعتقاد او گرایشات مارکسیستی داشتند، اخراج شوند اما مقاومت رئیس دانشگاه وادامه بد بینی شاه، روابط دانشگاه وحاکمیت را به مرور سنگین تر و بدبینانه تر کرد.

فخرالدین عظیمی پژوهشگر مسائل تاریخی ایران میگوید شاه چنین اعتقاد داشت، اما هرگز مستندات قابل ارائه ای برای این ادعا منتشر نشد. به اعتقاد دکتر عظیمی آنچه که همواره ازسوی شاه وحکومت او نادیده گرفته میشد، علت اعتراض دانشجویان وزمینه های آن بود.

به اعتقاد تاریخ نگاران، ۱۶ آذر سال ۱۳۳۲ اعتراضات دانشجویی درایران را آرام آرام به شکل جنبش درآورد وبه آن هویت وشکل داد.

روز ۱۶ آذر اینک به یاد دانشجویان کشته شده دانشگاه تهران، نام یکی از خیابان های همجوار دانشگاه است. گذشت حوادث طی ۵۶ سال از ۱۶ آذر ۱۳۳۲ این روز را یک روز مهم در تقویم ملی ایرانیان کرده است.%

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2009/12/091207_mg_16azar_anniversary_history_students.shtml

-----------------------------------------------------------------------------

تظاهرات دانشجویان در۱۶ آذر ماه ۳۲ چه علتی داشته؟

در زیر، ابتدا توضیحات بابک امیر خسروی درباره ی واقعه 16 آذر 1332 وسپس مصاحبه ی بخش فارسی رادیو دویچه وئله با ایشان قراردارد. این اقدامات بدین خاطر صورت گرفته، که چند روز پیش یکی از دانشجویان فعال دریک تشکل دانشجوئی درمصاحبه اش علت تظاهرات دانشجویان در روز 16 آذر 1332 را اعتراض به ورود نیکسون معاون رئیس جمهور وقت آمریکا اعلام میکند.

---------------------------------------------

توضیح: درروزهای اخیرمتوجه شدم که به علتِ گذشت نیم قرن از رویداد ۱۶ آذر؛ آگاهی درستی ازآنچه گذشت، وجود ندارد. اغلب حتی موضوع را به ورود نیکسون، معاون وقت ریاست جمهوری آمریکا در همان روز و تظاهرات خیابانی دانشجویان علیه این سفر، نسبت می دهند. فکرکردم مصاحبۀ تلفنی زیر با رادیوآلمان (دویچه وِله) راکه چند سال پیش انجام داده‌ام، دراختیار علاقه مندان قرار بدهم، با این امیدکه برای روشن شدن موضوع تا حدی کمک بکند. من چندسال پیش ازاین مصاحبه، درمقالۀ نسبتاً مشروحی درنشریّۀ «راه آزادی» به حادثۀ ۱۶ آذر پرداخته بودم که فعلاً دسترسی به آن ندارم. امیدوارم برای ۱۶ آذر بعدی دراختیار دانشجویان مبارز کشورمان قراربدهم.

بابک امیرخسروی

۱۳ آذر ۱۳۸۸

عنوان مصاحبه:
آیا دردوران انگلیسى‌ستیزى سال ۳۲، اساسا تظاهرات دانشجویى ماهیت ضدآمریكایى داشتند؟
پنجاه و دو سال از شانزدهم آذر ماه سال ۳۲ كه سه دانشجوى دانشگاه تهران در یورش سربازان به صحن دانشكده فنى كشته شدند می‌گذرد. از آن زمان تا كنون شانزده آذر درایران به عنوان روز دانشجو شناخته می‌شود.
نوشته‌اند و شنیده‌ایم كه روز شانزده آذر سال ۳۲ دانشجویان دانشكده فنى در اعتراض به ورود نیكسون معاون آیزنهاور رییس جمهور آمریكا به ایران اعتصاب كرده بودند. اما بابك امیرخسروى كه درآن سالها مسئول كمیته‌هاى دانشجویى دانشگاه تهران بوده این روایت را نادرست می‌داند و می‌گوید: «من بدواً این نکته را اصلاح كنم كه ورود نیكسون به تهران ۱۸ آذر بود نه ۱۶ آذر! بنابراین مسئله ربطى به ورود نیكسون نداشت. اما به طور كلى بعد از كودتاى ۲۸ مرداد و ضربه‌ای كه به جنبش ملى و دمكراتیك ایران خورده بود، سلسله فعالیت‌هاى گسترده‌ای در دانشگاه تهران شروع شده بود. دانشگاه از مراكز فعال و حساس مبارزه بود. در آذر ماه دانشگاه به ویژه خیلى متشنج بود. اولا محاكمه دكتر مصدق تازه شروع شده بود كه دانشجویان را خیلی ناراحت كرده بود و دوماً رابطه دیپلماتیك با انگلستان دوباره ازسر گرفته می شد. دنیس رایت، كاردار سفارت انگلیس روز ۱۴ آذر وارد تهران شده بود. بدین مناسبت، روز ۱۵ آذر درگیرى‌هاى شدیدى میان ماموران انتظامى كه مدتى بود در دانشگاه حضور داشتند و اصلا حضور نظامیان یكى از عوامل اصلى ودایمى تحریك دانشجویان بود، پیش آمد

علاوه بر دادگاه دكتر مصدق و ورود كاردارسفارت انگلستان، تلاش‌هاى دولت كودتا براى تثبیت خود و آغاز قریب الوقوع مذاكرات نفت از دیگر دلایل برانگیختگى دانشجویان بودند. دولت هم متقابلا كمین كرده بود كه هرچه زودتر دانشگاه را كه مركز اصلى فعالیت‌هاى سیاسى بود، زیر ضربه بگیرد. بابك امیرخسروى یورش روز شانزده آذر را بخوبى به یاد دارد و می‌گوید: «اتفاقا آن روز اصلا تظاهرات در كار نبود بلكه علت درگیرى این بود كه بهانه كرده بودند كه دانشجویان براى سربازانى كه آنجا مستقر بودند، شكلك درآورده‌اند. سربازان وارد كلاس درس مهندس «شمسى» استاد نقشه بردارى در دانشكده فنى شده و خواسته بودند چند نفر را دستگیر كنند. سر این قضیه مهندس شمسى عصبانى می‌شود و كلاس را تعطیل می‌كند و پیش "مهندس خلیلى" رییس دانشكده می‌رود كه خودش از طرفداران دكتر مصدق بود. او هم عصبانى می شود؛ خود ایشان یا معاونش دکترعابدی، زنگ دانشكده را می‌زند. دانشجویان می‌ریزند در كریدور دانشكده فنى. در همین حین سربازها وارد صحن دانشكده می‌شوند. دانشجویان شعارهایی از جمله ”مرگ برشاه“ سر می‌دهند. بعد تیراندازى برنامه ریزی شده آغاز می‌شود. این رویداد به نظر من نوعى شباهت به حادثه كوى دانشگاه در ۱۸ تیر دارد چند سال پیش رخ داد

این یورش سه كشته و تعداد زیادى زخمى و شمار زیادترى دستگیرى به همراه داشت. به اعتقاد بابك امیر خسروى آغاز دیكتاتورى ۲۵ ساله محمد رضا شاه از همین جا بود.

براى غالب كسانى كه هنوز در آن دوران به دنیا نیامده بودند، این سوال همواره مطرح است كه چطور بعد از كودتا و برقرارى جو پلیسى هنوز در دانشگاه حركت و اعتراض وجود داشت. پاسخ بابك امیر خسروى شنیدنى است: «كودتا در واقع دكتر مصدق را سرنگون كرد اما جنبش اجتماعى و سیاسی بخصوص حزب توده كه نقش خیلى مهمى در آن داشت، توسط كودتا از بین نرفته بود. حزب مخفی بود و دانشجویان هم بخش عمده شان تمایلات توده‌ای داشتند و در سازمان دانشجویان دانشگاه تهران متشكل بودند. یك اقلیت مهمى هم بودند كه به تدریج قوت گرفته بودند. اینها طرفداران نهضت ملى و جنبش ملى دكتر مصدق بودند كه به تدریج رشد می‌كردند. مجموعۀ این نیروها را كودتا نتوانسته بود از بین ببرد. دانشگاه استقلال داشت . دور دانشگاه نرده بود و محیط امنى داشت. دانشجویان كه از نظر سیاسى از منابعى چون حزب توده و جبهه ملى تغذیه می‌كردند فعال بودند. سركوب ۱۶ آذر و سلطه نظامى‌ها اصلا به خاطر این بود كه آن مركزى را كه دست شان نبود، تصرف كنند. یعنى این یك كودتاى كوچك دیگر بود براى خفه كردن جنبش دانشجویى كه بسیار فعال و زنده بود و می‌توانست مزاحم رژیم كودتا شود. یكسال، یكسال و نیم طول كشید تا دولت زاهدی موفق شد سازمانهاى حزب توده و جبهه ملى را متلاشی كند و واقعا بر اوضاع مسلط شود

بابك امیرخسروى نقل می‌كند كه قبل از ۲۸ مرداد، توده‌ای‌ها و جبهه‌ای‌ها بیشتر در تقابل با همدیگر بودند و جو نامساعدى میان این دو نیروی سیاسى در دانشگاه وجود داشت. اما بعد از كودتا وقتى حزب خطاى سیاسى خود را تصحیح كرد و رفت به سوى دانشجویان جبهه ملى، اختلاف‌ها كنار گذاشته شدند و آنها كمیته‌هاى مشتركى تشكیل دادند.

از سوى دیگر مقاومت‌ها تا پس از ۱۶ آذر هم ادامه داشتند. حتى در مراسم ختم و چهلم دانشجویان كشته شده، تظاهرات شد.
بابك امیر خسروى: «اینجور نبود كه خفقان كاملا مسلط باشد. با وجودیكه اینها دانشگاه را به نوعی به اشغال خود درآوردند اما چون هنوز جنبش سیاسى حیات داشت، همه چیز در اختیار دولت كودتا نبود. دانشجویان می‌آمدند در خیابانها و میتینگ‌هاى موضعى تشكیل می‌دادند. تعدادى در محله‌هاى مختلف می‌رفتند بالاى چارپایه وشغارمی دادندو میتینگ‌هاى موضعى تشكیل می‌دادند. در محله‌هاى مختلف مثل استانبول و میدان سپه یا جلوی بازار شعار می‌داند و بلافاصله پخش می‌شدند. تا سربازان برسند، آنها كار خود را كرده بودند

بابك امیر خسروى در مورد حضور دختران دانشجو و بطور كلى نقش زنان در این فعالیت‌ها می‌گوید: «متاسفانه تعداد زنان در دانشگاه در آن زمان خیلى كم بود و مانند الان نبود كه ۶۰ درصد دانشجویان را دخترها تشكیل دهند. مثلا تازه درسال ۲۵ بود كه اجازه دادند براى اول بار دختر هم وارد دانشكده فنى بشود و قبل از آن تحصیل در رشته فنى براى خانمها مجاز نبود. آن سال برای اولین بار سه دختر خانم به دانشكده فنى آمدند. اما در فعالیت‌هاى سیاسی آن زمان در تشكل‌هایی كه وجود داشتند دختران همراه پسرها در تظاهرات شركت می‌كردند. معمولا در تظاهرات صف دخترها از پسرها جدا بود وچون چاقوكش‌ها معمولا به دختر‌ها حمله می‌كردند، پسرها دست به دست هم می‌دادند و صف دخترها را با تشكیل یك حلقه به دورشان محافظت می‌كردند

بابك امیرخسروى درپاسخ به این پرسش كه آیا مطبوعات هنوز آنقدر آزادى داشتند كه حادثه شانزدهم آذر را هم منعكس كنند، می‌گوید: « پس از ۲۸ مرداد هیچگونه نشریه كه آزاد و همزمان علنى باشد وجود نداشت. روزنامه‌ها محدود به اطلاعات و كیهان شده بودند. نشریاتى مانند فرمان یا داد كه مال عمیدى نورى بود و سایر روزنامه‌هاى طرفداررژیم كودتا منتشر می‌شدند و اینها طبعا چنین حوادثى را منعكس نمی‌كردند. روزنامه مردم درمى آمد كه مخفی بود و زیر زمینى چاپ و پخش میشد و حوادثى از این قبیل را بازتاب می‌داد%

*- برگرفته ازسایت "ایران امروز"

http://www.iran-emrooz.net/index.php?/politic/more/20071/

---------------------------------------------------------